‘Birmingham Birmingham / The greatest city in Alabam’ / You can travel ‘cross this entire land / But there’s no place like Birmingham.’ Dat zong Randy Newman in 1974 op zijn elpee Good Old Boys. Birmingham lijkt zo’n onschuldig liedje na het bijtende Rednecks, maar een grote, zwarte hond in de achtertuin boezemt toch angst in. ‘Get ‘em Dan.’ Naar dat Birmingham wilde Will Stewart graag terug na tien jaar Nashville. Want het zuiden van de Verenigde Staten met al die donkere karakters trok aan zijn ziel. Dus maakte hij met County Seat (Cornelius Chapel Records/Sonic Rendezvous) een album vol van complexe schoonheid. Op opener Sipsey kijkt hij terug naar zijn jonge jaren vol onschuld. Die tijd is voorbij op Heaven Knows Why. Teveel drinken. Niets voelt goed. Maar de terugblik op die periode levert wel prachtige ouderwetse countryrock op in duet met Janet Simpson. Dark Walls is donker als Dylan. Een steelgitaar veegt door een stoffig, oud vertrek op Equality, Al in een poging de pijn te kanaliseren. Die steelgitaar draait rondjes om Rosalee en is ook prominent aanwezig op het titelnummer. Mine Is A Lonely Life is wederom gezongen met Simpson en klinkt als iets van The Everly Brothers of Gram en Emmylou. Negen nummers in een halfuurtje.