Vorig jaar zag ik in een Utrechtse huiskamer Glen Phillips optreden. Naast natuurlijk de hits die hij met Toad The Wet Sprocket had (Walk the Ocean, Nanci) speelde hij er een aantal nieuwe nummers. Die zijn terecht gekomen op het nieuwe solo-album van de man uit Santa Barbara, Swallowed By The New. Toad The Wet Spocket vormde in 1992 de soundtrack van mijn huwelijksreis en het bezoeken van dit optreden was daarom een vorm van een second honeymoon. Phillips zelf was in 2015 echter net gescheiden van zijn vrouw en de nummers die hij in die periode meer…
Requiem For The Lonely (eigen beheer) is het nieuwe album van 
Glyn Johns, Don Was, Bill Szymczyk, George Martin, Rick Rubin, Daniel Lanois, Steve Lillywhite, T Bone Burnett en Phil Spector, zomaar even een willekeurig rijtje producers van naam en faam, met vaak ook een gouden reputatie. Een illuster gezelschap. Uiteraard kunnen er veel meer namen opgesomd worden. Bijvoorbeeld die van ene Dave Cobb. Vrijdag 7 oktober kwam er wederom een album uit waar deze in Savannah, Georgia geboren producer/muzikant zijn handtekening onder kon plaatsen: Shine On A Rainy Day van Brent Cobb. Juist ja, familie. Geen broer zoals ergens te lezen viel, maar wel een 
“It’s been a long time”, zingt Steve Forbert in het tweede deel van zijn set. 24 jaar om precies te zijn, in 1992 was hij voor het laatst in Nederland. Maar vanmiddag staat hij in Amsterdam met een oude gitaar en dertien mondharmonica’s. In de jaren tachtig had hij ook in Nederland een bescheiden hit met Schoolgirl en kwam Romeo’s Tune regelmatig langs op de radio. De albums die hij daarna maakte waren weinig succesvol en hij kreeg ruzie met 
Haar vorige album bracht 
Vorige week hoorde ik in mijn Release Radar-playlist (Spotify) Holy Moses van 
We’re All Gonna Die (HUB Records) van 
Voor de beste muziek heb je als band soms maar drie mensen nodig. 
Herinnert u zich nog The Civil Wars? Wel, die zijn niet meer. Het duo bestaande uit 
Binnenkort begint Sam Outlaw aan zijn korte toernee door Nederland. Op 13 oktober zal hij een concert geven in de sfeervolle Joriskerk in Venlo. Hij zal daar ongetwijfeld putten uit zijn uiterst goed ontvangen plaat Angeleno (zie ook recensie). Wil je daarbij zijn? Dan kan, want wij mogen een duo vrijkaarten weggeven. Het enige wat je moet doen om daarvoor in aanmerking te komen is, voor 10 oktober, per mail 
Nog meer Scandinavische americana komt van de misschien wel toepasselijk genaamde 
Best gewaagd, om Fleetwood Mac’s The Chain, een van de prijsnummers van Rumours, te coveren, maar 
Gestoken in een prachtige hoes van de Groningse illustrator Douwe Dijkstra zit een cd van een band uit het Twentse stadje Diepenheim. 
Het eerste wat direct opvalt aan American Band (ATO Records) van 
Slechts één volwaardig album wist True West in zijn originele samenstelling te produceren. Drifters. Een passende titel, want ten tijde van de release van de lp in 1984 was True West niet veel meer dan een tamelijke doelloos rondzwervende gitaarband. De mogelijkheden lijken opgebruikt en een doorbraak zit er niet meer in. Een paar maanden later verlaat gitarist en songschrijver Russ Tolman de band om een solocarrière te starten. Eind jaren zeventig speelt Tolman in Davis, Californië samen met Steve Wynn, Kendra Smith en drummer Gavin Blair in punkband The Suspects. Als Wynn en Smith in 1982 naar 
De nummers van Schmilco (dBpm), het nieuwe album van 
Eerder dit jaar 
Campfires On The Moon (Tonic Records) van de Canadees 
Toeval of niet, maar Rockingham, het solodebuut van 
Gek ben ik op het geluid van een pedal steel, maar wat Rusty Blake op Weight Of The World van 
There And Back (Excelsior) heet het nieuwe album van 
Met liefst vier zingende frontmannen is afwisseling geen probleem voor 
De wat koele pop van de uit Seattle afkomstige 
The Pilot and the Flying Machine (CRS) van 
John Doe
Aan het eind van het optreden van Sturgill Simpson kunnen de oordopjes weer uit. Niet alleen vooraan maar ook achterin kon je niet zonder. Ja, het was hard, maar wat een prachtig gebalanceerd geluid vanavond. En zonder monitors vrij uitzicht op het podium.
Puur als Patsy. Cool als Cline. Dat is Soon Enough (Clubhouse Records/CRS) van 
Hoop en verdriet. Toekomst en verleden. Op gracieuze wijze behandelt 
Twee stemmen die als onkruid om elkaar heen kronkelen. Een angstaanjagend krassende viool. Het schuurt in de countryliedjes van Freakwater. Scheherazade (Bloodshot Records/Bertus) begint met het verslag van een groepsverkrachting in India (What The People Want). Daarna komt het onheil uit alle hoeken in de liedjes van Catherine Irwin en Janet Beveridge Bean. Voor het eerst in ruim tien jaar laten ze weer van zich horen met deze in Kentucky opgenomen plaat. Daar begon het ook allemaal toen ze in 1985 in 
Op Close To Me – More Fame Recordings (Ace) wordt vooral duidelijk dat Dan Penn zich niet beperkte tot countrysoul. Nog even herhalen wat we al schreven in de 
