In een van de commentaren op deze site werd de noodkreet geuit dat er zo weinig recensies verschenen terwijl er zoveel releases zijn. Klopt, er komt heel veel interessants uit deze weken, maanden. Het is niet altijd makkelijk om daaruit een selectie te maken. So much music, so little time. Een recensie hier van de nieuwe plaat van Neil Young, zit daar iemand op te wachten? Ik denk het niet. Je moet wel onder een erg grote steen leven als je niet weet dat Young´s nieuwste Americana heet en meer…
Op een of andere manier heb ik altijd een zwak gehad voor 
Heerlijk lichtvoetige pop staat er op Transmissions From The Grand Stand (eigen beheer) van 
A Good Country Mile (eigen beheer/Sonic Rendezvous) is 
Met alleen maar zijn akoestische gitaar zorgt 
Ineens lag daar een cd van 
Het is 1952, u ligt aan het zwembad ergens in een zonnige Amerikaanse staat, Californië of Florida, dat maakt niet zo veel uit. U nipt eens aan uw cocktail en overdenkt de mogelijkheden die de avond zou kunnen bieden. Op de achtergrond klinken de gesofisticeerde klanken van 
Be Here Tomorrow is een prachtige opener die naadloos aansluit bij het voortreffelijke vorige album Wilderness. Die plaat van 
Voor een verzameling nummers die tot stand kwam in een periode van twintig jaar klinkt Ghosts Of The Old North State (Bombay Records) verrassend coherent. Vier van de veertien nummers dateren van 1992, de meest recente schreef 
Mietek Szczesniak deed in 1999 voor Polen mee aan het Eurovisiesongfestival in Jeruzalem. Hij eindigde er op plaats 18. De Pool gooit het op Signs (4Ever Music) over een andere boeg. Op zijn eerste Engelstalige cd werkt hij samen met Wendy Waldman. De Amerikaanse singer-songwriter trad op als co-producer van dit album dat 
Het was op zijn minst bijzonder dat de band 
Op 28 maart overleed op 88-jarige leeftijd banjovirtuoos Earl Scruggs. Hij is nog te horen op One Of Those Days (When I Miss Lester Flatt), een liedje van
Het uit de oostelijke staat Virginia afkomstige 
Het Maastrichtse duo 
Mississippi Moon (eigen beheer) is eindelijk weer eens een nieuwe cd van 
Als jochie zat 
De nummers op Lungs, Dirt & Dreams (Adair Park Recordings) lopen bijna ongemerkt in elkaar over. Van de instrumentale opener June, 22nd, Ar die nog geen halve minuut duurt, gaat het naar de ruim 7 minuten lange afsluiter We Make Our Own Traditions, Homesick Blues. Psychedelisch en soms bijna industrieel is deze combinatie van schrapend metaal en een huilende lap steel. Bezwerend ook. En sfeervol als Bonnie ‘Prince’ Billy of Gun Club. 
Een prachtige hoes toch, JP Harris die aan een ouderwetse telefoon hangt. De eenzaamheid druipt van het beeld. Dat gebogen hoofd; er wordt niet opgenomen aan de andere kant van de lijn, zoveel is wel duidelijk. I’ll Keep Calling (Cow Island Music) van 
Low Down van 
Voor zijn tiende album Wrong Way Home (Sojourn Records) schreef 
Oh whiskey, my friend, it’s good to see you again. Kijk, met zo’n opmerking kun je een cd beginnen. Want dan kan het al bijna niet meer fout gaan. Dan weet je gewoon dat er een vorm van complete overgave aan rock-’n-roll aan vooraf moet zijn gegaan. En zo is het dus maar net. Dead Leaves (eigen beheer) is een fantastisch debuut vol slepende melodieën waarin hard gitaarwerk wordt afgewisseld met een slaggitaartje dat waarschuwt voor een tempowisseling. 
De naam 
De Canadees van Friese afkomst 
Zonnebrillen op! Tijd voor de zomerse aanval van 
Van rootsmuziek mag je verwachten dat die stevig in de aarde geworteld is. Maar wat moet je dan zeggen van 
The Double Down – Live In Denver Vol. 1 & 2 (Blue Rose/Sonic Rendezvous) maakt zijn naam beslist waar: twee (aparte) cd’s met in totaal 24 nummers en met als bonus een aantal dvd-tracks. 
Na het onlangs knap debuterende New Country Rehab is hier de volgende Canadese band die de toekomst van bluegrass garandeert. 
Met Tomorrow Won’t Be The Future heeft 
