Het eerste wat je van de mighty Jim Ford te horen krijgt als je de naald in de groef zet is een soort van stemverklaring; een verantwoording van waar hij vandaan komt:
In the black hills of Kentucky I was raised
In a shack on big Bold Mountain
Born into poverty, bathed in misery
The times I went hungry you can’t count ‘em
Where the cold winds blow and the crops don’t grow
A man’s tired of living when he’s twenty
I was digging hard coal at twelve years old
Way down in Harlan Country meer…
Iedereen weet dat Ryan Adams enorm produktief kan zijn. Er waren jaren dat hij drie albums uitbracht. Dat was overigens niet naar ieders zin. Er waren ook stemmen dat hij wat selectiever zou moeten zijn, dat er te veel rommel tussen zou zitten. In februari van dit jaar verscheen Prisoner (recensie). Al in januari had hij echter al aangekondigd dat er ook een uitgebreide boxset van dit album uitgebracht zou worden. Die is er nu bijna: End Of The World Box Set. Daarin niet alleen 7 gekleurde vinylsingeltjes met de 14 nummers van Prisoner, maar ook allerlei poppetjes van Adams en zijn bandleden. En misschien belangrijker voor meer…
In en om Grenswerk in Venlo vindt op zondag 14 mei het Down By The River festival plaats. Op de affiche staan onder meer Fred Eaglesmith (foto), Gregory Page, Tim Knol, Christopher Paul Stelling, Cale Tyson en Baptiste B. Hamon (heerlijke franstalige americana, zie recensie). Voor dit festival mogen we een duo vrijkaarten weggeven. En de winnaar krijgt er nog een cd van Cale Tyson bij!
Om daarvoor in aanmerking te komen moet je ons vóór 7 mei het antwoord mailen (naar dutchtwang@yahoo.com) op meer…
Gitarist Dave Gonzalez riep ruim tien jaar geleden The Paladins tijdelijk een halt toe. De rockabilly van die band verruilde hij voor countrysoul bij achtereenvolgens Hacienda Brothers en Stone River Boys. Toch waren The Paladins sindsdien nog regelmatig te bewonderen op de Nederlandse podia, maar de band uit Californië spetterde wat minder door gebrek aan nieuw materiaal. Daarin komt verandering met New World (Lux/Sonic Rendezvous), de eerste studioplaat sinds El Matador uit 2003. Met dit nieuwe album kunnen de rootsrockers die al sinds meer…
Op de dag dat hoofdstedelijke voetbalfanaten in rouw werden gedompeld (waar in de stad overigens niets van te bespeuren viel), was er in de avondlijke uren in ieder geval een gelegenheid om de donkerte & somberte die normaliter bij verlies hoort een plaatsje te geven. In de Tuinzaal van de Tolhuistuin stond immers een optreden van een ‘vrolijke Frans’ uit Zweden geprogrammeerd: Christian Kjellvander. Blijkens zijn soloplaatwerk na Loosegoats -de altcountryformatie waar Kjellvander meer…
We moesten er even over nadenken, horen The Paladins thuis op altcountry.nl? Paradiso had ze natuurlijk wel opgenomen in hun SugarMountain-reeks, maar is er onder de liefhebbers van alternatieve country en americana waar we altcountry.nl voor maken belangstelling voor een band die aan de rafelranden van het genre opereert? Over hun verzamelaar uit 2015 waren we enthousiast:“de bluesy rockabilly van deze band uit San Diego, Californië, is nu eenmaal nooit te versmaden”. We hakten de knoop door en gingen een kijkje nemen bij hun eerste van een reeks meer…
Begin mei begint de korte toernee (zie Agenda) door de Lage Landen van Lance Canales & the Flood. De Californiërs leverde vorig jaar een voortreffelijk album (recensie), geproduceerd door Jimmy LaFave, af en mogen dat nu live aan ons presenteren. Op 10 mei staan Canales en zijn Flood in het fijne Walhalla in Rotterdam. Voor dat optreden mogen we 2×2 kaarten weggeven. Die verloten we onder degenen die het antwoord op de volgende vraag weten: hoe heet het debuutalbum van Lance Canales? Antwoord moet je even mailen aan dutchtwang@yahoo.com. Op 4 mei meer…
