MJ Lenderman is ofwel een zoon van een van de dames van We‘ve Got A Fuzzbox And We’re Gonna Use It òf hij is als kind in een ketel vol fuzzdrank gevallen. Dat is wel de conclusie die we kunnen trekken bij het beluisteren zijn eerste in een echte studio opgenomen plaat Boat Songs (Dear Life Records). De uit Asheville, North Carolina afkomstige singer-songwriter trapt het pedaal in elk geval vaak in en drenkt zijn altcountryliedjes daarmee in een lekker gruizig geluid. Niet altijd overigens: in TLC Cagematch, dat meer…

Werk van Derek Hoke bespraken we hier al eens eerder: het honky tonk-achtige Waiting All Night uit 2012. In 2017 bracht hij een nogal sombere plaat uit: Bring The Flood. Maar met zijn recente album Electric Mountain ziet de wereld er weer wat beter uit. Het centrale thema is: vooruitkijken. Let Go Of My Heart b.v,  dat gaat over het niet blijven hangen in een stukgelopen relatie. Honky tonk heeft de Nashvillian Hoke ook achter zich gelaten. De nummers waren oorspronkelijk wel geschreven als traditioneel klinkende liedjes, maar daaraan zijn ‘big guitars’, synthesizers, mellotron etc toegevoegd meer…

Cristina Vane heeft een Guatemalteekse moeder en een Sicialiaans–Amerikaanse vader. Op Sicilië werd ze ook geboren, maar ze groeide ook op in Frankrijk en Engeland. Op haar 18de trok ze naar de VS voor een studie. Een echte globetrotter dus die, en dat is niet zo vreemd, een voorliefde heeft voor blues, country en rock. Rootsmuziek, aardse muziek geeft dan misschien vastigheid. Na een aantal jaren te hebben gewerkt in McCabe’s Guitar Shop in Los Angeles trok ze naar Nashville. Vane heeft zich bekwaamd is het spelen van clawhammer banjo en slidegitaar. Haar tweede album, Make Myself Me Again meer…

De songs op het titelloze debuut (Fulltime Hobby Records) van Sylvie zijn mooi, maar het verhaal erachter is ook mooi. Multi-instrumentalist Ben Schwab (die ook zijn rondjes meedraait in de band Drugdealer) vond op zolder een cassette met liedjes die zijn vader ooit had ingespeeld. Pa Schwab had een band, Mad Arthur, en had daarmee halverwege de jaren ’70 een aantal demo’s opgenomen voor een album dat uiteindelijk nooit werd uitgebracht. Die songs hebben de jonge Schwab geïnspireerd voor de nummers die nu onder de naam Sylvie zijn uitgebracht. Sylvie is ook de titel van de enige cover meer…

Met Big Blue maakte Gold Star, waarachter de in Wenen geboren maar in Los Angeles opgegroeide Marlon Rabenreither schuilgaat, een onuitwisbare indruk. Dat was in 2017. Het uit 2018 stammende Uppers & Downers was een iets minder, maar wel interessant werk. Nu ligt er Headlights USA (eigen beheer). Iets genuanceerder: Headlights USA is eigenlijk een vervolg op een ep met dezelfde naam, aangevuld met 5 andere nummers die ook deels al als singles waren verschenen. Nu op lp en in een downloadalbum. In meer…

Tjongejonge, wat heeft de eerder mij onbekende Unnveig Aas met Phases (Mother Likes It Records) een prachtige plaat gemaakt. U kan uit de naam van de zangeres, ja het is een zangeres, wel afleiden dat we hier alweer met een Scandinavische artiest te maken hebben. Aas komt uit Noorwegen, maar door hoor je op Phases nauwelijks iets van. Dit is americana zoals dat hoort te zijn, althans zoals ik dat het liefste hoor: sterk door country beïnvloede folkpop. En modern geluid, balancerend op tradities. De 10 nummers op dit derde album van Aas zijn geïnspireerd door de echtscheiding van meer…

Truth & Salvage Co. is eigenlijk een band die niet meer bestaat. Of toch wel? De Amerikaanse 6–mansformatie kwam in 2005 bij elkaar en bracht in 2010 een eerste ongetiteld album uit, dat werd geproduceerd door Chris Robinson van The Black Crowes. In 2013 kwam nog een tweede album, Pick Me Up, uit maar daarna spatte de band uit elkaar. Nu is er toch een nieuw album, Atoms Form (Blackbird Records). Maar eigenlijk is het een oud album. Het werd namelijk al in 2012 opgenomen, maar nooit uitgebracht, hetgeen bij beluistering een wonderlijk besluit is geweest. Want Atoms Form is echt meer…