“Zou je ons album misschien ook willen bespreken? Wij zijn bevriend met de Coffis Brothers.”  Dat was de vraag die Scary Little Friends ons stelde. Die vriendschap met de Coffis Brothers spoorde wel aan dit album, From The Beginning (eigen beheer),  te beluisteren. Best wel verrassend, want die nadruk die  John Payne legde op de vriendschap met die andere Californische band deed vermoeden dat er ook enige muzikale verwantschap tussen beide bands was. Maar het kwartet Scary Little Friends tapt toch uit een heel ander meer…

“Huh? Drie sterren maar?” Ik hoor het u denken. En zeker degenen die mijn muzikale voorkeuren kennen, zullen zich waarschijnlijk afvragen waarom English Oceans (ATO), het twaalfde album van de Drive-by Truckers, er zo relatief bekaaid afkomt. Eenvoudig, het zijn gewoon de liedjes. Of beter gezegd: het zijn gewone liedjes. Ze doen me weinig tot niets dit keer. Voor het eerst is een plaat van deze southern rockers eerlijk verdeeld in 7 liedjes van Patterson Hood en 6 van Mike Coooley. En waar ik altijd meer een Hoodiaan geweest ben, moet ik dit keer toegeven dat meer…

Zoveel recensenten, zoveel smaken. Ik had helemaal niet zo veel op met de vijfsterrenplaat More Like A Temple van Adam Faucett. Die kale productie ervan maakte zijn stem me iets te indringend. Maar hoe anders zijn mijn ervaringen met ‘s mans nieuwe plaat: Blind Water Finds Blind Water (Last Chance Records). Ik ben na een weekje intensief draaien helemaal om. Zalig. Waar het aan ligt? De nummers zijn wat “ronder”, wat minder rudimentair, zonder dat het gelijk muziek voor de miljoenen wordt. Verre van dat. In de paar spaarzaam aangeklede folkgetinte nummers zingt Faucett ook wat minder uitgesproken, minder meer…

Hoe deze recensie te beginnen? Ook met een valse noot, zoals Angela Perley & The Howlin’ Moons zelf doen op Hey Kid (Vital Music)? En dan doel ik op het openingsnummer, Athens, van het album. Dat laat de groep namelijk horen als een soort indierockband met lichte country-invloeden en een doorsneezangeres. In de overige 9 nummers – en dan tel ik de zoals altijd overbodige reprise van het openingsnummer niet mee – horen we Perley en haar Huilende Manen echter heel anders: als een opwindende roots ’n rollgroep met sterke nummers. Niet meer…

Als je je altcountryklassiekers kent hoef je je bij The New Madrids niet af te vragen waar ze hun inspiratie vandaan halen. Ja, Uncle Tupelo natuurlijk, op wiens Anodyne het nummer New Madrid staat. Er is trouwens nog een andere groep die zich daarnaar vernoemd heeft, maar dat zijn Amerikanen. Deze New Madrids komen uit Schotland, uit Perth om precies te zijn, en zijn ontstaan uit de resten van de americanaformatie $outhpaw (luister eens naar hun album Beautiful Mansions).  4 van de 5 mannen gingen door en kwamen voor een extra zanger uit bij meer…

De Amerikaanse singer-songwriter David Berkeley schreef een prachtig nummer, getiteld Shelter, voor het (gelijknamige) boek van de topcrime-schrijver Harlan Coben, die in een eerder boek een van de hoofdpersonen liet luisteren naar een liedje van Berkeley. Shelter is een van de prijsnummers van Fire In My Head, het zesde album van David Berkeley dat eigenlijk al in juli 2013 uitgebracht werd. Het feit dat hij komende zomer een aantal keren zal optreden in Nederland maakt echter dat het opportuun is meer…

Hoe zou je nu de muziek die The Coffis Brothers & The Mountain Men (uit Californië) maken moeten omschrijven? Powerpop met sterke country- en bluesinvloeden? Of toegankelijke rootsmuziek met een sterke rock-inslag? Het hangt er een beetje vanaf waar je op dit album de spreekwoordelijke “naald zou laten zakken.” De gebroeders Coffis, Jamie (zang en toetsen) en Kellen (zang en gitaar), laveren een beetje tussen beide omschrijvingen door op dit tweede album, Wrong Side Of The Road (eigen beheer). Ze worden begeleid meer…