De titel Slowly Speeding (Blue Star Records/Sonic Rendezvous) is alvast fraai. Op het titelnummer danst Kim Lenz met een man in een donkere kamer in een motel in het centrum van Austin. Ze wordt betoverd en zijn ogen branden van verlangen. De hartslag gaat omhoog. Dat effect heeft de muziek van Lenz ook op de luisteraar. Op haar vijfde album – ze debuteerde in 1998 op het Hightone-label – veegt ze alle elementen van rockabilly bij elkaar in een collectie liedjes die zouden passen bij om het even welke scène uit een film van David Lynch. Dat schrijft de platenfirma en het klopt helemaal. Met een enorme veerkracht schiet Lenz in een baan om de wereld. Ze smacht en ze stoot af. De volle maan schijnt over Wild Oak; de bas rolt naar beneden en de gitaar springt er overheen. Producer DH Phillips wisselt tussen gitaar en steelgitaar en Tjarko Jeen tussen gitaar en een basgitaar met zes snaren. I’ll Find You begint als iets van Paladins. Je kunt je benen er niet bij stilhouden.