Duijf (Bastaard Platen) is het debuut van Duijf. Het album begint als een concert. De drummer gaat zitten en trommelt wat. De gitarist slaat een paar akkoorden aan. Zo, iedereen klaar? Beginnen maar? Dat ongedwongen begin past bij het karakter van ander werk op Bastaard Platen, waar de planken grofgeschuurd zijn en het liefst een beetje schots en scheef op elkaar getimmerd. Met Mathijn den Duijf hebben ze weer zo’n chaoot liefdevol opgenomen in de stal. ‘Met mijn beste vriend beklim ik keer op keer de scheve toren’, horen meer…
De letter Z neemt niet de meeste ruimte in beslag in de platenkast. Het zou dus best leuk zijn om af en toe iets nieuws te zetten naast Dan en Warren Zanes, Brock Zeman, Warren Zevon en anderen. 
Met The Rose Of Roscrae – A Ballad Of The West vuurde Tom Russell twee cd’s boordevol cowboyavonturen op ons af. Twee voltreffers. Voor wie geen genoeg kan krijgen van al die liedjes over het wilde westen is er nog meer. Carnero Vaquero (Stony Plain Records/CRS/Munich) is de zoveelste cowboyplaat van Ian Tyson, ooit een pionier in de countryrock met Great Speckled Bird en ook bekend als 
Eerlijk is eerlijk. Live viel 
In Canada heeft men het over aboriginals als men spreekt over de oorspronkelijke bewoners van het land. Indiaan en eskimo beschouwt men er als racistische aanduidingen. Bij de Juno Awards was 
Simon Stanley Ward
Het derde album Alone, Together (Saint In The City Records) van de Britse 
In het titelnummer Less Is More (Continental Song City/Munich) rijgt 
De Volendamse band 
Michael Simone is een soort kameleon. De carrière van de uit North Carolina afkomstige muzikant begon serieuze vorm te krijgen toen hij bassist werd in de wave-band The Veldt. Daarna gooide hij het roer om en bekwaamde zich in het produceren van dance, scoorde een hit en werd DJ. Maar het bloed kroop waar het niet gaan kan en Simone richtte zich met een nieuwe band weer op de rock. Tevergeefs, maar het is wel in die periode dat hij kennis maakte met country. En dat lijkt (voor ons in elk geval) toch het meest bij hem te passen. Maudlin Days (Old Hand Record Company) 
Een combinatie van The Posies en Giant Sand, klinkt dat ergens naar? You Should Be Able To Feel It en dat kan, want 
De beer die op het hoesje van het titelloze debuut (
Het is vandaag een overgangsetappe. Er hoeven geen cols van eerste categorie of erger bedwongen te worden, maar het is ook niet volkomen vlak. In de kopgroep zitten de bekende aanvallers op dit terrein, zoals het gedegen American Aquarium, Sons Of Bill en Deer Tick die altijd zo’n grote bek heeft maar presteert als het nodig is. Opvallend is echter de aanwezigheid van 
Het is fijn om ouder te worden. Tenminste, als je je nog steeds kunt verwonderen en open staat voor nieuwe dingen. Die gedachten kwamen in me op tijdens het luisteren naar Periscopes In The Air (eigen beheer) van 
‘It was 1974 / I played the Whiskey and the Troubadour’, laat 
Kaurna Cronin is een jonge troubadour uit Australië die met Glass Fool (Songs & Whispers) de aandacht op zich vestigt. In zijn liefdesliedjes zoekt Cronin telkens naar een opgewekte toon. Zulks kan stomvervelend zijn, maar op dit album vol poppy folkrock werkt het. Wat daarbij enorm helpt is de heerlijke strot van Cronin. De singer-songwriter zingt net zo hees als Steve Forbert. Dat levert met die koortjes erbij een enorm leuk contrast op. Lay Your Letters Down is zeer fraai, bijna als iets van Dawes met als extraatje wat 
It’s Been A Long Truckin’ Day. Alles wat maar fout kon gaan is fout gegaan. In de truckerliedjes van 
Brad Absher is een singer-songwriter en gitarist uit Houston, Texas. Hij groeide op in Lake Charles, Louisiana. Meng Texas en Louisiana en je hebt swamppop. Lucky Dog (Montrose Records) van 
The Story Of Ike Dupree (eigen beheer) van 
