Piano en accordeon speelt Richie Lawrence op Water (Big Book Records). En in tegenstelling tot zijn debuut Melancholy Waltz zingt hij er deze keer ook bij. Lawrence komt uit de nabijheid van de band I See Hawks In LA voor wie hij ook wel eens achter de toetsen plaatsneemt. Water valt vanaf het eerste nummer Call Me Back op door het ingehouden en gecontroleerde spel dat toch heel losjes tot stand is gekomen met Scott Prawalsky (bas) en Bart van der Zeeuw (drums). Onbegrijpelijk dat hij op zijn solodebuut zijn mond hield, want meer…
Lekker losjes en een beetje slordig, zo horen we het toch het liefst. Een zanger die een beetje onvast zijn troepen aanvoert. Een twangende gitaar hier en wat klassieke rockriffjes daar. Geen mooie maniertjes, maar ingesleten gewoonten. Omdat het goed is zoals het gaat. Een hobbelend ritme gebracht met passie. Dat is wat Sleepin’ Single Drinkin’ Doubles (Brownsville Halsey Records) te bieden heeft. Mooie titel trouwens. Uitvoerenden: 
Uiterst bescheiden stelt 
Stands for deciBels – de beginselverklaring van The dB’s en tegelijk de titel van de debuutplaat uit 1981. Tussen North Carolina en New York, en verbonden met de Big Star-leden Alex Chilton en Chris Bell, creëren Chris Stamey en Peter Holsapple een niche waarin de Amerikaanse gitaarpop van de jaren tachtig geboren wordt. Met die decibellen valt het overigens wel mee: The dB’s laten zich gelden als powerpoppers met een hang naar hoekige, dwarse ritmes. Vier langspelers – de laatste is van 1987 – houden de vier het met elkaar uit, om 25 jaar later doodleuk 
Samen met zijn buurman Don Sanders gooit Kraig Jordan de platenkost om zodat ze de perfecte soundtrack voor een geslaagde barbecue in de achtertuin kunnen samenstellen. Een buurtfeestje is pas een succes als al die uiteenlopende persoonlijkheden nader kennis met elkaar maken, weten beide songschrijvers uit Providence, Rhode Island. Daarom is de dubbel-cd Warm Days Long Shadows (eigen beheer) van 
De Amerikaanse 
De succesvolle producer John Porter (The Smiths, B.B. King, Ryan Adams) werd ingehuurd voor het debuut van 
Nadat ik Sixteen Horsepower een paar keer live had gezien, was ik wel een beetje klaar met de band rond David Eugene Edwards. Zelfs het schitterende Sackcloth ‘n’ Ashes had wat aan kracht verloren door een lichte ergernis over het podiumgedrag. Was die overgave echt of gespeeld? Soms is het beter om een band niet al te vaak live aan het werk te zien. Live At Roepaen (Glitterhouse/Munich) heeft een ommekeer bij me teweeg gebracht. Want wat is dit een schitterende weergave van een concert dat 
Wie is 
Rauw als een open wond is de bluegrass op Pendulum (Dollartone/Sonic Rendezvous) van de Amerikaan 
Sinds de ontdekking van Benedicte Brænden houden we hier bij Altcountry.nl de blik ook weer naar het noorden gericht. Zodoende kwam 
De in Greenville, South Carolina, neergestreken 
Paul Thorn groeide op in Tupelo, Mississippi, de geboorteplaats van Elvis Presley en dus ook een beetje van de rock-‘n-roll. Bij Thorn thuis echter was popmuziek uit den boze. De twee elpees die Thorn bezat, Greatest Hits van Elton John en Picture This van Huey Lewis and the News, moest hij verborgen houden. Met een dominee 
Al voordat Waylon en Willie als outlaws naar Austin, Texas, trokken, had 
Op het door Ray Wylie Hubbard en George Reiff geproduceerde The Shovel vs The Howling Bones (eigen beheer) zingt 
The Washers
Al Rose
Marvin Country! (Nine Mile Records/Sonic Rendezvous) gaat jammerlijk ten onder aan de ambities van 
Aan compilatie-albums besteden we zelden aandacht. Voor In Too Deep – Favorite Recordings 1984-2004 (Corner Records) van 
In een van de commentaren op deze site werd de noodkreet geuit dat er zo weinig recensies verschenen terwijl er zoveel releases zijn. Klopt, er komt heel veel interessants uit deze weken, maanden. Het is niet altijd makkelijk om daaruit een selectie te maken. So much music, so little time. Een recensie hier van de nieuwe plaat van Neil Young, zit daar iemand op te wachten? Ik denk het niet. Je moet wel onder een erg grote steen leven als je niet weet dat Young´s nieuwste Americana heet en 
Op een of andere manier heb ik altijd een zwak gehad voor 
Heerlijk lichtvoetige pop staat er op Transmissions From The Grand Stand (eigen beheer) van 
A Good Country Mile (eigen beheer/Sonic Rendezvous) is 
Met alleen maar zijn akoestische gitaar zorgt 
Ineens lag daar een cd van 
Het is 1952, u ligt aan het zwembad ergens in een zonnige Amerikaanse staat, Californië of Florida, dat maakt niet zo veel uit. U nipt eens aan uw cocktail en overdenkt de mogelijkheden die de avond zou kunnen bieden. Op de achtergrond klinken de gesofisticeerde klanken van 
Be Here Tomorrow is een prachtige opener die naadloos aansluit bij het voortreffelijke vorige album Wilderness. Die plaat van 
Voor een verzameling nummers die tot stand kwam in een periode van twintig jaar klinkt Ghosts Of The Old North State (Bombay Records) verrassend coherent. Vier van de veertien nummers dateren van 1992, de meest recente schreef 
