New Yorkse (roots)rock verbinden met Ierse folk(punk) was niet veel meer dan een fluitje van een cent voor Scott McClatchy. Letterlijk. Naast dat fluitje van een cent wordt ook de Ierse doedelzak ingezet op A Dark Rage (LIB Records). Overigens heeft de Ierse variant van de doedelzak – die in tegenstelling tot het Schotse instrument niet met de mond wordt aangeblazen – een minder doordringend geluid. De nummers op deze cd waarop die uilleann pipes te horen zijn, worden er niet compleet door bepaald. McClatchy blijft immers een meer…



Op verschillende plaatsen op het internet kun je lezen over de Ryan Adams-moeiheid die langzamerhand in de fans en volgers is geslopen. In combinatie met zijn bandeloosheid en drugs- en drankgebruik, was het de afgelopen jaren niet eenvoudig Adams te volgen in zijn productiedrang; niet alles was even evenwichtig. Ryan Adams leek min of meer de weg kwijt; leek zijn immense talenten te vergooien. Maar Ryan Adams kwam tot inkeer. Hij huwde actrice Mandy Moore in 2009 en herpakte zich. Dit heeft nu geresulteerd in zijn meest aansprekende werk sinds
Zo af en toe kom je in de schier eindeloze rij singer-songwriters een echte briljant tegen. Zo eentje die een natuurlijk talent schijnt te hebben om fantastische liedjes te schrijven en die dan op bijna achteloze wijze ten gehore te brengen.
Omdat hij niet wou blijven hangen in het stramien van americana of altcountry, verliet Brian Ledford Texas en verhuisde naar het noordwesten van Amerika. Naar Seattle, Washington, om precies te zijn, inderdaad een plek met een andere sound. Verwacht echter geen grunge op From Sunlight Into Shadow (Sound Squared Records) van
Mesabi is een gebied in de Amerikaanse staat Minnesota. Daar in het uiterste noorden van de Verenigde Staten groeide Bob Dylan op. Mesabi (Proper/Rough Trade) is de titel van het 26ste album van
Een cowboysong met trompetten,
Will Scott
Steve Brown and the Bailers
Gospelcowpunk, kenden we dat al? Reverend Horton Heat zegt u? Mwah, die kwam toch echt niet met een nummer als Lord, I Pray dat te vinden is op Two Foot Stomp (Lucky Buck Records) van
Om te beginnen is dit een prettig geprijsde verzamelaar, die denk ik zijn geld volledig waard is. 40 Feat The Hot Tomato Anthology 1971-2011 (Proper/Klanderman Promotion) biedt namelijk een mooi overzicht van de vele live-opnamen van Little Feat. Verspreid over 3 cd’s zijn in de geinige boxje live-registraties verzameld die zowel de beginperiode (de jaren zeventig) als de latere periode (1988-2004) bestrijken. De aandacht gaat natuurlijk vooral uit naar de periode dat Lowell George de band aanvoerde – cd1 is daarom, 