Het ontbreekt aan spanning op Lance, The Rock Opera – St. Willebrord Sessions Vol. II (Excelsior Recordings) en in dat opzicht heeft dit album veel weg van de zeven opeenvolgende edities – van 1999 tot en met 2005 – van de Tour de France die Lance Armstrong won. Dat zal vast niet de opzet geweest zijn van JW Roy (muziek) en Bert Wagendorp (teksten). Het handelt hier immers om een manipulatieve narcist van het ergste soort. Een onhebbelijke Texaan die als een maffiabaas regeerde over het peloton. Wie tegen hem was, moest onschadelijk meer…
Vorig jaar omschreef ik Curse Of Lono als Velvet Underground tijdens een woestijntrip. Dat was in de rubriek roundup waar die aflevering negen ep’s werden besproken. Van de vier nummers van dat plaatje staan er drie op het volwaardige debuut Severed (Submarine Cat Records). Als een nummer als Just My Head begint met slidegitaar alsof Robert Johnson op een kruispunt zit, betekent dat niet dat deze band uit Londen daar ook blijft rondhangen. Nee, het nummer ontwikkelt zich. Een ietwat mechanisch popritme blijkt heel goed te passen bij die meer…
In het begeleidende schrijven van de platenmaatschappij lees ik over Stones, Faces, Humble Pie, Joe Cocker en Leon Russell. Maar eigenlijk had ik maar een naam nodig gehad om mijn aandacht echt te wekken en dat is die van Eddie Hinton. Want o, wat is Ain’t It A Shame een heerlijk stukje countrysoul. Heath Green and the Makeshifters treden daarmee in de voetsporen van de betreurde Hinton, niet geheel toevallig net als deze band afkomstig uit Alabama. Heath Green and the Makeshifters (Alive Natrual Sound/V2) is een meer…
Producer/drummer Neilson Hubbard voorziet Carrie Elkin op The Penny Collector (eigen beheer) van een klanktapijt waarop ze helemaal kan bijkomen. Dat is nodig ook nadat de emoties zich de voorbije periode opstapelden. Enerzijds was daar de dood van haar vader, anderzijds de geboorte van haar dochter. Een verwarrende tijd. Hubbard en begeleiders als Will Kimbrough (gitaren, mandoline) en David Henry (cello, viola) verpakken de ontroerende liedjes van Elkin in heldere instrumentaties waarin de weemoed alle ruimte krijgt, maar meer…
‘Ik ben Jezus, ik ben Judas’, zingt Björn van der Doelen op het titelnummer van De Cowboy, De Outlaw, De Sheriff & De Hoer (Val Allemaal Maar Kapot Ik Doe Het Zelf Wel Records). De scheidslijn tussen goed en kwaad is grillig en de Brabander weet soms ook niet aan welke kant hij staat. Ondertussen komt de dood steeds dichterbij. ‘Ik heb te hard geleefd voor iemand die zo bang is voor de dood’, zingt hij op Jimbo, een ontboezeming die verpakt wordt in een overtuigend stukje bluesrock. De voormalige profvoetballer bij PSV maakt zich meer…
Dead Bronco
is een Spaanse band uit Bilbao, waarvan we het vorige album hier lovend bespraken. Het gezelschap rond zanger Matt Horan heeft sindsdien een doorstart gemaakt, want er is een nieuwe leadgitarist, een nieuwe drummer en een nieuwe lapsteelgitarist aangetrokken. Alleen bassist Oscar Calleja is Horan trouw gebleven. En eerlijk gezegd blijkt het nieuwe album Bedridden & Hellbound (eigen beheer) een stap achteruit te zijn ten opzichte van het eerdere werk. Dat ligt niet zozeer aan die nieuwe bandleden, die kwijten zich goed van meer…
Andrew Combs
heeft een speciaal plekje in de harten van de Alcountry-recensenten. Al vanaf 2010 worden zijn albums hier zonder uitzondering positief besproken. Zijn laatste, All These Dreams, kreeg zelfs een volle sterrenhemel. Met een groot deel van dezelfde hulptroepen nam Combs het vorige week verschenen Canyons Of My Mind (Loose Music) op. Toch is dit niet een eenzelfde soort album geworden. Combs verlegt op dit nieuwe album namelijk wat accenten, meer richting het klassieke singer-songwriter genre. Gelukkig wel met nadruk op meer…
