Je hebt van die platen die werkelijk elke draaibeurt indruk weten te maken. Ledges (Dualtone/Bertus) van Noah Gundersen is zo’n plaat. De jonge in de noordwestelijke staat Washington opgegroeide singer-songwriter weet af en toe oude countryrock naadloos te verbinden met modernere altcountry. Zo valt op opener Poor Man’s Son niet te ontkomen aan de echo’s van Laurel Canyon. Het begint a-capella en doet vooral denken aan Jackson Browne. Zijn zus voegt zich bij hem en zo halverwege het nummer horen we toch nog enkele meer…



Mocht ik ooit in een horecagelegeheid komen waar ze
Terwijl Daniel Romano met zijn authentieke country Nederland verovert, dient zich een volgende jonge Canadees aan die het genre wil redden. Zijn naam: 
Het is maar goed dat we in deze postmoderne tijden leven, waarin alles wat ooit hip was, inmiddels ook gewoon weer kan (ik hoorde laatst zelfs Wishbone Ash in een winkel klinken). Zo kan de alternatieve country van
Altcountry goes softrock. Althans, als het gaat om
Single Mothers (Loose Music), het vijfde album van
Begin zeventiger jaren schreef Donnie Fritts samen met Eddie Hinton het nummer Where’s Eddie?. Of Eddie Hinton, een begenadigde gitarist in ‘dienst’ van de Muscle Shoals Sound Rhythym Section, ook in die periode al vaak zoek was, wie zal het zeggen. Feit is, dat hij de jaren nadien nogal eens onvindbaar was. Na een dolend en onrustig leven vol allerlei spirituele zaken stierf Hinton op 28 juli 1995, slechts 51 jaar oud. Where’s Eddie? is dus een vraag die in zekere
Zijn er zaterdag in Groningen doedelzakken en fluitjes van een cent te horen op het festival TakeRoot? Zou zo maar kunnen. Dat staat dan te gebeuren bij het concert van
Na een in eigen beheer uitgebracht album werd de
Uitgeput was
Als de groten een nieuw album afleveren geeft dat altijd een zenuwachtige spanning. Voldoet hij/zij wel aan de verwachtingen? Steevast levert een dergelijk album ook uiteenlopende meningen daarover op. Wij zijn in elk geval enthousiast over het naamloze album (Paxam/Columbia) van
Hipster Girls kunnen niet dansen en dat zal wel aan die skinny jeans liggen. Aldus
Intrigerend is de muziek van
Als een architect heeft Seth Goodman de lijnen uitgezet op White Space Flavors And Parties On Tv (Sweet Candy Rock Records) van
Het woordloze oohoohooooh van In A Glade klinkt ijl, het roept een lichte huivering op en tegelijk is het ook romantisch en daarom past het precies bij dat lievige hoesje van Idiot’s Hill (Rootsy/Sonic Rendezvous). Daarna schakelt
Liedjes over de liefde die zo wreed kan zijn, gaat het daar niet altijd over in de betere popmuziek? De Ier
Een van de eerste Side Tracks ging over de wat er van 24 jaar altcountry nog beklijvend kan worden genoemd. Er bleken toch heel wat ooit veelbelovende namen niet meer relevant te zijn. En natuurlijk: de muziek die we begin jaren 80 alternatieve country noemden wordt tegenwoordig, in die vorm, niet veel meer gemaakt. Ook alt.country evolueert. Gelukkig maar. We kunnen als we willen tegenwoordig heel wat muziek onder de term alt.country (of americana, dat is mij om het even) harken. Als er maar invloeden
Stereo Addicts noemde
Het leuke aan
Stoere southern rock is te vinden op A Reckoning Is Coming (eigen beheer) van
De kano van
Het programma van Take Root (13 september, Oosterpoort, Groningen) is rond. Sterker nog: het blokkenschema (zie
De best geklede protestzanger van de 60s, een Elvis-imitator, een dronkaard in de straten van New York:
Brian Krumm van
Het lijkt wel veteranendag. 
Jacob Latham is een 19-jarige jongeman uit Bloomington, Indiana. Hij debuteert met de ep Midnight Train (eigen beheer). Met vijf nummers (21 minuten) maakt hij duidelijk dat we maar beter rekening kunnen houden met hem in de toekomst. Vijf voltreffers schreef hij. Pay Attention To The Rain gaat over een voormalige schoonheidskoningin die een wapen in handen krijgt. De jeugdige energie
Begin jaren zeventig verscheen een raadselachtige Canadees op het muzikale podium. Hij nam een tiental nummers op en verdween in een klooster in Californië. Zijn vergeten folkklassieker Silent Passage wordt nu heruitgebracht.
Deze zomer 25 jaar geleden backpackte ik op een rondreis door de VS en Canada een paar dagen op San Juan Island, een van de eilandjes van de gelijknamige archipel in het noordwesten van de staat Washington. Die paar dagen waren door de ongecompliceerde en relaxte sfeer aldaar ontzettend fijn. Beetje fietsen, koffiedrinken, aanpappen met andere reizigers en daarmee een kampeerplekje zoeken. The good life. Bij beluistering van Maritime (eigen beheer) van 