De dood van Jim Reeves op 31 juli 1964 liet ook in de Nederlandse countrywereld sporen na. Kort daarvoor hadden Rienk Janssen, Erik Korthof en Rudolf Mulder de Jim Reeves Fanclub opgericht, met het plan een clubblad uit te geven: Nashville Sound. Na het fatale vliegtuigongeluk kreeg Reeves veel media-aandacht, en de fanclub groeide daardoor als kool.
Janssen en Korthof besloten bij Nashville Sound een tweede blaadje te voegen, met bredere aandacht voor country en western. Dat werd Western Country, dat ook naar de leden van de fanclubs van Johnny Cash, Buck Owens en Ben Steneker ging.
Intussen begon bij de redactie van Hillbilly Hayride het vuurtje wat te doven. Toen het voorstel kwam om met Western Country te fuseren, had men daar dan ook wel oren naar. Zo verscheen vanaf maart 1966 Country & Western Hayride, nog altijd een stapeltje aan elkaar geniete, gestencilde pagina’s. Het was iets breder opgezet en men besteedde ook aandacht aan folkmuziek.
Bill Clifton
Het januarinummer van 1967 bespreekt twee optredens van Bill Clifton in De Waag in Haarlem. Clifton, geboren als William August Marburg, was een Amerikaanse bluegrassartiest die in Engeland woonde. In Haarlem liet hij zich begeleiden door de Echo Mountain Boys, vijf jongens die nog in hun tienerjaren zaten. Daarmee was dit, 60 jaar geleden, waarschijnlijk het allereerste bluegrass-optreden in Nederland.
In de jaren daarna kwam Clifton nog vaak naar Nederland om op te treden. Hij leerde hier zelfs een Nederlandse vrouw kennen, met wie hij later trouwde. Op 30 oktober jongstleden overleed hij op 95-jarige leeftijd in Mendota, Virginia. De Nederlandse media besteedden daar geen aandacht aan, en dat is vreemd: Clifton stond in zekere zin aan de wieg van veel Nederlandse bluegrassbandjes.
The Dutch Bluegrass Boys
Een van die eerste bandjes was The Dutch Bluegrass Boys. In 1964 richtten Thijs Gijsbers en Cas Mulder in Eindhoven de Smokey Saloon Fiddlers op. Na enkele wisselingen in de bezetting ging het vijftal verder als The Dutch Bluegrass Boys: niet heel origineel, maar de naam dekte wel de lading. De band bleef actief tot 2000, maar bracht in al die jaren slechts twee albums uit: een titelloze plaat in 1968 en Five Of A Kind in 1970. Dat laatste album werd geproduceerd door John Paay, de vader van… inderdaad. Five Of A Kind is overigens te beluisteren op Spotify.
Er bestaat weinig beeldmateriaal van de band, maar onderstaand fragment is wel grappig. Voor een televisieprogramma mochten The Dutch Bluegrass Boys bij kasteel De Beesde bij Bunnik een nummer spelen, in afwachting van de komst van Buck Owens & the Buckaroos. Buck liet echter lang op zich wachten…
https://schatkamer.beeldengeluid.nl/programma/2101608050036122131/buck-owens
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie