‘I stumbled round the block as the sun was coming up’. Het is David Ramirez. Hij loopt door Brooklyn op Communion, het eerste nummer van het prachtige Fables (Thirty Tigers/Bertus). En hij begint direct weer over zijn worsteling met het geloof. Hij vraagt zich af wie hij eigenlijk is.  ‘Honey you ask me where I come from, I come from a lotta places’. Eerlijker dan op Harder To Lie kan de Texaan niet zijn. ‘I feed you fables and fool you with words’, zingt hij. Daar komt dus die albumtitel vandaan. Drums openen de trage melodie van New Way Of Living. ‘What do you meer…

James Houlahan zoekt zijn inspiratie in de donkere hoeken van het verleden, daartoe vooral aangezet door de invloedrijke Anthology Of American Folk Music van Harry Smith. Bij Houlahan komen bij Morning Sun onmiddellijk donkere gedachten op. ‘I hope you don’t run from the darker side of me’, horen we hem zingen. Multitudes (eigen beheer) is het derde album van de Amerikaan die onlangs van Boston naar Los Angeles verhuisde. De moordballade Fires Of Mercy opent de plaat en het is een van de hoogtepunten. Houlahan combineert meer…

Solicitor Returns van Matthew Logan Vasquez (Dine Alone Records) is een essentiële plaat. Niet zozeer voor de gehele popgeschiedenis maar wel voor de stand van de alternatieve country anno 2016. Grote woorden misschien, maar ik weet niet hoe ik het anders zou moeten noemen. In feite is de country op dit album met tien nummers niet eens zo direkt aan te wijzen. Het is meer een countrygevoel dat de plaat bij de luisteraar opwekt. Wat je hoort is een mengeling van rock met roots in de jaren 70 en 90, vroege altcountry, folk, powerpop en een moderne meer…

Met een beetje geluk gaat Nederland straks, eind april, collectief plat voor de Birds Of Chicago. Ze komen dan met een nieuwe plaat, Real Midnight (Five Head Entertainment) op zak om hier een aantal optredens te geven. Het hangt er een beetje vanaf of ze b.v. in DWDD te zien zullen zijn. Dan zal Nederland kennis maken met het vocale vuurwerk van met name Allison Russell. Het duo (met levenspartner JT Nero) en/of producent John Henry heeft er verstandig aan gedaan om op deze nieuwe plaat het soulvolle zingen van Russell centraal te zitten. Dat is een meer…

Je hebt van die platen die je bij lange autoritten rustig twee of drie keer achter elkaar kunt draaien. Waking Days van Jeff Crosby is er zo een. Melancholieke en weids klinkende meezingers die het goed doen bij het voorbijzoeven van het landschap. Hij zingt zelf ook: I drove miles and miles through this countryside / Like a runaway child catching everybodies eyes. Meest in het oog springend die fantastische stem van Crosby, een stem die gemaakt lijkt te zijn voor het genre. Alsof de man vlees geworden americana is. Rokerig, mannnelijk en gevoelig, alle meer…

Sommige artiesten werken gestaag door aan de uitbreiding van hun oeuvre. In de luwte, hoewel die luwte misschien niet eens gewenst is. Vanessa Peters is er zo een. Vorig jaar maakte ze nog een album met de Deense begeleiders The Sentimentals. Het nieuwe album The Burden Of Inshakable Proof (haar achtste inmiddels al) is weer gewoon in homestate Texas opgenomen met echtgenoot Rip Rowan en een stel bevriende gastmusici. Bekendste daarvan zijn waarschijnlijk gitarist Daniele Flaschi en Salim Nourallah die hier af en toe bas speelt. Het is een meer…

Paint Another Layer On My Heart van Caleb Caudle vonden we hier anderhalf jaar geleden een prima plaat. Op de nieuwe schijf, Carolina Ghost (This Is American Music) slaat Caudle een andere weg in. Hij kiest voor een klassiek country-idioom om zijn verhalen te vertellen. Dat is in het begin even wennen voor degenen die de licht ruwe singer-songwriterstijl van zijn vorige werk kennen. Na verloop van tijd valt het kwartje echter. In het persoonlijk leven van Caudle hebben zich sinds het verschijnen van die vorige plaat ook behoorlijke veranderingen voorgedaan. Hij zwoor meer…

Had ik hier al eens gezegd dat het goed gaat met de Nederlandse americana? Dat uit alle hoeken en gaten albums van Nederlandse artiesten verschijnen? Niet dat ik Tilburg een gat wil noemen maar uit die plaats komen The Jaydees en hun eersteling heet Work With What We’ve Got (eigen beheer). En dat is heel wat. De vijf leden van deze groep, met zangers en componisten Joop van der Kuip en Derrick van Schie voorop, hebben eerder kilometers gemaakt bij o.a. Rosemary’s Sons, Stevie Ann, Wende en Deacon Blue. Na eerder, als The Federales, vooral meer…

De wanhoop heerst in Milltown (Dolly Rocker Records) van Jeb Barry. Je zou er weg willen, maar dat is nog niet zo eenvoudig. Het is immers elders in Amerika niet veel beter. Je zou in het leger kunnen gaan, maar de kans is groot dat je dan toch weer terugkeert naar Milltown. In een doodskist, wie zal het zeggen. Niemand hangt voor zijn plezier rond in Milltown, waar de meisjes in jurkjes van tien dollar op een barkruk hangen ($ 10 Girl). Het is een en al treurnis in de teksten van Barry. Townes Van Zandt zou er wel om kunnen glimlachen. Misschien niet om meer…