Mijn top-15 van het best wel mooie muziekjaar 2022 is uiteraard dynamisch, want: vrijwel zeker albums vergeten….of onvoldoende beluisterd; de veelheid aan releases was daarbij ontelbaar. Criteria normaliter: live gezien hebben…fysiek in de ‘platenkast’ aanwezig. Het 1e uitgangspunt was deze keer wat lastig, doch het 2e in ieder geval wel toegepast. Daardoor vielen o.a. Wings On My Shoes van Will Hoge; Bad Days Better van Adam Hood en Emerald Blue van Andrew Duhon af; deze albums staan uiteraard nog wel op het lijstje aan te schaffen. Wat het criterium ‘live gezien’ betreft: te weinig, het afgelopen jaar. Natuurlijk heeft zulks met de post- C19 periode (???) te maken, maar daarover klagen zou nogal zelfzuchtig ogen.

1. The Delines – Sea Drift
Prachtig album van The Delines; wel een album voor de late uurtjes al dan niet met een glas (fles?) wijn….en zo. Live ook niet te versmaden, deze formatie rond Willy Vlautin & Amy Boone, hoewel juist dan ‘iets’ meer pit (up-tempo) aan te bevelen is. meer…

De eerdere jaren heb ik hier wel eens lopen zeuren over gebrek aan mooie platen en oplaaiende americana-moeheid. Dat jaar was alles anders! De heerlijke albums vlogen me om de oren. Ik had er in mijn lijstje wel dertig kwijt gekund. Was het de pandemie die artiesten die thuis kwamen te zitten tot zulke artistieke hoogten dreef? Misschien, maar ik heb eigenlijk geen idee. Dit jaar drie albums uit Nederland bij mijn bovenste 15. En Elephant had daar ook nog best bij gekund. Een primeur, denk ik. Een teken dat het goed gaat met de americana van bij ons.Ik verheug me al op 2023.

1. Tommy McLain – I Ran Down Every Dream
De comeback van het jaar. Na meer dan 40 jaar maakt swamppop-veteraan McLain een album dat als een mokerslag aankomt. Met medewerking van onder meer Elvis Costello, Augie Meyers, Nick Lowe meer…

Hij plast in flessen en eet uit blikjes. Maar dakloos kun je hem niet noemen. Want hij leeft in een oude bestelbus. Met het liedje Vanlife legt Willi Carlisle de vinger op de zere plek. Veel Amerikanen kunnen zich niet eens meer een huis veroorloven. Maar in een auto hebben ze tenminste een dak boven hun hoofd. Het draait in americana om dit soort teksten. Kritiek met een knipoog. Een serieuze boodschap verpakt in een briljant liedje in de stijl van een jonge Johnny Cash. ‘It’s a sexy kinda lifestyle for certain folks / Fractal highways, friends like smoke / It all goes up and you end up alone / It’s like the internet is your real home … Call of the wild, call of the road / The endless search for a free commode / I’m a trucker of emotive payloads / Backed up on guitar … Yeah I’m a public park patron, library sleuth / I’m a thrift store grifter of Western suits / Wringin’ out three chords and the truth / Like a washrag on the bar.’ Een veeg van een vaatdoek. De geur van schraal bier in combinatie met geplengde tranen. Dat is waar het in americana om draait. Daarom is Peculiar, Missouri mijn plaat van het jaar.

1. Willi Carlisle – Peculiar, Missouri
Carlisle was een punker voordat hij ontdekte dat hij in folk dezelfde boodschap kwijt kon. We kunnen hem trouwens net zo goed een countryzanger noemen. Liefde voor elkaar. Liefde voor het leven. Daar draait het om in zijn liedjes waarin hij het opneemt voor outsiders. Misschien is hij dat zelf ook wel. Een biseksueel met een banjo, ga meer…

Eindelijk gingen de concertzalen weer open en niet halsoverkop weer dicht. Het voelde fijn, maar het was ook weer even wennen, maar dat lukte wel. Eerste stop was het kaartje wat al twee jaar in de la lag inwisselen voor een prachtoptreden van Billy Bragg. Daarna volgden meer oude bekenden en nieuwe ontdekkingen. Ook in mijn top 10 van 2022 een mix van (herontdekt) oud en nieuw.

1. Wade Sapp – Radio Check
Meestal luister ik wel wat van een voorprogramma wat ik ga zien. Maar voor het optreden van Ian Noe waar Wade Sapp voor opende deed ik dat niet. Maar met opener S.O.B. had Sapp meteen mijn volle aandacht. Zijn debuutalbum is heerlijke country, diep geworteld in meer…

Yes! De wat cryptische titel van deze post gaat natuurlijk over de lijstjes. We gaan ‘m weer samen maken, die top-15 van favoriete americana-albums. En daarvoor hebben we jullie lijstjes nodig, die je kunt insturen met gebruikmaking van deze speciaal daarvoor gemaakte webpagina. We zijn heel benieuwd wat voor pareltjes daar dit jaar weer op voorkomen. En op wat er uiteindelijk uit gaat rollen. Zijn het bekende namen of komen er ineens nieuwe meer…

Hieronder de 10 favoriete albums van 2021 van Wiebren Rijkeboer

1. Cory Hanson – Pale Horse Rider meer…

De lege flessen zijn weggebracht en nee, die laatste oliebol nemen we niet meer. De deur naar het jaar 2021 wordt met een harde klap dichtgegooid. Maar niet nadat we voor de laatste keer terugkijken naar het muzikale moois dat het jaar heeft gebracht. Met veel plezier maken we nu de Altcountry.nl-lezers Top 15 van favoriete albums van 2021 bekend. 146 lijstjes werden er ingediend, met meer dan 530 verschillende albums. Dat leverde uiteindelijk een verrassende winnaar op! Maar wel weer een overduidelijke. Hij steekt ver boven de andere podiumgasten uit. Achter de nummer 3 gaapt weer een groot gat naar de nummer 4 die net uit de klauwen van het peloton volgers kan blijven. In de Top 15 staan 8 mannen, 4 vrouwen, 2 bands en een man/vrouw-duo. meer…

Hieronder alle ingediende lijsten.

Martijn Jongejans
1. Tele Novella – Merlynn belle
2. Steve Earle – J.T.
3. The Flatlanders – Treasure of love
4. Margo Cilker – Pohorylle
5. John Hiatt & Jerry Douglas – Leftover feelings
6. Jackson & Sellers – Breaking point meer…

Was 2021 een goed americana-jaar? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Zonder liveconcerten dook ik in mijn cassetteverzameling met live-opnames van de radio. Wow, wat was die Chris Isaak in zijn begintijd nog lekker ongepolijst. En luisterde ik naar het FM- en internetradiostation WEVL.org uit Memphis. Met dj’s die hun eigen platen uitzoeken en een verzoek om de Nederlandse band de Tröckener Kecks te draaien honoreren. Niet via een download maar gewoon vanaf de cd die in hun verzameling stond. Misschien reed er wel iemand met zijn Cadillac met open raam langs Graceland en kon Elvis meegenieten van die Nederlandstalige rock.
Van de volgende tien fijne albums heb ik afgelopen jaar ook genoten.

1. Steve Earle – J.T.

Deze sympathieke troubadour verloor zijn zoon Justin Townes. Dit album met nummers van zijn zoon is zijn eerbetoon aan hem. Een aangrijpend album van liefhebbende vader. meer…

Sinds maart vorig jaar werk ik volledig thuis. Dat kan als eindredacteur van Dagblad van het Noorden (en Leeuwarder Courant) prima. Het betekent wel dat mijn bezigheden voor deze site steeds meer op werk zijn gaan lijken. Zelfde plek achter de computer immers. Soms vraag ik mezelf dan ook af: waarom doe ik het eigenlijk allemaal? Want zo’n site levert geen cent op. Gelukkig werden er al die jaren albums gestuurd om te recenseren. Nog voor ze in de winkel lagen. Dat was de beloning. Maar tegenwoordig zenden artiesten en platenmaatschappijen een mailtje met een code voor een download. Doe ik niets mee. Muziek verdient een verpakking. Dus hoe dat verder moet? Ik hoop er binnenkort op terug te komen.

1. Israel Nash – Topaz
De klanken op Topaz zweven als een poncho om een pirouette draaiende hippie. De heuvels van Dripping Springs zijn een geweldige uitvalsbasis voor glijvluchten door de kosmos. Puntige bijdragen op blazers voegen een nieuwe dimensie toe aan de groovy gitaarrock van Nash, die heer en meester is in zijn eigen studio. meer…