We’re All Gonna Die But I Can Live With That (Ella Ruth Institutet) is de vrolijke titel van het zevende album van de Zweed Andi Almqvist. En jawel, dit is er weer zo een. Geen lichte kost: Almqvist schetst een donker, bijna dystopisch beeld. We gaan eraan. Om dat voelbaar te maken, gebruikt hij heftige beelden. Een verslaafd meisje in een hotel in Boekarest (She Jumps). Twee junkies die volledig van de wereld zijn (Two Junkiez). En je kunt er niets aan doen. Sterker nog: ook jij krijgt ‘s nachts bezoek van een man die er niet is en die je gek maakt (Antigonish). Het kan ook iets lichtvoetiger: de geest van de vlieg die je doodsloeg, houdt je uit je slaap (The Fly). Almqvists TED-talk bestaat uit niet meer dan één steeds herhaalde regel: ‘I’m losing my mind’. Muzikaal is het album afwisselend. Meedogenloze rock staat naast eenvoudige folkliedjes, soms met strijkers erbij. Freddy Holm produceerde het geheel. Het is een intrigerende plaat, al zal die sommigen misschien wat zwaar op de maag liggen.




Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie