Contraband van Alias, uitgebracht in 1979 op Mercury Records, is een totaal onbekende plaat van een eveneens totaal onbekende band. Hoewel? Alomtegenwoordig op Contraband zijn namelijk Billy Powell (orgel, piano), Leon Wilkeson (bas) en Artimus Pyle (drums), ja van Lynyrd Skynyrd. Niet alleen daarom is de enige plaat van Alias een ijzersterk rockalbum.
Oprichter van Alias is JoJo Billingsley, achtergrondzangeres van Lynyrd Skynyrd en overlever van het vliegtuigongeluk op 20 oktober 1977, dat toentertijd een einde maakte aan Lynyrd Skynyrd, dan dé top-southern rockband. Billingsly heeft met zanger Jimmy Dougherty en gitarist Dorman Cogburn een uitstekende band in elkaar getimmerd, die bovendien de gewonde en getraumatiseerde Powell, Wilkeson en Pyle weer aan de gang krijgt.
Gesteund door wat lobbywerk van reli-rocker Mylon Lefevre, een platencontract met Mercury Records en opgenomen in studio’s in Nashville, Tennessee en Orlando, Florida, is het resultaat van dat alles een voortreffelijke rockplaat waarvan het spelplezier uit de groeven spat.
Vooraleerst zijn de bandcomposities – die van Billingsly, Dougherty en Cogburn – van een bovengemiddeld niveau: gevarieerde, prima opgebouwde songs, verdeeld over southern rock en classic rock. Dan is Jimmy Dougherty een geweldige zanger – ergens tussenin Paul Rodgers (Free, Bad Company) en Danny Joe Brown (Molly Hatchet, Danny Joe Brown Band) – en Dorman Cogburn een geweldige leadgitarist, die superbe soleert, maar ook met gitarist Barry Harwood het typische southern rock twinlead-gitaarspel volop etaleert: zoals in de geweldige opener Streetfighter en het daaropvolgende, logge Dagger in the Night – met bovendien fijn pianogepingel van Billy Powell. De andere heerlijke rocksongs trekken zich aan dat niveau op: Holiday, True Love, Can’t Dry Up, Cafe Deluxe en met een bijzondere vermelding van het reggae-achtige, in de trant van The Rolling Stones’ Black and Blue (1876), Devil’s Bride, het door JoJo Billingsly voortreffelijk gezongen Dead Giveaway en de epische afsluiter Child of Fortune. Zo hangt Contraband als het ware in tussen Lynyrd Skynyrds Gimme Back My Bullets (1976) en Bad Company’s Burning Sky (1977). Eindoordeel: geweldig sterke rockplaat.
Voor Alias mag het niet zo zijn, maar Powell, Wilkeson en Pyle zijn er weer bij: Rossington Collins Band, Artimus Pyle Band, Allan Collins Band en uiteindelijk in 1987 weer Lynyrd Skynyrd. Alias is daarentegen voor altijd vergeten.
Contraband, Mercury Records, 1979. Streetfighter│Dagger in the Night│Holiday│True Love│Devil’s Bride│Can’t Dry Up│Cafe Deluxe│Dead Giveaway│Child of Fortune
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie