Als je Andrew Bryant een beetje wil plaatsen moet je in de hoek kijken waar ook Will Johnson (heeft trouwens ook weer een nieuw album gemaakt) een plekje heeft gevonden. Bryant is een singer-songwriter uit Mississippi, die naast soloplaten ook actief is (was?) in Water Liars, een band met Justin Peter Kinkel-Schuster (die onlangs een album uitbracht met … Will Johnson, cirkel weer rond). Bryant nieuwste soloplaat heet Sentimental Noises (Seasick Records). Het is donker in de wereld van Bryant, maar in het donker zie je juist de lichtpuntjes weer goed. Hij kijkt terug èn meer…

Na twee vijfsterrenalbums wees Garrett T. Capps ons in 2018 op James Steinle. Diens debuut kreeg ook al vijf sterren. En onlangs stuurde ene Dalton Mills ons een mailtje, nadat Steinle hem op deze site gewezen had. Snel even online luisteren en direct reageren: stuur maar op die cd! Want jawel: alweer vijf sterren. Dalton Mills (eigen beheer) is een schitterende plaat van een singer-songwriter uit Kentucky. Op Outta Tune zingt hij over Townes en Guy en de manier waarop hij dat doet is meer dan overtuigend. Zodat we die vergelijking met die twee illustere meer…

Met een twangende Fender opent Raul Malo La Sitiera, het eerste nummer van En Español (Mono Mundo Recordings/Thirty Tigers/Bertus) en dat is een lekkere zomerplaat van The Mavericks. Voor het eerst helemaal in het Spaans gezongen. Het is geen salsa en het is geen mariachi, laat Malo weten, maar het is wel een heerlijke melange vol tropische trompetten en wat niet al. Cuba, Mexico, Argentinië en Spanje, daar liggen de roots van deze collectie nummers. Vijf eigen liedjes en zeven covers. Piano en percussie op het Cubaans aandoende meer…

Bij recensies van eerdere albums van John Craigie zie je vaak referenties aan Bob Dylan, John Prine en Jack Johnson voorbij komen. Bij beluistering van zijn nieuwste werk, Asterisk The Universe (Thirty Tigers) moest ik echter direct denken aan JJ Cale. De plaat kent namelijk dezelfde laidbackness die zo kenmerkend was voor de troubadour uit Oklahoma. Craigie komt niet uit die staat maar uit Californië. En ook dat is te horen op dit al weer zevende album. Warmbloedige en aanstekelijke countryfolkrock, dat is je krijgt. En Craigie schrijft leuke teksten, met oog voor detail en soms meer…

Noodweer teisterde Nashville begin maart (nog voor de wereldwijde pandemie dus). Er vielen 24 doden. Gillian Welch en David Rawlings overleefden het, maar de Woodland studios, waar het duo al sinds jaar en dag gebruik van maakt, werd zwaar getroffen. Het dak woei eraf en de regen plensde naar binnen. Ternauwernood konden ze hun instrumenten en mastertapes redden. Deze wakeup call en het feit dat er in deze optredensloze tijd wel brood op de plank moest komen, bracht hen ertoe een aantal van die opnames als album uit te brengen. Op Boots No. 2, The Lost Songs, vol. 1 meer…

Charley Crockett en Vincent Neil Emerson geven hoog op over de verrichtingen van collega Colter Wall. Van de Canadees verschijnt eind deze maand Western Swing & Waltzes (And Other Punchy Songs) (La Honda Records/Thirty Tigers) en dat is zijn derde album. Dave Cobb had hij deze keer niet meer nodig als producer. Wall produceerde zelf. Of misschien liet hij het wel achterwege en nam hij de liedjes gewoon op. Want opsmuk is er niet bij. Als een archeoloog graaft Wall de prairie af. Daarbij kwam hij wel wat oude artefacten tegen. Zoals Big Iron bijvoorbeeld. Of meer…

Iain Matthews luidt met The New Mine (MIG/Suburban) het zesde decennium in van zijn loopbaan als popmusicus. Vijftig jaar geleden had de Brit met zijn band Matthews Southern Comfort een nummer 1-hit met het door Joni Mitchell geschreven Woodstock. Daarna trok hij naar de Verenigde Staten waar hij vele soloplaten afleverde en liedjes schreef voor collega’s. Rond de millenniumwisseling keerde hij terug naar Europa. Tegenwoordig woont hij in Limburg, waar hij met BJ Baartmans, Bart de Win en Eric Devries Matthews Southern Comfort nieuw meer…

Op The Unconquerable Past (Fish Records) verbindt Stephen Fearing de folk van zijn soloplaten met de meer rockende kant van Blackie and The Rodeo Kings, de band waarvan hij een van de oprichters is. Aan de platen van Fearing hebben we hier op de site al jaren geen aandacht geschonken. En ook deze is alweer een tijdje uit. De releasedatum was 31 januari. Hij was hier nog voor enkele concerten voordat de wereld op slot ging. Multi-instrumentalist Scott Nolan produceerde het album, dat de statige sfeer af en toe inruilt voor even flink van leer trekken. Dat meer…

Na Midwest Farmer’s Daughter en All American Made was het kostje van Margo Price wel gekocht. Nog zo’n album en dan mocht zij de kroon van koningin van de country in ontvangst nemen. Price besliste anders: met That’s How Rumors Get Started (Loma Vista) duikt zij in het gat dat nog ergens ligt tussen Tom Petty, Ryan Adams en Fleetwood Mac. Dat wil zeggen: classicrock met rootsy ondertonen. Voor de opnames toog ze naar Los Angeles om daar onder de hoede van Sturgill Simpson en met klasbakken als Benmont Tench (piano), Pino Palladino (bas) en Matt Sweeney (gitaar) tien meer…

De akoestische begeleiding met staande bas, mandoline, dobro, fidlle, akoestische gitaren en lap steel trekt Glenn Jones zo af en toe naar het territorium waar T Bone Burnett zich placht op te houden. Op die momenten maakt Glenn Jones de meeste indruk op Ready For The Good Times (eigen beheer). Die goede tijden deelt hij op het humoristische My Baby Makes Pie, inclusief een stukje praatzingen. Jazzy en billy, dat nummer. Een tuba blaast het lichtvoetige No Fool Like An Old Fool voort. Op Bury My Heart On Music Row vertelt hij zijn verhaal. Over hoe hij op straat meer…