We moeten het nodig eens over The Bony King Of Nowhere hebben. Bram Vanparys is een Gentenaar die onder die naam al jaren aan de weg timmert. Bij zijn vorige werk, het in Los Angeles opgenomen Wild Flowers (2015) deed hij een beroep op allerlei studiomuzikanten van naam. Nu wilde VanParys het heel anders doen. Hij trok zich met zijn vrouw terug in een caravan op het erf van een door hem gekochte vervallen boerderij op het platteland en begon te schrijven. Het lot wilde dat zijn jarenlange relatie met zijn echtgenote daar ook ten einde kwam. Dit heeft onmiskenbaar zijn weerslag gehad op de nummers van Silent Days (Unday Records). VanParys’ teksten op deze plaat zijn doortrokken van de pijn die de breuk heeft veroorzaakt. Bijzonder is ook dat die teksten nauwelijks ergens rijmen, maar dat hoor je pas als je erop let. Het is meer dat het muzikaal op een op andere manier met elkaar rijmt. Dat brengt ons ook gelijk bij de weergaloze composities die VanParys en de zijnen op dit album hebben bewerkstelligt. Wat een vakmanschap! Prachtige gelaagde liedjes die keer op keer blijven verrassen. Met het titelnummer, Every Road en het werkelijk magistrale Like Lovers Do als oorwurmen, die  nu al dagen in mijn hoofd zitten. Denk Wilco, denk The War On Drugs. Silent Days is een album van koninklijke klasse en een van de hoogtepunten van de Laaglandse americana-gerichte muziek van dit jaar.

Je kunt ook een podcast beluisteren van een wandeling met natuurliefhebber BramVanparys naar zijn hoeve: Wanderland.