Nooit kijk ik naar het televisieprogramma Voetbal International. De sport vind ik weliswaar mooi, maar het gelul erover kan me gestolen worden. Nu blijkt echter dat ik toch wel wat gemist heb de laatste tijd. Tenminste, als de huisband, Danny Vera en co, tijdens dat programma zo goed is als op het nieuwe album, Distant Rumble (Excelsior). Want die plaat, ik zeg het maar gelijk, is fantastisch. Met name het tweede gedeelte van het album is sensationeel goed. De Zeeuw Vera (ware naam Polfliet) heeft een geluid dat geënt is op oude meer…
Daar staat ze dan: Nicki Bluhm uit San Francisco. Lang, dun, in een strak, verwassen, t-shirt, donkere haren. Glamour lijkt haar vreemd. Op dit enige Nederlandse optreden, in de bovenzaal van Paradiso, wordt ze begeleid door twee akoestische gitaristen: Tim Bluhm en Scott Law. Eerstgenoemde is, behalve surfer, echtgenoot en voorman van The Mother Hips, ook lid van The Grambers, de groep waarmee Bluhm dit jaar zo’n 
Dit Close To The Floor (Nine Mile Records/Sonic Rendezvous) is hier al bijna grijsgedraaid. Hoog tijd voor een stukje. Want oh oh oh wat horen we 
Drag The River
Miraculous Mule
Vandaag begint 
De leukste cajunplaat van 2013 komt niet uit Louisiana, maar gewoon uit Groningen. , not blue. (eigen beheer) heet het ding en daarop trekt 
In dertien uur stonden de dertien nummers van XIII Hours (eigen beheer) van 
Het liefst zou je de hele tekst van het titelnummer American Ride (Blue Rose/Sonic Rendezvous) willen citeren in dit stukje. 
De betekenis van 
Aanstaande donderdag, 7 november, treedt Nicki Bluhm op in de bovenzaal van Paradiso in Amsterdam. Je kunt er gratis heen, want wij mogen 3×2 vrijkaartjes weggeven. En dat is nog niet alles: de winnaars kunnen bij het optreden een exemplaar van de cd van Nicki Bluhm & the Gramblers ophalen! 
Bijna tachtig minuten experimentele cowboymuziek biedt Dust And Aether (eigen beheer) van 
Het uit Los Angeles afkomstige 
Zondaars opgepast! Hier is 
Zondaars opgepast! Hier is de 
De vorige plaat van Zweedse singer-songwriter 
Kaal en stekelig als het landschap van West Texas is Weather Codes (Fire Records/Konkurrent) van 
Jank City Snakedown (eigen beheer) is het tweede album van het uit Dallas, Texas, afkomstige 
Dit is geen albumrecensie. Ook is het geen boekrecensie. Het boek Verdwaald in Ponoka (uitgeverij Brandaan) van Rick de Gier wordt vergezeld door een cd van Ponoka, getiteld Lost In Ponoka (Volkoren). En die twee horen bij elkaar, als één project. En wat is Ponoka dan? 
Zoals velen voor hem trok 
Wat kun je van een stelletje heidenen verwachten als ze komen aanzetten met een plaatje voor de zondagochtend? Een lofzang op de zonde wellicht? Om te plagen? Niets van dat alles op Sunday Morning Record van 
An Introduction to… 
Artiesten uit Scandinavië zijn meesters in het kopiëren. Meer dan eens weten ze ons compleet te verrassen met platen die uit een ander tijdperk lijken te komen. Prachtige westcoastproducties of knappe altcountry, het lijkt wel of die bands uit Zweden, Noorwegen, Finland en Denemarken altijd alles goed doen. Hoe zit dat met 
Raina Rose
Het vierde nummer van Ghosts Of Your Charms (Kelp Records/Sonic Rendezvous) draagt de titel Lost Highway. Grapje van de mannen van 
Iedereen die er maar een beetje toe doet in Nashville loopt met haar weg, dus hoe kan het toch dat 
De Engelse badplaats Southend On Sea is, in muzikaal opzicht, vooral bekend als tweede hoofdstad, na Londen, van de pubrock. Eddie & the Hotrods, The Kursaal Flyers en Dr Feelgood hebben er hun roots. Dat er ook interessante americana, in de vorm van 
Toegegeven, vooral het feit dat Ryan Adams op dit album meespeelde triggerde me om het eens te beluisteren. Zo werkt dat bij mij klaarblijkelijk. En in dit geval ben ik er erg blij mee want Reservoir Drive (eigen beheer) van 
Een prachtige plaat van een nog onbekende band is We Can Be Horses (eigen beheer) van 
The Whiskey Bottles
