Tom McRae is een Engelse domineeszoon die als folk(rock)zanger al een tijdje meedraait. Al vanaf 2000 om precies te zijn, toen zijn titelloze debuut verscheen. Inmiddels zijn we, met Did I Sleep And Miss The Border (Buzzard Tree Records) zeven albums verder. En met deze plaat schudt McRae eindelijk het zwijmelfolk voor jongedames-idioom van zich af. Op deze plaat geen Damien Rice-achtig gepruttel meer. McRae gaat voor stevige, meeslepende rock die zijn oorsprong lijkt te hebben in de jaren 90. Zo lijkt het althans in het begin van het album, met songs als meer…

Het derde album Alone, Together (Saint In The City Records) van de Britse Daniel Pearson volgt na enkele ingrijpende veranderingen in zijn leven. Hij trouwde, werd vader, nam ontslag als leraar om zich te kunnen richten op een loopbaan als singer-songwriter en kreeg een ernstige vorm van oogkanker. Na een debuut vol poppy americana en een tweede album (zie recensie) waarop hij als een protestzanger zong over de crisis, laat hij op Alone, Together vooral zijn gevoelige kant zien. Het met viool en akoestische gitaar meer…

In het titelnummer Less Is More (Continental Song City/Munich) rijgt Gordie Tentrees enkele songtitels van Townes Van Zandt aaneen. In het nummer noemt hij ook de naam van de betreurde artiest. Hij doet dat zo ongeveer in een adem met die van Mary Gauthier, wiens schitterende Camelot Hotel hij covert op zijn zesde album. De Canadees is stilistisch een beetje opgeschoven van blues naar country van het losse soort. In de liedjes is het een tranendal, getuige titels als Wrong Town, Lost Guitar, Broken Hero of Tired Of Time. Met zijn meer…

De Volendamse band AlascA is gek op vergeten meesterwerken. Songschrijver Frank Bond (zang en allerlei gitaren) houdt van muziek die pas veel later op waarde wordt geschat. Daarom is van Prospero (King Forward Records) direct maar een 25-jarige jubileumeditie uitgebracht met in het cd-boekje een uitvoerige terugblik op dit miskende werkstuk. Laat het fictieve verhaal geen werkelijkheid worden. Daarvoor is dit tweede album van de band veel te sterk. Vanaf het met trompet aangeklede In Medias Res voert de band ons via Calexico langs meer…

Allemaal al Stars Wars van Wilco gedownload? Nee? Het kan nog. Tot 13 augustus is het het plotseling uit de hemel gevallen album gratis hier te downloaden. En op 21 augustus verschijnt het album dan op cd. Maar is het de moeite? Zolang je geen altcountry of americana verwacht wel, want met die muzieksoorten hebben de nummers van Wilco al lang weinig meer te maken. Wilco is geen altcountry-band. Dat zanger-componist Jeff Tweedy en bassist John Stirratt in een ver verleden deel uitmaakten van de oer-altcountrygroep Uncle Tupelo is alleen nog iets dat meer…

Echt een onzettend lekkere plaat is Relics And Roses (eigen beheer) van Tellico. Tenminste als je van Appalachiacana houdt. Zo noemen ze hun muziek zelf. Uitgaande van de volksmuziek van de bergstreek in de Oosten van de States, en dan daar dan wat country, bluegrass en old time music aan toevoegen. En als kers op de taart die heerlijke stem van Anya Hinkle. Een vergelijking met Gillian Welch is soms bijna onvermijdelijk. Althans, wat betreft het stemgeluid en frasering van Hinkle. Ook bassist Stig Stiglets zingt niet onverdienstelijk, maar het is echt meer…

Michael Simone is een soort kameleon. De carrière van de uit North Carolina afkomstige muzikant begon serieuze vorm te krijgen toen hij bassist werd in de wave-band The Veldt. Daarna gooide hij het roer om en bekwaamde zich in het produceren van dance, scoorde een hit en werd DJ. Maar het bloed kroop waar het niet gaan kan en Simone richtte zich met een nieuwe band weer op de rock. Tevergeefs, maar het is wel in die periode dat hij kennis maakte met country. En dat lijkt (voor ons in elk geval) toch het meest bij hem te passen. Maudlin Days (Old Hand Record Company) meer…

Een combinatie van The Posies en Giant Sand, klinkt dat ergens naar? You Should Be Able To Feel It en dat kan, want The Whigs beginnen hun album Modern Creation (New West Records/PIAS) op die manier. Het trio uit Nashville brengt powerpop met rootsrandjes. Het boomboomboomboom van Asking Strangers For Directions past in het stripboek van Ramones. Yeah! Hey! Yeaaahhhh, zo gaat het op deze cd. ‘Rip the speakers from the ceiling … I just want to run forever and I want to rock and roll’, horen we op Too Much In The Morning. De naar lucht happende meer…

Jesse Payne knutselt op Heirloom (Capture Music Inc.) aan schilderijtjes van geluid. Audiopaintings noemt hij het zelf. Payne komt uit Alabama. Dwarse mensen heb je daar. Individuen die met rust gelaten willen worden. Hoekig klinken sommige nummers op dit intrigerende album. Neem Numerical War. Droge zang. Spannende drums. Zoekende gitaar. Een koortje dat daar met oohoohooh frisheid tegenover stelt. De weerbarstige folk van Payne is duidelijk aangeraakt door de geest van indierock. Snake Tambourine combineert banjo met meer…

De beer die op het hoesje van het titelloze debuut (zie recensie) langs enkele circustenten fietste, staat op CosmoNada (eigen beheer) in een ouderwets duikpak – of is het een ruimtevaartpak? – aan het roer van een onderzeeër op de achterkant van de hoes. Grand Old Grizzly is een band uit Houston, Texas. Een hele leuke band met ongecompliceerde liedjes die zouden kunnen stammen uit elk decennium sinds de jaren zestig. Will Thomas (zang, gitaar) schrijft ze. Verder bestaat de band op deze plaat uit Paul Beebe (gitaren, drums, toetsen, meer…