De lichtjes nasale tenor van Brad Colerick is uitermate geschikt voor de soepele countryrock die hij brengt op Tucson (Back 9 Records). De singer-songwriter trok niet voor niets naar Californië, bakermat van dit soort muziek. De sound van Colerick is soft, maar ook organisch. Dobro en mandoline wijzen de weg naar Blue Horizon. Op zijn zoektocht naar een betere plek ziet hij zichzelf staan op de horizon om er achter te komen dat hij zijn dromen in de verkeerde richting heeft gezocht. Een van de gasten op Tucson is Herb Pedersen die meezingt meer…
Dit jaar is het 20 jaar geleden dat Wilco verrees uit de as van Uncle Tupelo. 20 jaar! Dat moest gevierd worden dacht men in huize Tweedy en huize Stiratt (de enige leden die er al vanaf 1994 bij zijn). Daarom verschijnt er begin december een Greatest hits dubbelalbum getiteld What’s Your 20? Zeker voor diegenen die nog niet zo ingevoerd zijn in de muziek van deze Amerikaanse groep is deze verzamelaar een aanrader. Maar ook aan degenen die wel al liefhebber zijn is gedacht. Net verschenen is de 4cd-box Alpha Mike Foxtrot, met 77 bijzondere opnames van de band. Demo’s, 
De laatste tijd laait de discussie weer op over streamen van muziek. Taylor Swift (foto) trok ineens haar nieuwe album terug van Spotify omdat zij vond dat de beschikbaarheid van dat album op de streamingdienst de verkoop van het album schaadde. Ik weet niet dat zo is. De baas van Spotify vond in elk geval van niet en toonde dat m.i. vrij logisch aan in een 
The Keeper Of Changing Winds (eigen beheer), het debuut van 
Vakmanschap is meesterschap, het is die oude reclameleus van Grolsch die de hele tijd bij me opkomt bij het beluisteren van I’ll See You Again (American Rural Records) van de Texaan 
De echte alt.country-liefhebber heeft al talloze malen naar 
Ondanks goede kritieken zat een echt grote doorbraak er nooit in voor The Boo Radleys. Songschrijver 
Weer een nieuw album van Neil Young? Ja, Storytone (Reprise) is al zijn tweede album dit jaar en een groter contrast met het eerder uitgebrachte A Letter Home is nauwelijks denkbaar. Dat zou op zichzelf al goed nieuws moeten zijn want dat krakkemikkige experiment met Jack White was een aanfluiting. Toch zijn we ook niet erg enthousiast (sorry, hoor!) over dit Storytone. De tien liedjes zijn opgenomen met een groot orkest of met een big band en qua experiment is dat misschien leuk en interessant, maar het wringt aan alle kanten. Bij de tracks 
De stem van de grijze cowboyhippie 
Hardin Burns
Spontaan moest het klinken, die opdracht hadden 
Singer-songwriter 
‘Everyday cannot be a sunny day’, is een zinnetje uit het liedje Everybody Needs Somebody. Die simpele wetenschap maakt van 
Soul Power (Burger/PIAS) van Curtis Harding mocht begin dit jaar al rekenen op juichende recensies. Het album werd echter teruggetrokken bij distributeur Sonic Rendezvous en verschijnt nu alsnog in Nederland bij een andere verdeler. Ter gelegenheid van die uitgestelde release komt de jonge Amerikaan eind deze maand voor concerten naar Nederland. Be there or be square zou ik bijna willen 
Met 
Bucketfull of Brains is een uitstekend Engels blad over gitaarrock (rock-‘n-roll, pop, psych, garage, rock, r’n’b, country, folk) en tegenwoordig een platenlabel. The Graceless Age van John Murry verscheen in eerste instantie op dit label, maar werd daarna opgepikt door een grotere speler. Van de zeer actieve distributeur Hemifran uit Zweden ontvingen we vier releases, waarvan het 
Oktober werd in de recensie van het nieuwste album van Robyn Ludwick door collega Hugo Vogel uitgeroepen tot countrysoulmaand. Met de releases van Lucinda Williams en Kelly Mickwee was daar alle aanleiding toe. Doen we er nog eentje bij: Baptized By The Mud (eigen beheer) van 
Het verhaal van de 
John Mobley richtte zijn
Drummer zijn in een altcountry-band is ook niet alles. We hebben het dan over de Engelse band The Whybirds en hun man achter de kit 
Dave & Phil Alvin brachten recentelijk hun reünieplaat met nummers van Big Bill Broonzy (zie 
Voor wie meer van Hank Williams dan van Woody Guthrie houdt, met andere woorden voor wie meer “into country” dan “into folk” is, is The Goldmine van 
Het echtpaar 
Gitaar, banjo, mandoline, drums, pedal steel en staande bas, 
Met de recente recensies van Lucinda Williams en Kelley Mickwee en nu van 
Misschien zijn de broers Henry, JoJo en Ringo Garza wel te goed om een echt heel goede plaat te maken. Huh? Nou ja, ze kunnen alles. En dus trakteren 
Met zijn vorige album kroonde 
Veel te glad en oppervlakkig, dat was de eerste indruk van March Of Tracks (Crooked Prairie Records) van Jesse Brewster. Een eerste indruk. Een eerste oordeel. Maar dan zet je de koptelefoon op en blijkt dat vlekkeloze spel opeens zo catchy te zijn dat je beseft dat je er naast zat. Dat je moet toegeven dat het eigenlijk best een lekker plaatje is. Nee, niet vuig en opzwepend of in 
