Leadbeaters is geen onbekende naam op deze site. Vorig jaar bracht deze Amsterdamse roots- en stringband een album uit met de Groningse singer-songwriter Timo de Jong. Nu is het zogezegde solodebuut van de Leadbeaters aan de beurt: Juice In The Crank (eigen beheer). Het viertal – Sander Borst (gitaar), Moira Mirck (fiddle), Tony Sjef (mandoline) en Thomas Olivier (bas en veel meer) – komt op de proppen met negen traditionals en drie zelfgeschreven nummers die allemaal een enthousiaste en redelijke rauwe vertolking krijgen. Borst en Mirck verdelen daarbij, als er gezongen wordt, de meer…

Het komt niet vaak voor dat we hier albums van Spaanse artiesten bespreken. Voor Past Lives In California (Great Canyon Records) van Juana Everett bestaat echter een goede reden: het is een uitstekende plaat. Juana Everett is een Madrileense die tien jaar geleden naar Los Angeles verhuisde. De als Juana Fernández Izuzquiza geboren Everett bracht daar een eerste album uit, Moving On. Die titel nam ze vervolgens letterlijk, want na die plaat verhuisde ze naar Nashville, waar ze landgenoot Alex Muñoz ontmoette (gitarist bij onder anderen Margo Price, Jeremy Ivey en Nikki Lane). Met meer…

In het artwork en de albumtitel van The Restless Wandering Avry Truex (eigen beheer) zitten enkele verwijzingen naar Townes Van Zandt verborgen; de liedjes herbergen er nog veel meer. Avry Truex komt uit New England, maar de rusteloze zwerver reisde af naar Nashville. Hij leefde er eerst in zijn auto en zoiets is wel passend voor iemand die de geest van Van Zandt tracht te grijpen. De ontberingen waren niet voor niets, want wat hij op dit album heeft bewerkstelligd is ronduit grandioos. In net iets minder dan een uur brengt hij 14 liedjes die niet zouden misstaan in het oeuvre van Van Zandt. Waarmee dit een meer…

Songsmid Joe Pernice blijft zich concentreren op de inspiratie die hij in periodes voelt opkomen. Op Sunny, I Was Wrong (New West Records) staan elf nieuwe liedjes die hij met bevriende collega’s heeft opgenomen. Liedjes bij de lurven grijpen, dat is zoiets als je gedachten ordenen. Geen betere manier om dat te doen voor Pernice dan een stukje te fietsen. De cadans van de omwentelingen zorgt voor rust in zijn hoofd, zodat hij alle ideeën daarna uit kan werken. Muzikaal weet hij altijd iets van een sprankelende melodie te stoppen in verder tamelijk klein gehouden liedjes. Een sterk voorbeeld is Deep Into The Dawn, waarvoor meer…

Elke keer! Iedere keer grijp ik naar mijn telefoon als ik Sweet Rose-Marie van het nieuwe album Heavy Kitten (Sound Asleep Records/Ella Ruth Institutet) van The Satchel Kid draai. Daarin zit namelijk tweemaal een bekende ringtone verwerkt in de mix. Klaarblijkelijk ben ik inmiddels zo voorgeprogrammeerd dat mijn hand automatisch richting mobiel beweegt. Een grapje op dit nieuwe, tien nummers tellende album van de in Zweden terechtgekomen Amerikaan Michael McGowan. Eerder bespraken we hier When It Stops Hurting. Ten opzichte van dat album schuift The Satchel Kid nu meer…

Of Eli Fox een gouden toekomst tegemoet gaat als artiest valt nog te bezien. Voorlopig moet hij het doen met 74 luisteraars per maand op Spotify. Toch is Qualified Country Gold (eigen beheer) van de singer-songwriter uit Knoxville, Tennessee, beslist de moeite waard voor liefhebbers van authentieke rootsmuziek. Fox was op jonge leeftijd al in de ban van Woody Guthrie en speelde veelvuldig op straat met een stel vrienden in zijn woonplaats. Op dit album speelt hij bijna alle instrumenten zelf. Banjo, gitaar, steelgitaar, viool … noem maar op. Bij Boy Named Banjo – de band die tegenwoordig Breakfield heet en die meer…

Er is weinig reden voor liefhebbers van de met surf en twang doorspekte sound van The Sadies om Were The Watchtowers (Yep Roc Records) aan te schaffen. De in 2022 onverwacht op 48-jarige leeftijd overleden Dallas Good was mede-oprichter van die Canadese band, waarvan hij samen met zijn broer Travis het gezicht vormde. Daarnaast was hij actief in nog meer bands. Sinds 2008 werkte hij met Richard Reed Parry van The Arcade Fire aan de opnamen die op dit album te beluisteren zijn. Van alt-country of zelfs rootsrock is nauwelijks sprake, ook al werken er wel mensen mee als Neko Case, Kurt Vile, John Doe, meer…

Na zeven jaar eindelijk weer eens een nieuwe studioplaat van Ryan Bingham. Dat is op zich al goed nieuws en helemaal als They Call Us The Lucky Ones (eigen beheer/Thirty Tigers) zijn rondjes draait. Want verdikkeme, de voormalige rodeocowboy met de ruige strot die de laatste jaren vooral bekendheid verwierf als acteur in Yellowstone, heeft samen met The Texas Gentlemen een album opgenomen dat heel veel nieuwe collega’s die op de trein zijn gesprongen een poepie laat ruiken. Want laten we eerlijk zijn, het succes van de stroming heeft wel zo zijn schaduwkanten. Heel veel albums klinken tegenwoordig nogal meer…

Nathan Evans Fox groeide op aan het eind van een doodlopende straat in Glen Alpine, North Carolina, in een gemeenschap die moest dealen met massa-ontslagen door fabrieken die de deuren sloten. Dat heeft wat gedaan met de manier hoe de singer-songwriter tegen het leven aankijkt. Op de twaalf liedjes van Heirloom (Free Dirt Records/Sonic Rendezvous) gaat hij vooral in op de keuzes die ons wachten op ons levenspad. Opener Lots Of Beginnings handelt over zijn verantwoordelijke rol als vader. Met een koortje dat de kinderstemmen op The Wall van Pink Floyd in meer…

Maya de Vitry gaat met haar vijfde soloalbum gewoon verder vanaf waar ze met The Only Moment (2024) gebleven was. (Kun je eigenlijk nog wel van een soloalbum spreken als de band waaruit ze voortkwam, The Stray Birds, allang uit het collectieve geheugen verdwenen is? Niet terecht overigens, dat verdwijnen, want de zwerfvogels maakten beslist mooie muziek.) All My Faith (Mad Maker Studio) bewijst opnieuw De Vitry’s ongebonden veelzijdigheid qua repertoirekeuze, én dat ze over een ongekend krachtige en elastische stem beschikt. Wellicht gaat sommigen die vocale reikwijdte wat te ver – een meer…