Eerlijk gezegd dacht ik dat David Childers zijn gitaar al lang aan de wilgen gehangen had. Sinds midden jaren nul had ik al niks meer van ‘m vernomen. Beetje vreemd was dat wel want hij timmerde hier best aan de weg met relatief goed verkopende albums en regelmatige optredens. Maar misschien gaf de advocaat uit North Carolina toch meer gewicht aan zijn juridische carrière. Hier ligt evenwel ineens Interstate Lullaby, een album waarop Childers begeleid wordt door The Serpents. En wat blijkt, de man is juist advocaat af en heeft de afgelopen meer…



Max Lockwood Porter kreeg zoveel positieve respons via internet uit ons land dat hij een tour door Nederland organiseerde. En nu heeft hij “a hell of a time” zoals hij zegt.
Ry Cavanaugh
A Wave Of Golden Things (Joyful Noise/Konkurrent) van
Nog eens een plaatje uit Portugal bespreken? Alleen als het de moeite waard is toch? Okee! The Gambler Song (Sony) van
Op donderdagavond 13 februari traden Kelsey Waldon en Ian Noe op in de tuinzaal van het Tolhuis (ook wel Paradiso Noord genoemd) in Amsterdam. Naarmate de avond vorderde werd steeds duidelijker dat de geest van John Prine aanwezig was. Allereerst natuurlijk omdat de in een vaal spijkerpak gestoken Kelsey Waldon haar albums tegenwoordig uitbrengt op het Oh Boy-label van Prine, een feit dat in bijna elke albumrecensie naar voren komt. Waldon
Het collectief
Een plaatje uit Nederland. Niet van hier, maar van hoog in de bergen van Colorado. Nederland ligt op ruim 2500 meter en
Voor de elfde keer touren
John Moreland
Melvin Litton was twintig jaar het gezicht van The Border Band. Vier jaar geleden besloot hij solo verder te gaan. Dat voornemen droeg hij al snel ten grave, om een beetje in de schrijfstijl van
Wat een fantastische plaat heeft
Asbakken misschien, maar aan schoonheid geen gebrek. Dit sextet uit Minneapolis, Minnesota paart op Perfect Halves eenzaamheid en melancholie aan eenvoud en transparantie. Net zoals ik zal de altcountry.nl-lezer dit kunstje meer dan eens vertoond hebben zien worden, maar The Ashtray Hearts hebben hier geen boodschap aan: zij doen gewoon hun ding. In een 19e eeuwse kathedraal – wat oud is voor Anglo-Amerikanen – aan Lake Superior in Duluth, Minnesota heeft deze band tien nummers opgenomen die organisch en aansprekend zijn en bij
Carson McHone kreeg zo’n half uur om haar talent te tonen, afgelopen dinsdag als support van The Felice Brothers in de Tolhuistuin. En dat deed zij ingetogen, doch met verve. Songs van haar album Carousel (2019), zoals het indringende Drugs, maar ook met een aantal nieuwe songs. Eén daarvan schreef zij kortgeleden, ergens in Zweden, een
Als Georgia O’Keeffe muziek zou hebben gemaakt, dan had dat zo ongeveer geklonken als
Het is inmiddels bijna drie Amerikaanse presidentsverkiezingen geleden dat Jennie Stearns, of beter gezegd
Binnenkort staan
If You Fall (Appaloosa Records) is wederom een degelijke plaat van de Amerikaan
Na de Birds Of Chicago zijn er nu ook de
De vrouwen die samen de bluegrassformatie
In 2012 was
Veel mensen kijken met verbazing, walging en/of woede naar wat er gedurende de afgelopen jaren in de VS aan het gebeuren is. Niet alleen hier in Europa, maar ook in de VS zelf. De mannen van de Drive-by Truckers draaien er in de songs van The Unraveling (ATO), hun 12de album, ook niet omheen. De voorganger, American Band, was al politiek geladen, maar op deze nieuwe plaat is vrijwel elk nummer een felle aanklacht tegen het Amerika anno nu. White supremacy, immigratiepolitiek, drugsgebruik, wapengeweld, het komt allemaal aan bod. Opvallend
The Blues Don’t Bother Me verklaart
Neil Bob Herd
Torgeir Waldemar
De vorige keer was het een plafondlampje, nu moeten acht kaarsen voor wat verlichting zorgen. Of voelt
Conceptuele kunst en countrymuziek, met die onwaarschijnlijke combinatie heeft de Texaan
Water and Sand
Of
De in het zuiden van Texas opgegroeide 