Dit stukje gaat over Texas Moon (Deluxe Edition) (Sun Label), oorspronkelijk uit 1977 – maar eerst even nog verder terug in de tijd. David Allan Coe noemde zijn debuutalbum uit 1970 niet voor niets Penitentiary Blues. De eind april op 86-jarige leeftijd overleden Mysterious Rhinestone Cowboy heeft een aanzienlijk deel van zijn leven achter de tralies doorgebracht, al moet meteen worden aangetekend dat Coe zijn gevangenisverleden graag en veel heeft aangedikt. Dat hij naar eigen zeggen een medegevangene vanwege diens seksuele toenadering had doodgeslagen (met een emmer nog meer…



Het vorige album van
Het aanbod aan nieuwe muziek is weliswaar ontzettend groot, toch kun je je verbazen dat sommige uitstekende albums niet opgepikt worden. Motel Blues (eigen beheer) van
Cody Diekhoff begint de tekstregels op Tina Hart’s Mustang steeds als Dan Stuart, maar ergens halverwege die zinnen begint zijn stem te bibberen als Feargal Sharkey. Dat is absoluut geen kritiek, want dat eerste nummer op Homeaid (LoHi Records) van de Amerikaanse band
Turner Cody
Op de meeste hier besproken albums komen nauwelijks of geen instrumentale nummers voor. Op Hand’s Cove (eigen beheer) van 
In de rubriek albumhoezen staan altijd vier covers die qua ontwerp of onderwerp sterke overeenkomsten vertonen. Met zijn nieuwste plaat bracht Cactus Lee ons zover om een idee dat al langer sluimerde nu ook maar eens uit te voeren. Vanaf deze aflevering zullen we ook af en
Onverzettelijke karakters op zoek naar goud. Dolende zielen onder de eindeloze hemel. Rottende lijken in verlaten stadjes. Voorouders die indianen uitmoorden. Bandieten die een moeder om het leven brengen. Een wraakzuchtige zoon die wraak neemt. De toorn van Sitting Bull en Crazy Horse. Buffalo Bill met bloed aan de handen. Zomaar wat lieden uit de liedjes op Where The Myrtle Doth Entwine (Black Phoebe), een conceptalbum over het Wilde Westen van
Instrumenteel in de ontwikkeling van de popmuziek is, gelijk The Beatles die begin jaren zestig rock-‘n-roll en skifflemuziek combineren tot iets nieuws en revolutionairs, Gram Parsons en zijn International Submarine Band, die dus op hun beurt die nieuwe Beatles-sound van fijne meezingbare popliedjes en hun invloeden combineren met puur Amerikaanse country & western. Midden jaren zestig aldus revolutionair voor de vorming van de countryrock.
Vanavond en morgenavond treedt Wilco op in Nederland en volgende week tweemaal in Antwerpen. Wie dan nog niet genoeg heeft gehad en een aardig gevulde portemonnee heeft, zou kunnen overwegen om kaarten te kopen (inclusief hotel) voor het driedaagse festijn Wilco In Morocco. Op 25, 26 en 26 maart 2027 geeft de Amerikaanse band drie concerten, met elke avond andere nummers, in het Palm Events Center net buiten Marrakech. Meer info vind je hier: 