Na zo’n vier jaar lolbroekerij in jeugdcentra en kraakpanden, wordt Hallo Venray serieuzer en professioneler. Heel, heel langzaam daagt bij zanger en songschrijver Henk Koorn het besef dat zijn band veel meer kan dan melig zijn en lol trappen. Opgericht in Den Haag in 1987 en de naam ontleend aan het burgertruttenprogramma Spel Zonder grenzen, wordt Hallo Venray naast de ietwat schlemielige Koorn gevormd door gitarist Toon Moerland, bassist Peter Konings en drummer Dim Veldhuisen. Na twee rammelende albums meer…
Het titelnummer Beautiful And Wild (Proper/Rough Trade) schreef de Amerikaanse singer-songwriter 
In een triobezetting met bas en drums brengt gitarist Ben Hall schone miniatuurtjes op het snijvlak van jazz en country op zijn debuut Ben Hall! (Tompkins Square/Munich). De ouderwetse glans van de grotendeels instrumentale nummers laat de tijden van Chet Atkins en Hank Garland herleven. Best bijzonder dat dit album werd geproduceerd door Eric Ambel, doorgaans 
The V-Roys was een geweldige altcountryband die tussen 1994 en 2000 twee albums opnam voor E-Squared, het label van Steve Earle. Na het besluit om te stoppen volgde nog een live-cd. Van de studioplaten is nu de compilatie Sooner Or Later (F.A.Y. Recordings) samengesteld. Dertien nummers van de cd’s en vijf exclusieve tracks waaronder de covers 
Gebutst door een intens leven, maar fier overeind en strijdbaar: Michael Dean Damron – die je liever ‘s-nachts niet in een donker steegje tegenkomt – bouwt door aan een solide, herkenbaar oeuvre. Wat we ervan begrijpen is dat Damron ook I Can Lick Any Sonofabitch in de lucht houdt, maar dat zijn focus toch ligt op zijn solocarrière – inmiddels vier, schitterende, platen onderweg. Plea From A Ghost (Suburban Home/Sonic Rendezvous) is die vierde en is het logische vervolg op voorganger Father’s Day (2010). Damron is zo’n zanger die je bij de strot grijpt met 
Tom Freund
De zware orgelklanken waarmee het tweede album van 
Pas maar op voor deze Jennifer Van Meter. Ze komt je achterna als je er een rotzooi van maakt. I put my pistol in my purple paisley purse / I didn’t lock the front door, put the car in reverse / And I ran a few red lights, zo begint Bad Man Song. Het nummer is te vinden op Mess Of My Memory (eigen beheer) van 
De eerste zestien jaar van zijn leven woonde Steven Casper in Japan, Italië, Nigeria en Mexico. Met zijn Amerikaanse opvoeding zat het blijkbaar wel goed, want Kindness (Silent City Records) biedt rootsrock zoals alleen in Amerika wordt gemaakt. 
Vorig jaar besteedden we al aandacht aan het Stille Nacht festival in Underground in Lelystad. Waren het toen vooral Nederlandse bands en singer-songwriters die er optraden, dit jaar is de line up internationaler. En nog steeds erg interessant! The Felice Brothers, Tom McRea, Rue Royale, The Bony King Of Nowhere, AA Bondy, Eefje de Visser, A Balladeer, the Black Atlantic, the Alamo Racetrack en 
Drivin’ N’ Cryin’ is altijd een onbegrepen band gebleven; het grote succes ging aan hen voorbij, ook al reden ze mee op de golf van de grote gitaarbands in de jaren 90 van de vorige eeuw. In navolging van Soul Asylum, The Replacements en vooral R.E.M. wist Drivin’ N’ Cryin’op zeer bescheiden schaal voet aan de grond te krijgen in rockland. Weliswaar gesteund door het grote Island Records bleef het kwartet bestaande uit zanger-gitarist Kevn Kinney, bassist Tim Nielsen, drummer Jeff Sullivan en gitarist Buren Fowler tevergeefs het publiek bestormen met 
Songschrijver Andrew Marlin en Emily Frantz uit Chapel Hill, North Carolina, vormen het duo 
De folkrock van Sarah Lee Guthrie en de countryrock van Johnny Irion zijn steeds nauwer verweven geraakt. Bright Examples (Ninth Street Opus Records/Munich) brengt een warme gloed die alleen maar veroorzaakt kan worden door pure liefde. Hartverwarmend, maar geen moment klef. 
