Het aanbod aan nieuwe muziek is weliswaar ontzettend groot, toch kun je je verbazen dat sommige uitstekende albums niet opgepikt worden. Motel Blues (eigen beheer) van Battle River is er zo eentje. Misschien worden Gregory James Callsen (zang, gitaar), Brian Wayne Doss (zang, bas), Robert (Professor) Ferguson (drums) en Laurence (Uncle Lo) Smink (gitaren) over het hoofd gezien omdat ze uit Canada komen? Zou kunnen, maar inmiddels moet toch wel duidelijk zijn dat dat land uitstekende bands heeft voortgebracht. Dit debuut staat in ieder geval als een huis. Motel Blues begint meer…

Cody Diekhoff begint de tekstregels op Tina Hart’s Mustang steeds als Dan Stuart, maar ergens halverwege die zinnen begint zijn stem te bibberen als Feargal Sharkey. Dat is absoluut geen kritiek, want dat eerste nummer op Homeaid (LoHi Records) van de Amerikaanse band Chicago Farmer is werkelijk heerlijk. Ook op Peshtigo is het een kwestie van ‘shake ‘em all loose’. De basgitaar aan het begin bevalt niet zo, maar gelukkig eist de elektrische gitaar al snel alle aandacht op. Verder doet het nummer aan zowel Shocking Blue als Jefferson Airplane denken. Een koebel en mondharmonica brengen meer…

Turner Cody kwam rond de millenniumwisseling op in de anti-folk scene van New York, samen met mensen als Adam Green en Jeffrey Lewis. In de jaarlijstjes dook zijn naam regelmatig op, hoog tijd om dus ook eens iets van hem te recenseren. Het in februari verschenen Out For Blood (Capitane Records/Modulor) is beslist de moeite waard, niet in het minst omdat Cody met een variatie aan stijlen toch een coherent geheel heeft weten te smeden. Hij deed dat samen met de Belgische Soldiers Of Love. Nicholas Michaux produceerde het album dat werd opgenomen in Brussel en New Orleans. Vanaf meer…

Op de meeste hier besproken albums komen nauwelijks of geen instrumentale nummers voor. Op Hand’s Cove (eigen beheer) van Ken & Brad Kolodner is het precies andersom: slechts drie vocale songs. Op zich jammer, want vader en zoon hebben beiden een prima stem, zeker in combinatie. Maar hier geldt het adagio van de legendarische platenzaak Popeye in Hengelo: Let The Music Do The Talking. Met dat in het achterhoofd valt er veel te genieten op Hand’s Cove, het vijfde album van de Kolodners sinds 2010. Vader Ken is een begaafd en in Amerika befaamd bespeler van de hammered dulcimer. Daarnaast speelt hij meer…

Onverzettelijke karakters op zoek naar goud. Dolende zielen onder de eindeloze hemel. Rottende lijken in verlaten stadjes. Voorouders die indianen uitmoorden. Bandieten die een moeder om het leven brengen. Een wraakzuchtige zoon die wraak neemt. De toorn van Sitting Bull en Crazy Horse. Buffalo Bill met bloed aan de handen. Zomaar wat lieden uit de liedjes op Where The Myrtle Doth Entwine (Black Phoebe), een conceptalbum over het Wilde Westen van Jonny Miller die begint bij de zoektocht naar goud in de heuvels van Californië. De artiest die in de woestijn ten oosten van Los Angeles woont tracht meer…

Net als de hieronder besproken plaat van Idle County grijpen Grapes Of Grain op hun nieuwe album A Muted Hey (eigen beheer) terug op een klassieke altcountrysound. Het Utrechtse duo doet dat echter niet op zo’n harde en robuuste wijze, maar kiest voor een meer rustieke invalshoek. Alexis Vos schrijft de meeste nummers, zingt en speelt hier en daar gitaar en bas, terwijl Berend Jan Ike een heel instrumentarium bespeelt (banjo, lap steel, drums, piano en veel gitaar). Daarnaast zijn er nog enkele gastmusici die hun bijdrage leveren, waaronder oud-lid Stefan Breuer en Franc Timmerman, in meer…

Op zijn Instagram-pagina zien we Richard Gans nogal eens op zijn chopper stappen en als een Easy Rider door het westen van Amerika rijden. In het spoor van zijn helden. ‘I’m chasing the highway life’, zingt hij op Serena, het eerste liedje op Before The Poppies Bloom (Honey Baby Records). Bijna alle nummers op zijn debuut gaan over zijn belevenissen, die zich voornamelijk in midtempo afspelen. Haastige spoed is op zo’n chopper immers niet de norm. Zo’n motor heb je om achteroverleunend langs de letters HOLLYWOOD te toeren (LA Werewolf). Liefst zonder helm, ook al is dat wel meer…

Ed Snodderly voert tegenwoordig als artiestennaam ES Pearl. ‘ES’ is duidelijk. ‘Pearl’ zit in zijn familie van moederskant: oma Pearlie Belle, mama Willie Pearl en zijn dochter Lyra Pearl. Met zijn pseudoniem lijkt Snodderly de Appalachencultuur waar zijn familie in geworteld is, in ere te willen houden. De albumtitel Es Pearl Presents Ed Snodderly Bagage Flies Free (Majestic Records) wijst erop dat je al je ervaringen, herinneringen, vriendschappen, tegenslagen en geluksmomenten niet apart hoeft in te checken; die draag je gewoon met je mee – of je wilt of niet. Zo kijkt het meer…

Er komen dit jaar nog albums uit van Lambchop, The Jayhawks, Buddy Miller en Son Volt. Het lijkt wel of we weer halverwege de jaren 90 zijn aanbeland. Daar past het verschijnen van Long Gone Saviors van Idle County mooi bij. Niet dat deze band uit Asheville, North Carolina, toen al bestond, maar songwriter en centrale man Ben K. Lochen luisterde wel veel naar de klassieke altcountrybands. En dat hoor je terug in de tien nummers van deze debuutplaat: echt gruizige alternatieve country, waarin de elektrische gitaar meestal de overhand heeft en waarin accenten op pedal steel, fiddle en meer…

‘Folk music to feed your soul’, staat op de website van George Mann, die samen met Si Kahn een album vol protestliederen aflevert. Mayday! (Living Legacy Records) heeft als ondertitel Songs to Keep Our Hearts Strong and Steady for the Fight! Twee jaar geleden verscheen van beide veteranen Labor Day: A Tribute To Hardworking People Everywhere. Een terecht eerbetoon, maar nu is het pas echt menens; met deze Amerikaanse president is het tijd voor een noodsignaal. Anyone Can Be President is helaas maar al te waar. Mann en Kahn bestrijden met woorden de knokploegen van ICE en in het laatste meer…