Een oude, wat zonderlinge man sprak Patrice Webb tien jaar geleden aan in de tram en liet haar ongevraagd weten dat ze er hoogst ongelukkig uitzag. Enkele dagen later besloot ze zo maar uit het niets een gitaar te kopen, terwijl de vijftiger sinds haar studententijd geen instrument meer in handen had gehad. En nu ligt er zomaar het album Photographs (eigen beheer) met daarop elf eigen liedjes. De Californische beschikt over een heldere stem en er is werkelijk niets gekunstelds aan haar volstrekt natuurlijke voordracht. Webb beweegt meer…
Ha! Mijn plaat van het jaar. Ik kan er niet omheen, want 
De Amerikaanse 
De naam 
Comanchero
In Rockvale, Tennessee staat een huis. En in dat huis is een van de mooiste platen van 2011 gemaakt. Verantwoordelijk daarvoor is de band 
Een beatnik en een cowboy. In een eerste oogopslag zouden het Dustin Hoffman en John Voight kunnen zijn, een still uit de klassieke speelfilm Midnight Cowboy. Maar het gaat hier om Euphoria, een duo bestaande uit William D. Lincoln en Hamilton Wesley Watt Jr. Een beatnik en een cowboy. Maar er is meer dan dat. Te oordelen naar de muziek draait het op A Gift From Euphoria eveneens om Britse versus Texaanse psychedelica of Britse folk versus country uit Nashville. Het is telkens weer die tegenstelling die A Gift From Eupheria zo divers en vooral zo spannend maakt. 
In Engeland verscheen van de in de jaren negentig naar Londen getrokken Amerikaanse Piney Gir net de nieuwe cd Geronimo. Daarop wordt gestoeid met de jaren zestig van Phil Spector en Beach Boys, terwijl op eerdere cd’s elektronica ook al eens de hoofdmoot was. In Amerika is Jesus Wept (Greyday Records) van The Piney Gir Country Roadshow het eerste album dat er wordt uitgebracht. Daarmee zijn ze een jaartje achter en wij van Altcountry.nl dus ook. Doet niet terzake, want dit is wel erg leuk. Piney Gir en haar band hebben 
De uit Santa Cruz, Californië, afkomstige 
Lekker droog klinkt Tracks In The Sound (eigen beheer) van 
My Last Dollar (eigen beheer) van 
Vind je Dawes ook zo goed? Dan kun je Take Up Your Mat & Walk (Rootsy/Sonic Rendezvous) van Deadman blindelings aanschaffen. Deadmans derde cd – de onlangs verschenen live-cd Live At The Saxon Club niet meegerekend – is er een die langs de scheidslijnen van de klassieke countryrock scheert. The Band is daarbij het voornaamste referentiepunt, vanwege de losse swagger, de samenzang en de rollende Hammond. The Jayhawks is de volgende vergelijking, luister maar naar This Old World’s Not Gonna Change, waarna we 
Met de opbrengst van All This For Gas Money? (eigen beheer) hoopt 
Van Waterboy Mike Scott weten we dat hij naast muzikant grote fan is van Bob Dylan, Patti Smith en Lou Reed. Dat schreeuwde hij ruim 25 jaar geleden al luid van de daken. Terloops viel te vernemen dat Scott evenzeer een groot bewonderaar was van de Ierse dichter W.B. Yeats (1865-1939). Na een heel muzikantenleven, The Waterboys debuteerden in 1983, komt Scotts grote droom uit; namelijk het op muziek zetten van de gedichten van Yeats. Na vijf jaar schaven, ploeteren en opnemen is er nu het resultaat: An Appointment With Mr. Yeats 
Via twitter vernamen wij van Vredenburg dat er in 2012 geen Blue Highways festival georganiseerd gaat worden. Wel laat men ons weten dat in samenwerking met Tivoli Utrecht diverse activiteiten voor de doelgroep georganiseerd gaan worden.
De prairie in het zilveren schijnsel van de maan, het is een vredig beeld. Het hoesje en de titel Moonlit Rambles (eigen beheer) geven heel aardig weer hoe de folk van de Canadees 
Rauw en primitief, het zijn absoluut geen redenen om een album af te serveren. De debuterende singer-songwriter 
De tweede cd van singer-songwriter 
Samengeraapt uit diverse Britse bands, en zelfs uit de Californische Grassroots, is Coast Road Drive een kwartet van uitstekende musici. Hun enige wapenfeit tijdens het kortdurende bestaan is echter de lp Delicious And Refreshing, die niettemin in 1974 verschijnt op het fameuze Deram-label. Hoewel de muziek van Coast Road Drive niet origineel is, biedt Delicious And Refreshing wel een goed gekozen mix van Britse pubrock à la Brinsley Schwartz en Amerikaanse rootsrock, Gelijkenissen zijn er dan ook met The Band, Little Feat en Derek & The Dominos. In 
Met zijn eerste vier cd’s heeft Martin Devaney (zijn website geeft op het moment van dit schrijven een rare melding) nog niet echt naam gemaakt. The West End (Eclectone Records) is het vijfde album van de singer-songwriter uit St. Paul, Minnesota, en laat het dan nu maar eens gebeuren. Devaney verdient de aandacht wel, want dit is een bovengemiddeld album. The West End past heel goed bij het vele moois aan altcountry uit de Twin Cities. Uit die andere stad van de Twin Cities, Minneapolis, komen The Jayhawks en vooral 
Via een gemeenschappelijke kennis – J.J. Schultz, check de man – bereikte mij dit tamelijk overrompelende debuut van 
De nieuwe band van David Gonzalez (ex Paladins, ex Hacienda Brothers) heet The Stone River Boys. We betitelden de muziek van dit gezelschap hier als heerlijke countrysoul. Deze Stone River Boys maken op vrijdag 4 november a.s. hun opwachting in het Utrechtse dB’s. Daar kun je gratis bij zijn, want wij mogen 2×2 vrijkaarten weggeven onder degenen die het antwoord weten op de vraag wie de andere Hacienda Brother was (zonder te googelen, hè). Zend je antwoord 
Na vijf jaar is er eindelijk een nieuw album van 
De Californische 
Aandachtige lezers van deze site moet de naam 
Blonde Dressed In Black en 6 Days Out Of 7 zijn songtitels die in alle opzichten deugen. Ze verraden op de een of andere manier het karakter van de nummers. Het zijn hele simpele zinnetjes die blijven hangen en nieuwsgierig maken naar de rest van het verhaal. Dat die liedjes lekker catchy zijn, kun je ook al bijna opmaken uit die songtitels. Strum & Drag (eigen beheer) van 
Van de Canadees 
Fountains Of Wayne hebben een gedegen reputatie van makers van intelligente, pure pop voor mensen van nu. Al vanaf het geweldige debuut in 1996 zijn Chris Collingwood en Adam Schlesinger een hecht team dat het ambacht van de liedjeskunst uitstekend verstaat. Sinds het debuut – en een optreden op Pinkpop in 1997 – hebben de New Yorkse Fountains Of Wayne slechts vier cd’s het licht doen zien – Sky Full Of Holes (Lojinx/Sonic Rendezvous) is hun vijfde. En het is opnieuw een pareltje, sterker nog: Sky Full Of Holes benadert het niveau van 
Gillen, krijsen, brullen, laat dat maar aan 