De Canadees 
Col. J.D. Wilkes heeft naast zijn baan als charismatische en bezeten voorman van de Legendary Shack Shakers nog tijd over voor een zijproject: 
Waitin’ For The Hard Times To Go zingen 
De Deen Bjarke Bendtsen schetst op Amerika (eigen beheer) een intrigerend portret van het werelddeel dat hij als artiest al meer dan eens doorkruiste. Dat doet hij als 
Het Nederlands-Belgische trio 
New Yorkse (roots)rock verbinden met Ierse folk(punk) was niet veel meer dan een fluitje van een cent voor 
Op verschillende plaatsen op het internet kun je lezen over de Ryan Adams-moeiheid die langzamerhand in de fans en volgers is geslopen. In combinatie met zijn bandeloosheid en drugs- en drankgebruik, was het de afgelopen jaren niet eenvoudig Adams te volgen in zijn productiedrang; niet alles was even evenwichtig. Ryan Adams leek min of meer de weg kwijt; leek zijn immense talenten te vergooien. Maar Ryan Adams kwam tot inkeer. Hij huwde actrice Mandy Moore in 2009 en herpakte zich. Dit heeft nu geresulteerd in zijn meest aansprekende werk sinds 
Zo af en toe kom je in de schier eindeloze rij singer-songwriters een echte briljant tegen. Zo eentje die een natuurlijk talent schijnt te hebben om fantastische liedjes te schrijven en die dan op bijna achteloze wijze ten gehore te brengen. 
Omdat hij niet wou blijven hangen in het stramien van americana of altcountry, verliet Brian Ledford Texas en verhuisde naar het noordwesten van Amerika. Naar Seattle, Washington, om precies te zijn, inderdaad een plek met een andere sound. Verwacht echter geen grunge op From Sunlight Into Shadow (Sound Squared Records) van 
Mesabi is een gebied in de Amerikaanse staat Minnesota. Daar in het uiterste noorden van de Verenigde Staten groeide Bob Dylan op. Mesabi (Proper/Rough Trade) is de titel van het 26ste album van 
Een cowboysong met trompetten, 
Will Scott
Steve Brown and the Bailers
Aanvankelijk kan Country Funk zijn draai niet vinden; de bandleden reizen heen en weer tussen de thuisbasis van de Amerikaanse Oostkust en het beloofde land van de Westkust. Ook is de bezetting weinig stabiel, al zijn de vaste waarden het componistenduo Harold Paris (zang, piano, gitaar) en Adam Taylor (zang, leadgitaar), en dekt de naam maar een deel van de lading, want onvervalste countryrock. Dat blijkt wel uit het enige album dat Country Funk – aangevuld met bas, drums en pedal steel – eind 1969 opneemt in Hollywood, Californië. Het zelfgetitelde 
Gospelcowpunk, kenden we dat al? Reverend Horton Heat zegt u? Mwah, die kwam toch echt niet met een nummer als Lord, I Pray dat te vinden is op Two Foot Stomp (Lucky Buck Records) van 
Om te beginnen is dit een prettig geprijsde verzamelaar, die denk ik zijn geld volledig waard is. 40 Feat The Hot Tomato Anthology 1971-2011 (Proper/Klanderman Promotion) biedt namelijk een mooi overzicht van de vele live-opnamen van Little Feat. Verspreid over 3 cd’s zijn in de geinige boxje live-registraties verzameld die zowel de beginperiode (de jaren zeventig) als de latere periode (1988-2004) bestrijken. De aandacht gaat natuurlijk vooral uit naar de periode dat Lowell George de band aanvoerde – cd1 is daarom, 
De eerste cd van 
