De uit Oklahoma afkomstige Kelly Spradlin getuigt op Progress Of This Pilgrim (eigen beheer) uitgebreid van zijn geloof. Ook op zijn website staat zijn keuze om als christen door het leven te gaan centraal. Zo is het namelijk niet altijd geweest. Op dit in samenwerking met Mike McClure tot stand gekomen album hoopt Spradlin zijn luisteraars iets dichter bij God te brengen. Al in de eerste zin van het eerste nummer Lighthouse Mission meldt hij dat Jezus van hem houdt en dat hij het licht heeft gezien. Dat klinkt weinig origineel, maar Spradlin slaagt meer…

Het vorig jaar verschenen tweede album Starlight Hotel van de Amerikaanse countryzangeres Zoe Muth werd hier goed ontvangen. Ze trekt daarom nu met haar band The Lost High Rollers twee maanden langs de Europese podia. Tegelijkertijd wordt het in 2009 in eigen beheer verschenen debuut Zoe Muth & The Lost High Rollers (Continental Song City/Munich) hier door een platenlabel uitgebracht, zodat het gewoon in de winkels ligt. De uit Seatlle afkomstige Muth schrijft klassieke countryliedjes die met veel mandoline en pedal steel over meer…

Charlie Faye voorziet dat ze in haar leven veel onderweg zal zijn. Van optreden naar optreden. Van steden bekijken komt dan wegens tijdgebrek meestal niet veel terecht. Daarom bedacht ze het volgende: ze vertrok in 2010 uit haar woonplaats Austin om gedurende tien maanden tien steden te bezoeken. Overal zou ze een maand blijven om de stad te leren kennen en om er met plaatselijke musici aan liedjes te werken. Zo gezegd, zo gedaan. Op Travels With Charlie (Wine & Nut Records), de titel is een verwijzing naar het beroemde boek van meer…

De Scandinavische alternatieve country bloeit al lang niet meer zo uitbundig als een aantal jaar geleden.  Slechts mondjemaat bereiken ons nieuwe releases uit het hoge noorden. The Owl van Six Figure Transatlantic is er weer eentje. Deze 5-mansgroep uit Stockholm was ook te vinden op de verzamelaar Heartache & Pain die we hier in 2005 bespraken. De bijdragen aan die plaat, Isabel en A Storm Is Coming, zijn ook op deze eerste volledige cd te vinden. Deze twee liedjes worden vergezeld door 6 andere melodieuze gitaarliedjes die langzaam maar meer…

Jed Curran speelt op het instrumentale Softer Touch heel subtiel met een gitaarloopje uit L.A. Freeway van Guy Clark. Het nummer opent After The Rainfall (eigen beheer), het tweede album van de singer-songwriter uit Rochester, New York. Het geeft aan wat je kunt verwachten van Curran. Een mondharmonica op de achtergrond trekt je naar het zuiden van Amerika. Softer Touch klinkt loom als Tony Joe White op een backporch. Curran besluit zijn album met een andere versie van het nummer, ditmaal solo en meer…

De Amerikaanse Jaspar Lepak woonde van 2009 tot 2011 in Zuid-Afrika. Samen met haar man en plaatselijke musici kwam in Durban dit Forgiving Wind (Firebird Moon Records) tot stand. Het Zuid-Afrikaanse landschap inspireerde de singer-songwriter op haar zesde album tot een collectie nummers die meer dan ooit onder de noemer americana vallen. De overweldigende schoonheid van de omgeving zorgde er namelijk voor dat de liedjes van Lepak iets aardser uitpakten. Vooral als ze de wat lagere regionen van meer…

Tim Knol? Wie is dat? Heel goed mogelijk dat Brandon Reid zich dat zal afvragen als hij deze recensie van zijn cd Stuck In The City (Black Gold Music) onder ogen krijgt. De vergelijking met onze nationale trots moet ik wel maken in de bespreking van dit uitstekende album. Die stem van Brandon Reid, een jonge singer-songwriter uit Fairbanks, Alaska, lijkt namelijk heel veel op Tim Knol. En dat is een heel fijn gegeven, laat dat duidelijk zijn. Dat is nog niet alles. Reid heeft naast het optimistische van Knol het gekwelde van Neil Young. Ook dat meer…

De coyote huilt heel mooi op het titelnummer van Coyote Blues (eigen beheer), de eerste cd van Caitlin Robertson. De jonge singer-songwriter uit Minneapolis, Minnesota, laat de prairiehond eerder lief klinken dan huiveringwekkend. De twee cowgirls uit het liedje wiens pad de coyote kruist, hebben dan ook niets te vrezen. Roberston heeft een lief stemmetje, maar er klinkt toch ook wel degelijk iets van teleurstelling in door. Dat mag je ook verwachten als je de dertig nadert. De begeleiding is al net zo vriendelijk als meer…

La Grande (City Slang/De Konkurrent), Laura Gibsons derde album, is vernoemd naar een pioniersdorpje in noordoost Oregon. Zelf komt de roestige schoonheid uit Coquille, Oregon maar heeft nu haar thuisbasis in Portland, alwaar ze eerder speelde in The Decemberists. Dit laatste nu is een goede referentie voor de antieke, krakende americana van miss Gibson. Zij neemt ons mee naar de tijden van de pioniers, de trappers en de indianen. Wonderlijk genoeg weet zij dat levensecht over te brengen getuige de authentieke volksmuziek en meer…

The Yawpers is een jong trio uit Boulder, Colorado, dat debuteert met de vijf nummers tellende ep Savage Blue (Adventure Records). Op Angel Wings zingen ze over Wild Horses en The Rolling Stones in een stijl die enigszins te vergelijken is met Deer Tick, een van de bands die ze als invloed noemen. Verder valt vooral te denken aan de countryblues van Peter Case en dan met name diens door T-Bone Burnett geproduceerde debuut. Dat zit hem in het krachtige spel en de ruimtelijke productie zoals in (delen van) Jesus Car en meer…

Chelsea Crowell is een kleindochter van Johnny Cash, maar dat betekent niet dat de grote platenmaatschappijen in Nashville op haar zitten te wachten. Haar tweede cd Crystal City (Cleft Music) verschijnt net als het debuut bij een klein onafhankelijk label. De beklemmende verzameling liedjes over een pijnlijke relatiebreuk heeft de emotionele impact van de alom geprezen American Recordings van haar overleden opa. Crowell heeft het over vertrouwen en vertwijfeling. Producer en meer…

Soms is het voldoende om gewoon lekker lui een omschrijving van de artiest over te nemen om een cd te bespreken. Dat kan bij No Match For Greater Minds (eigen beheer) van Painted Saints. Dat luie, dat past namelijk precies bij de aanpak die Paul Fonfara voorstaat. Dat heb ik bij de vorige twee albums ook al uitgelegd (zie hieronder). Dus voor deze ene keer beperk ik me tot hetgeen Painted Saints zelf schrijft op de website: We describe the music as eastern european tinged indie gutter blues / shimmering melancholia / sad bastard meer…

Langston Hughes (1902-1967) was een zwarte Amerikaanse schrijver die met zijn woorden streed tegen racisme en discriminatie. Steve Mednick citeert hem op het klaphoesje van Immigrants …And Other Americans (eigen beheer) om duidelijk te maken waar de verhalen van de nummers over gaan: “Let America be America again. Let America be the dream the dreamers dreamed. Say who are you that mumbles in the dark? I am the poor white, fooled and pushed apart. I am the Negro bearing slavery’s scars. I am the red man meer…

Met het titelnummer Stream Of Conscience (eigen beheer) vestigt het bluegrassgezelschap 2/3 Goat uit New York de aandacht op het opblazen van complete bergtoppen in de Appalachen. Dat gebeurt om op die manier kolen te winnen. Een ronduit verwerpelijke werkwijze volgens 2/3 Goat en dat maken ze duidelijk met dit uitermate krachtig protest. Met haar felle stem gaat Annalyse McCoy voorop in de strijd. Steeds bozer wordt ze in het verhalende nummer, dat met de vervormde stem van Ryan Dunn op het meer…

Bijna elke dag doe ik wel een muzikale ondekking. Meestal een kleintje, een heel lekker nummer of zoiets. Mijn eerste grote ontdekking van 2012 is Hiss Golden Messenger. Wat een prachtige platen maakt deze groep! Directe aanleiding voor mijn huidige muzikale geluk is het al in de herfst van 2011 uitgekomen Poor Moon. In het huidige tijdsgewricht heb ik niet vaak zo’n heerlijke warme plaat gehoord. Hiss Golden Messenger is het nieuwe project van voormalig Court & Spark–lid M.C. Taylor. Belangrijk op meer…

Bijna een jaar geleden verloor Jezebel Jones haar woning en alle persoonlijke eigendommen tijdens een enorme gasexplosie in St. Paul, Minnesota. Gelukkig leefde ze nog. Dat alle foto’s en creatieve uitingen verloren waren gegaan was misschien wel het ergste. Om het drama te verwerken ging ze hard aan het werk. Queen Of The Devil’s Rodeo (eigen beheer) is het resultaat van die arbeid. Donkere verhalen brengen Jezebel Jones & Her Wicked Ways, maar soms zijn de nummers ook heel humoristisch. In Music Man meer…

Moest vader zich nou echt bemoeien met het liefdesleven van Lisa Oliver-Gray? Ja, dat moest. En de zangeres was maar wat blij met de inbreng van Daddy tijdens de opnamen van Dedicated To Love (eigen beheer). Daddy, dat is dus in dit geval de band van Tommy Womack en Will Kimbrough. En daarmee is duidelijk dat we hier te maken hebben met een lekkere portie roots & roll uit East Nashville. Het merendeel van de nummers op dit debuut schreef Oliver-Gray samen met Daddy en verder riep ze ook de hulp in van meer…

Hank Williams is al bijna zestig jaar dood, maar de Canadese band New Country Rehab is er in geslaagd om hem na een revalidatie weer tot leven te wekken. Drie nummers van de grootvader van de countrymuziek staan er op het debuut New Country Rehab (eigen beheer) en wat zijn het mooie afwijkende versies. Ramblin’ Man is een kale, bijna postmoderne bewerking met klassiek aandoende vioolstreken en gedrenkt in dub. Mind Your Own Business is omgevormd tot een spookachtige blues met slidegitaar en ook het meer…

Direct vanaf de eerste woorden, drie keer good-bye my love, weet je dat het goed zit. Soms is heel weinig nodig om indruk te maken. Scotty Alan doet het met een stem als een omver gehakte boom waarvan de ringen plots open en bloot de kou te verduren hebben gekregen. Hij leeft in een houten cabin in the Northwoods in Michigan. In januari van het vorig jaar verliet hij de sneeuw om in Los Angeles Wreck And The Mess (Spinout Records) op te nemen. David Lindley speelt op dat openingsnummer Good-Bye fiddle en meer…

Het valt niet mee om het goede te ontdekken in The Good In Goodbye (India/Big Lake Music/Rough Trade). Dat heeft alles te maken met de prachtige voorganger No Fool For Trying, waarop de twee Canadese vrouwen die Madison Violet vormen een eigen route volgden tussen de folk van Indigo Girls en de alternatieve country van Freakwater. Die weg hebben ze op dit nieuwe album niet gevonden. Ze beginnen met het niet al te bijzondere If I Could Love You, waarbij meer…

‘I don’t think the record sounds retro’, zegt Eric Athey over zijn nieuwe plaat Going & Gone (eigen beheer). Dat getuigt mijns inziens van weinig zelfkennis, want tot mijn zeer grote tevredenheid is Going & Gone bijzonder retro. Countrysoul, Muscle Shoals, dat werk. Hammond, stroperig, incidentele blazers, dat is Atheys habitat. Eric Athey is een bescheiden wat onnadrukkelijke singer-songwriter uit Lancaster, Pennsylvania met een bijzonder talent voor het liedje en ook de uitvoering daarvan. Aldus beschikt hij op zijn derde album over uitstekende, sfeervolle meer…

Al sinds haar debuut Songs From The Levee uit 1994 vormt het zuiden van de Verenigde Staten de inspiratiebron voor Kate Campbell. Op Two Nights In Texas (Large River Music) brengt ze een dwarsdoorsnede van haar werk. De twee avonden in de Blue Rock Artist Ranch and Studio in Wimberley, Texas, verliepen in een gemoedelijke sfeer. Je had er graag bij willen zijn. Er gebeurt wat in de liedjes en het gaat over zaken in het leven die er toe doen. Maar altijd met de lichte toon waaruit het vakmanschap blijjkt. De observaties van het dagelijkse leven zijn meer…

Chris Jamison woont en werkt op een biologische boerderij in Wimberley, Texas. Cradle To Cradle (eigen beheer) is het derde album van deze fijnzinnige singer-songwriter. Met het eerste nummer Bienvenidos maakt Jamison meteen duidelijk dat je van hem geen doorsnee Texaanse rootsmuziek hoeft te verwachten: een funky trompet en dito toetsen en een jazzy gitaar en een stemgeluid als een door de Spaanse zon verwende Josh Rouse. Met flamencogitaar en percussie en die hese slaapkamerstem van Jamison gaat ook meer…

De jonge uit Fort Wayne, Indiana, afkomstige songschrijver Nick Allison (zang, gitaar) was van plan een countryband te beginnen na het uiteenvallen van The B-Sharps. Daarmee had hij twee garagerockalbums gemaakt. Toch is Church Shoes geen countryband. Met gitarist Mitch Fraizer (ook van The B-Sharps) en twee vrienden van de middelbare school ging het een andere kant op. Church Shoes (Chain Smoking Records) staat vol pubrock. De hoesfoto had niet beter gekozen kunnen zijn, het lijkt wel een kiekje uit de jaren zeventig. Dit is vettige rock voor rokerige meer…

Are You A Lion is een mooie naam voor een Nederlandse band. Met een verwijzing naar de Nederlandsche leeuw zou je er zomaar internationaal aandacht mee kunnen trekken. Are You A Lion (Excelsior Recordings/V2/Goomah) is het geslaagde titelloze debuut van deze groep uit het oosten van het land. Een plaat die ook werkelijk voldoende klasse heeft om internationaal mee voor de dag te komen. De Nederlandse komaf wordt met trots uitgedragen middels dat prachtige popgeluid dat zo bij Excelsior meer…

Cold Satellite (Continental Song City/Munich) is de tweede schitterende plaat van Jeffrey Foucault in 2011. Het betreft hier overigens opnamen die al iets ouder zijn. De in 2009 op muziek gezette poëzie van Lisa Olstein was eerder al verkrijgbaar bij concerten van Foucault, maar de twaalf nummers zijn zeer terecht officieel gereleased. Net als op Horse Latitudes is drummer Billy Conway een niet te onderschatten sfeerbepaler. Met zijn vertragende tikken dwingt hij de band tot rust. In dat open veld ontstaat meer…

Je hebt van die liedjes waarvan flarden heel bekend klinken, terwijl andere delen van de melodie een eigen richting kiezen. Only A Dream is zo’n liedje. Het begin lijkt op iets van Gram Parsons, maar het gaat te ver om van kopiëren te spreken. Een nieuw album van een onbekend artiest en toch die herkenning, het is vaak juist wel prettig. Only A Dream staat op Patina (Proper Channels) van de Canadees David Baxter. Het nummer heeft niet de emotionele lading van Parsons, maar wel veel steelgitaar, een gitaar die vastgehouden meer…

Het is al weer geruime tijd winter, maar met de storm die nu rond het huis jaagt is Friends Of Fall (Signature Dounds/Munich) nog steeds actueel. Als altijd brengt Crooked Still op deze ep (22 minuten) een combinatie van bluegrass en kamermuziek. Met een naam als Gregory Liszt (banjo) heb je misschien ook niet veel keus. Hij droeg It’ll End Too Soon aan, terwijl Anife O’Donovan (zang, gitaar) muziek schreef voor het tweeluik The Peace Of Wild Things/Dayblind bij een tekst van dichter Wendell Berry. De overige vijf nummers zijn covers van meer…

De eerste draaibeurten stond This New Year (eigen beheer) van Big Tree me ronduit tegen. Buitengewoon vervelend, dat was het snelle oordeel, want waartoe diende al die drukte? Twee sterren, dat moest voldoende zijn. En, ja leuk, die recensie zou dan de eerste van het nieuwe jaar worden. Maar terwijl je als het zover is de woorden om een en ander uit te leggen tracht te vinden, luister je nog eens naar het album. En dan vallen opeens veel bezwaren weg. Luister je met een ander oor. De folkpop van Big Tree draait om meer…