Amund Maarud is niet direct een naam die hier te lande een belletje doet rinkelen, maar de man is in zijn vaderland Noorwegen echt een grote jongen, die in de categorie rock en blues al een aantal Spellemannprisen (de Noorse Edisons) in de wacht sleepte. Voor Perfect Stranger (Snaxville Records/PIAS) is hij de samenwerking aangegaan met Lucky Lips, een (eveneens Noorse) band die in 2011 werd uitgeroepen tot beste Europese bluegrassband. Die samenwerking pakt goed uit en heeft geleid tot een album waarop (blues)rock en bluegrass een perfect huwelijk aangaan. De liefdesbaby heet dan stevige americana. Gevarieerde en toegankelijke plaat is Perfect Stranger ook. Neem zo’n nummer als Daydream, dat rustig tokkelend begint maar dan lekker losbarst met grommende gitaren en gepassioneerde zang en dan weer terugkeert naar rustig tokkelen. En weer losbarst. My Guitar is dan weer een nummer dan je al na een keer luisteren volop meezingt. En slotnummer Carry On is dan weer heel rootsy en gaat ook lekker heen en weer qua stemming. Knappe composities derhalve. Een ander pluspunt is ook dat Malin Petterson, de spil van Lucky Lips, een heel mooie tweede stem zingt. Perfect Stranger is daarmee een lekker fris en verrassend plaatje.