Een stampende song in de stijl van Waylon Jennings en Johnny Cash was de eerste kennismaking met Luke Grimes. Het op het eerste gehoor best aardige liedje High Rise Jeans kwam langs op Spotify. Luke Grimes? Die naam klonk bekend, maar het lukte niet direct om te bedenken om wie het ging. Even zoeken en jawel, een bekende naam inderdaad. Maar niet van de muziek. Grimes speelt Kayce Dutton in de tv-serie Yellowstone. En thans heeft hij de hoofdrol in spin-off Marshals. Maar hij is dus ook actief als countryzanger. Red Bird (UMG Recordings) is zijn tweede album, dat na zijn titelloze debuut voor meer…

Laten we er niet omheen draaien: we hebben allemaal behoefte aan betere tijden. Of Better Times (eigen beheer) die kan bewerkstelligen, dat is zeer de vraag. Maar met dit album van Matthew Payne kun je pijn, onbehagen en wanhoop wel degelijk verlichten. Bij een eerste draaibeurt kom je daar al achter. In een vrij kale setting weet de Texaan namelijk onmiddellijk te overtuigen. Om hem dan maar direct met Townes Van Zandt te vergelijken is misschien onzin, maar luisterend naar een nummer als Kid ben je daartoe wel geneigd. Vooral door de melodie en het gitaarspel. De tien liedjes kwamen meer…

De Britse singer-songwriter Joe Martin nam Alone In Valentine (North Star Records) op in Nashville, Tennessee. Cal Campbell (drums, percussie, zang) en Cornelius Webb (bas) produceerden het album vol vloeiende rootspop, een missie die de zonen van respectievelijk Glen en Jimmy wel is toevertrouwd. Behalve eenzaam zijn in het Texaanse plaatsje Valentine deed Martin ook Paris Texas aan. Vanzelfsprekend begint dat met gitaarspel in de stijl van Ry Cooder. Liedjes schrijven kun je wel aan deze Brit overlaten; met souplesse gooit hij er Another Sad Song uit, terwijl hij laat weten dat meer…

‘I ain’t crying over you – these are tears from a smoke filled room,’ zong Irma Thomas lang geleden. Fisherman’s Friend was er niks bij. Het liedje is geschreven door Dan Penn, samen met zijn vaste collega’s Carson Whitsett en Jonnie Barnett, en werd een halve eeuw later het titelnummer van Penns nieuwe album Smoke Filled Room (The Last Music Company – niet doen, Dan, dit soort omineuze namen, zeker niet op je 84ste). Dan Penn mag je gerust de patriarch van de country soul noemen. Wie wil weten wat dat precies is, luistere naar het schitterende album Testifying van gelegenheidsensemble meer…

Dit is weer eens zo’n album dat in het grote aanbod ten onder dreigt te gaan: West Coast Gold (eigen beheer) van Rocko Wheeler. Het is nog nergens opgepikt en dat is jammer, want het gaat hier om een uitstekende verzameling liedjes, tien stuks in totaal. Wheeler groeide op in Texas, maar vond na wat omzwervingen een onderkomen in Californië. Zijn reis van het zuiden naar het westen staat centraal op de nummers, die werden opgenomen in Nashville, Tennessee. Met mensen als Will Kimbrough (elektrische gitaren), Russ Pahl (pedal steel) en Micah Hulscher (toetsen) ging Wheeler aan de slag in The Butcher meer…

Eerst maar even iets over de albumtitel More Country Than You (Billy Jam Records). Het is niet een heel serieus statement van Alex Miller, een jonge countryzanger uit Kentucky. Hij brengt het titelnummer met humor in duet met Emily Ann Roberts, een opkomende ster uit Tennessee. Maar met zo’n strofe plaatst hij zichzelf wel mooi in het middelpunt van de belangstelling. Slim. Hij schreef mee aan zes van de tien nummers. Miller speelt met de clichés van het genre, want ook al zijn de thema’s bekend, hij brengt ze met een frisheid die hem ongetwijfeld een plekje onder de spotlichten gaat opleveren. Als hij meer…

Ghosts Of The Old West (Running Scared Productions) is een ontmoeting tussen de ervaren Amerikaanse songschrijver George Mann en de Australiër Mick Coates, die pas aan het begin van dit millennium op 50-jarige leeftijd voor het eerst een goedkope gitaar kocht. Mann produceerde het album, iets wat hij ook wel heeft gedaan voor grootheden als Utah Phillips, Pete Seeger en Tom Paxton. Wat Mann en Coates bindt is een voorliefde voor cowboyliedjes. Coates begon dan ook met het zingen van covers van Johnny Cash. Met zijn diepe bariton gaat hem dat prima af. Met het door Peter La Farge meer…

‘I knew right from the start that this LA Freeway ain’t for the faint of heart.’ Kijk, als je zo’n zinnetje hoort, ben je gelijk bij de les. Mooi dat Jubal Lee Young, zoon van Steve Young, zo even Guy Clark weet op te roepen. Voor Squirrels (7 Bridges Entertainment) schreef Young alle nummers zelf, in dat opzicht is dit overigens al in de zomer van 2025 verschenen album een stap vooruit ten opzichte van Wild Birds Warble, waarop met hart en ziel gebrachte uitvoeringen van andere songschrijvers stonden. Dat zinnetje waarmee deze bespreking begint, komt uit Lost In Hollywood, dat beslist in de melodie meer…

Alweer bijna veertig jaar lang kun je bij Drivin N Cryin terecht voor heerlijke, sympathieke muziek die lustig heen en weer pingpongt tussen robuuste hardrock en gevoelige countrypop, of zoals aanvalsleider Kevn Kinney het op hun website uitlegt: “We are a band that’s like your record collection.” Zeven jaar na Live The Love Beautiful komen ze weer eens voor de dag met een nieuw studioalbum. Crushing Flowers (eigen beheer) is meer van hetzelfde, wat alleen maar positief bedoeld is. Voornaamste kenmerken: de indringende stem van Kinney, een scala aan elektrische gitaren die elkaar soms meer…

Leah Blevins komt uit Sandy Hook, Kentucky — een stadje zo klein dat het nauwelijks op de kaart staat, met 715 inwoners — waar trouwens ook de veel te jong gestorven countryster Keith Whitley opgroeide. All Dressed Up is Blevins’ tweede album, maar het eerste voor Dan Auerbachs Easy Eye Sound. Het album opent met de titeltrack, een slow shuffle. Het daaropvolgende Be Careful Throwing Stones is een heerlijk countrypopnummer en met Hey God duikt Blevins de traditionele country in, met een pedal steel (van Russ Pahl) die smeekt alsof het leven ervan afhangt. Het uptempo meer…