De echte alt.country-liefhebber heeft al talloze malen naar Max Johnston geluisterd. Dat kan niet anders, want hij is een man van het eerste uur die op diverse snaarinstrumenten kilometers gemaakt heeft in Uncle Tupelo, Wilco en the Gourds. Bovendien heeft hij ook nog een blauwe maandag deel uitgemaakt van Freakwater en is hij te horen op ‘n album van zijn zus, Michelle Shocked. Nu is er een eerste eigen soloplaat: Dismantling Paradise (High Plains Films/MVD Entertainment).  “Eindelijk”, zou je kunnen zeggen, maar misschien ook wel meer…

Weer een nieuw album van Neil Young? Ja, Storytone (Reprise) is al zijn tweede album dit jaar en een groter contrast met het eerder uitgebrachte A Letter Home is nauwelijks denkbaar. Dat zou op zichzelf al goed nieuws moeten zijn want dat krakkemikkige experiment met Jack White was een aanfluiting. Toch zijn we ook niet erg enthousiast (sorry, hoor!) over dit Storytone. De tien liedjes zijn opgenomen met een groot orkest of met een big band en qua experiment is dat misschien leuk en interessant, maar het wringt aan alle kanten. Bij de tracks meer…

Singer-songwriter Ben Weaver keerde op zijn vorige plaat, Mirepoix & Smoke, al terug naar de eenvoud van gitaar, banjo en zang. Op I Would Rather Be A Buffalo (Hymies Records) is het geluid nog iets kaler geworden omdat de achtergrondzang van Erica Froman hier ontbreekt. Alleen de man en zijn instrument (en, om eerlijk te zijn, hier en daar een staande bas van Michael Lewis). In twee dagen live opgenomen in een schuur op een biologische boerderij in Rochester, Minnesota. Puur dus. Weaver benadert op dit nieuwe werk zijn beeld van meer…

Torgeir Waldemar, Noor, 40 jaar, debuteert met wereldplaat. Ik weet werkelijk niet waar deze Waldemar ineens vandaan komt. Wel weet ik dat dit ongetitelde album (Vestkyst Records) van grote klasse is. Twaalf songs, waarvan één cover (T. Van Zandt’s Highway Kind), waarin de zwaar bebaarde Waldemar de tijd neemt. Een enkele keer halen zijn liedjes de grens van 5 minuten niet, maar meestal zit hij daar ruim overheen. Waldemar’s invloeden liggen bij Neil Young, bij spirituals, bij Jason Molina en bij Woven Hand (met wie hij onlangs meer…

Met Tom Freund is het altijd hollen of stilstaan. Dat is althans mijn ervaring. Vooropgesteld: ik ken niet het gehele oeuvre van deze singer-songwriter uit Los Angeles, maar op de albums die ik wel ken staan altijd een paar geweldige songs, naast een aantal nummers dat me helemaal niets doet. Bij zijn nieuwste schijf ligt het echter anders. Dit album, Two Moons, is als geheel prima te noemen. In de opener, het zich in zijn thuisstad spelende Angel Eyes, klinkt Freund, misschien niet geheel ontoevallig als Randy Newman. Verderop komen ook meer…

Drummer zijn in een altcountry-band is ook niet alles. We hebben het dan over de Engelse band The Whybirds en hun man achter de kit Luke Tuchscherer. Hij nam daarom een soloplaat op. Een plaat met de intrigerende titel: You Get So Lonely At Times That It Just Makes Sense (The Little Red Recording Co.). Een plaat bovendien waarop de 32-jarige Tuchscherer opvallend genoeg zelf geen drums speelt. Dat laat hij over aan producer Tom Peters. Het album, waarvan we de titel niet steeds gaan herhalen, kenmerkt zich als meer…

Voor wie meer van Hank Williams dan van Woody Guthrie houdt, met andere woorden voor wie meer “into country” dan “into folk” is, is The Goldmine van Kelsey Waldon een welkome verrassing. U hoeft nu niet meer eindeloos Sturgill Simpson te draaien om moderne verantwoorde country te horen. Waldon mag best geplaatst worden in het rijtje van andere jonge zangeressen als Nikki Lane, Lydia Loveless en Caitlin Rose, maar zij komt van deze dames het dichtst in de buurt van de klassieke country. Bedrog, armoede en meer…

Met de recente recensies van Lucinda Williams en Kelley Mickwee en nu van Robyn Ludwick mogen we oktober rustig tot countrysoulmaand uitroepen. Niet dat Little Rain (eigen beheer) deze maand werd uitgebracht, nee dit vierde album van Ludwick dateert al van halverwege dit jaar. Bovendien kunnen we ook niet zeggen dat Little Rain een puur countrysoulalbum is. Maar de accenten op deze plaat liggen toch wel zo dat we kunnen zeggen dat deze Texaanse zangeres hier veel soul in haar countryrock legt. Het duidelijkst misschien wel in meer…

Trampled By Turtles is een van die bluegrassgroepen die het genre tegenwoordig nieuw leven inblaast. Dit kwintet uit Minnesota is steeds op zoek naar andere paden om in te slaan. Niks “met z’n allen om 1 microfoon heen staan en met dan met razende vaart traditionele liedjes spelen”. Nee, Trampled By Turtles zoekt het in een soort cross-over naar akoestische indierock. Voor Wild Animals, het inmiddels zevende studio-album van de groep, werd mede-Minnesotian Alan Sparhawke (van de slowcoreband Low) aangetrokken. En dat heeft meer…