De cello van Sera Smolen strijkt de wolken een beetje weg, maar nooit helemaal. Zo’n cello zorgt nou eenmaal voor melancholie en dat is niet anders op Unlock The Sky (eigen beheer) van Tom Mank and Sera Smolen. Mank is een praatzingende bard die graag de zonnestralen opvangt die door het wolkendek priemen. Hij warmt zich er aan. Zingt bijvoorbeeld over een muur in een stad die het zonlicht weerkaatst (I Left The City). Hij zoekt de liefde in een wereld vol oorlog (Love In A Difficult World). De samenwerking tussen celliste Smolen en singer-songwriter meer…
Furnace (Thirty Tigers/Bertus) is een plaat over een echtscheiding en het uiteenvallen van de familie. Dave Simonett is de voorman van Trampled By Turtles, maar deze persoonlijke geschiedenis bracht hij uit als Dead Man Winter, een artiestennaam waaronder hij al eens eerder een album uitbracht. De relatiebreuk heeft er ingehakt, zoveel is duidelijk. Dat betekent niet dat dit beperkt blijft tot grienen. Nee, de emoties gaan veel dieper. Zelfbeklag is te makkelijk. Simonett gaat als Dead Man Winter ook bij zichzelf te rade. Niettemin geeft hij meer…
66 jaar is Rodney Crowell nu en al ruim 40 jaar in het vak. Hij hoeft niets meer te bewijzen. Hij kan terugkijken en duiden. Op Close Ties (New West) doet hij dat op grootse wijze, gebruikmakend van ervaring, talent en kennis en kunde. Zijn vroege jeugd (hij werd geboren in Crosby, een voorstadje ten oosten van Houston) is inspiratie voor de prachtige opener East Houston Blues. Dat hij op 22-jarige leeftijd naar Nashville trok en daar in de kringen rond Guy Clark, Johnny Rodriguez en Townes van Zandt terechtkwam hoor je in Nashville 1972. Toen meer…
Goed nieuws: zowel Margo Price (foto) als Nikki Lane komen naar Paradiso. Tijdens twee thema-avonden, een soort minifestivals georganiseerd onder de noemer Sugar Mountain presents, op 10 en 25 juni zijn zij de headliners. Nikki Lane (The Highway Queen) op 10 juni met Robert Ellis, Julian Baker en Rivers.
En Margo Price (The Midwest Farmer’s Daughter) op 25 juni met The Dawn Brothers en Pert Near Sandstone (bluegrass van meer…
Michael Chapman is een grote naam uit de Britse folkrock. In tegenstelling tot generatiegenoot Richard Thompson brengt zijn naam niet zoveel teweeg in de wereld van americana. Met het jubileumalbum 50 (Paradise Of Bachelors/Konkurrent) zou dat zomaar kunnen veranderen. Vijftig jaar is hij al actief. Langer dan de term americana in zwang is. Overigens maakte hij in 2001 al eens een plaat met de titel Americana, een jaar later gevolgd door Americana 2. Britse folkrock mag altijd de basis zijn geweest voor Chapman, zijn lange loopbaan is te buitenissig meer…
Kaarten winnen voor het Heartland festival in Metropool te Hengelo op zaterdag 29 april? Dat kan. Op het affiche van het festival staan naast de Canadees Fred Eaglesmith vijf Nederlandse acts. Maar niet de minste. Je kun er b.v. ook naar JW Roy, Mercy John en Darlyn. Tricklebolt en Jack Bottleneck completeren het programma. Om in aanmerking te komen voor een van de twee duokaarten die we mogen weggeven moet je, via een mail meer…
Bepaald niet misselijk, die eerste namen die bekend gemaakt zijn voor TakeRoot dat dit jaar op zaterdag 4 november in De Oosterpoort in Groningen georganiseerd gaat worden. We hebben het dan over Jason Isbell & the 400 Unit, Tift Merritt, Jesse Dayton, Levi Parham en het gospeltrio The Coco Mamas. Kaarten a raison van €41 zijn al verkrijgbaar via meer…
Sam Outlaw kan echt zingen. Van de meeste outlaws kun je dat niet zeggen. Die knauwen, hikken, grommen, mompelen. Als ze niet boeren of vloeken. Past bij de onaangepastheid die ze nastreven. Outlaw is geen outlaw. Sam is veel te lief. Sam heeft een Tenderheart (Six Shooter Records/Thirty Tigers/Bertus) en als hij al eens in de problemen raakt, dan is het door een vrouw die wilder is dan hijzelf (Trouble). Al halverwege het eerste nummer (Everyone’s Looking For Home) barsten de strijkers los in een combinatie met wat blazers en een meer…
