Als je vindt dat Live van Bruno Deneckere & Nils de Caster een van de mooiste live-albums van de laatste jaren is en je hebt de kans om beide mannen in levende lijve aan het werk te zien, dan ga je gewoon. Ook al moet je er ruim 70 kilometer voor rijden en heb je die dag al een behoorlijk aantal autokilometers in de benen. Naar Maassluis dus, naar Cafe de Waker. Nooit eerder was ik in Maassluis, maar voor alles is een eerste keer. De Waker is een alleraardigst eetcafe, waar in een bovenzaal drie aficionado’s die zich verenigd hebben onder de naam The Lock Keepers, americanaconcerten organiseren. Deneckere en De Caster is de meer…
Wat u moet weten over 
Ik val maar met de deur in huis: Harlaz (Zeal Records) is een prachtig album. Een prachtig album met een soort indie-countryrock die je kan vinden in de magische driehoek Neil Young, Israel Nash en Band Of Horses. Het is de tweede plaat van de Belgische formatie 
Degenen die Groningen (Rhythm & Blues Night) of Hengelo (Heartland festival) te ver vinden of om andere redenen deze festivals niet kunnen of willen bezoeken is er een alternatief. Op donderdag 1 mei wordt in het Belgische Lessen (gelegen ten zuidwesten van Brussel) het 
Ze zijn met honderden. Van die mannen die hun zieleroerselen in fijne, toegankelijke, liedjes verwoorden. Met een mooie stem en al dan niet met baard. Zachte mannen noem ik ze. Neem bij voorbeeld 
Lovend bespraken we hier dit jaar al albums van HT Roberts en Bruno Deneckere. En als die twee Gentse singer-songwriters hun krachten bundelen om samen een plaat te maken, Heroes & Has-beens, dan zijn onze oren gespitst. Nu is het niet zo dat bij dergelijke combinaties het resultaat altijd meer is dan de som der delen. En dat is bij dit gezamenlijk project ook niet het geval. 
Da’s lekker! Wij mogen van het Utrechtse 
Wie zijn albumhoezen vroeger minutieus bestudeerde is de naam Joe Lala zeker tegengekomen. Een opvallende naam. “Percussion: Joe Lala”, stond er dan, o.a. op LP’s van Dan Fogelberg, Souther, Hillman, Furay, the Byrds, Firefall, Poco, op het meesterwerk No Other van Gene Clark ook. Er was een periode dat Joe Lala op percussie alomtegenwoordig was.
Voor alle elf vakken op school met een 7 op je rapport thuiskomen. Een dergelijk regelmatige lijst is een prestatie op zich. 
Ze zijn met honderden. Van die mannen die hun zieleroerselen in fijne, toegankelijke, liedjes verwoorden. Met een mooie stem en al dan niet met baard. Zachte mannen noem ik ze. Neem bij voorbeeld 