Innocent Road (eigen beheer) van Caleb Klauder & Reeb Willms biedt alles wat je maar kunt wensen van een countryplaat. Samenzang tussen man en vrouw. Honky tonk met een mandoline (Coming On Strong). Een akoestische gitaar en een snelle melodie (Been On The Rocks). Een wandeltempo dat aangegeven wordt door de drummer waarover een tekst wordt gelegd vol hartzeer en spijt. Steelgitaar en fiddle strijken de ellende er flink diep in. Hank Williams zou zich helemaal kunnen inleven in zo’n tekst waarin hij zingt dat hij haar stem hoort meer…
Vrij snel na haar vorige album brengt de uit St Louis afkomstige zangeres Beth Bombara al weer een nieuwe plaat op de markt. En dat terwijl ze na het uitbrengen van die vorige plaat nog te maken kreeg met een depressie. Die ervaring verwerkte ze dan maar in het titelnummer van dit nieuwe album: Map & No Direction (At The Helm Records), u voelt hem wel. 8 nummers in minder dan een half uurtje, vroeger zouden we zoiets een minialbum noemen. Bombara heeft een mooie en onderscheidende stem. Ze kiest hier voor een vrij organische muzikale invulling, meer…
Op de facebook-pagina van de band uit Raleigh heeft zanger-gitarist BJ Barham een bericht geplaatst waarin hij aangeeft dat de vijf andere leden van American Aquarium andere dingen gaan doen. Er is geen sprake van ruzie, maar het is voor hen gewoon tijd voor iets anders. Barham gaat nu eerst een solotour doen die hem in 48 Amerikaanse staten brengt. Daarna beginnen de opnames van een meer…
Hij speelde in een grijs verleden in bands als The Nuns, Rank And File en True Believers (met Jon Dee Graham): Alejandro Escovedo. Begin jaren ’90 was hij ook nog even lid van een -zeg maar- gelegenheidsformatie: The Setters; tezamen met o.a. Walter Salas-Humara. Het gelijknamige album geldt misschien zelfs wel als een vergeten pareltje. Maar, sinds 1992 meer…
Met een president als de grootste verrader van het land zat er voor Nathan Bell niets anders op dan zo snel mogelijk een statement te maken. Dat doet hij met Love>Fear (48 Hours In Traitorland) (Stone Barn Records/Lucky Dice). Tien jaar geleden maakte Nathan Bell al eens een plaat getiteld Traitorland (zie recensie). Ook toen al was er veel mis in Amerika. Bell schreef er verhalende songs over vol dreiging. Op deze nieuwe collectie zijn de liedjes weer heel sterk. The Big Old American Dream is voor velen maar moeilijk overeind te meer…
Als Beaver Nelson, uit Houston, Texas, 19 jaar is wordt hij door Rolling Stone binnengehaald als the next big thing. Hij krijgt een contract bij Sony, maar zeven jaar lang lukt het Nelson niet zijn debuut uitgebracht te krijgen. Ook een tweede deal ketst af. Depressies en mentale inzinkingen zijn het resultaat. Uiteindelijk komt Nelsons debuut, The Last Hurrah, uit als hij 26 is – op een klein label.
Wild kijkt Nelson voor zich uit op de hoes van zijn intense en hartverwarmende debuut. Het lijkt, althans dat is voorstelbaar, alsof hij zich vooral bezighoudt met de kater van de vorige avond. Beaver heeft daarbij meer…
Tweeënhalf jaar geleden tipten wij u hier het fenomenale titelloze debuut van de Noor Torgeir Waldemar. Met de opvolger No Offending Borders (Jansen Platenproduksjon/PIAS) bewijst hij dat hij geen eendagsvlieg is. Waldemar start de plaat met Falling Rain, een folkliedje van nota bene Link Wray (die we toch vooral al rock ’n roll gitaarheld kennen). Maar daarna tapt Waldemar toch uit een andere vaatje. Summer In Toulouse is een stevig rockend nummer waarmee hij een fikse elektrische gitaarwind door de fjorden laat waaien. Dat is ook meer…
Het festival Down By The River begint inmiddels ook al een traditie te worden. Op zondag 14 mei zal in en om Grenswerk in Venlo de derde editie georganiseerd worden. Het programma omvat de volgende artiesten: Fred Eaglesmith, Christopher Paul Stelling, Gregory Page, Baptiste W. Hamon, Tim Knol, Cale Tyson, Leadbeaters, Matt Watts, The Dawn Brothers en Any Vegetable. Kaarten kosten €23,50 zijn meer…
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
© Alt Country NL