Dylan Leblanc is 27 jaar en heeft al drie albums uitgebracht: het goed ontvangen Paupers Field uit 2010, gevolgd door Cast The Same Old Shadow uit 2012. Dat album werd veel minder gewaardeerd waardoor Leblanc een tijdje er de brui aan wilde geven. Het duurde een paar jaar voordat hij weer voldoende materiaal had voor zijn derde plaat: het uitstekende en wederom goed ontvangen Cautionary Tale uit begin 2016. Zo goed dat er zelfs een Europese toernee kon volgen, één die hem meer…
Ergens halverwege 2016 breng je een album uit, Honest Life. Met songs die overigens al een kleine twee jaar op de plank bivakkeerden. Het album slaat aan én wordt later ook in Europa goed ontvangen; Loose Music (GB) pikt het op én brengt het op ons continent uit, januari jl. Nu inmiddels gevolgd door een heruitgave je vorige werkstuk, On My Page (2013). En dat album bleek -een ep of wat daargelaten- al het vijfde (!) plaatwerk. Van wie? Van Courtney Marie Andrews. Deze 26- jarige dame uit Phoenix, Arizona debuteerde namelijk al in 2008 met Urban Myths. Met het relatieve succes van Honest Life -een album met vaak vrij indringende, minder vrolijk ‘ogende’ songs- onder haar arm vond Andrews het weer eens tijd om op pad te gaan; Andrews weet ondanks haar jeugdigheid immers wat meer…
Met Worlds Within (SongSense Music/Sonic Rendezvous) onderzoekt Ad Vanderveen niet alleen zijn innerlijke bewustzijn; zijn introspectieve reis voert tevens langs een nieuw muzikaal decor waarin klassieke muziek en folk samenkomen als een aanzet naar een betere wereld. Op The Garden Of Gone Glory verkeert de singer-songwriter ‘in the presence of perfection’. Het zijn geen loze woorden. Vanderveen pretendeert op 60-jarige leeftijd geenszins de wijsheid in pacht te hebben. Toch maakt een nummer als Sinking In Doubt duidelijk dat naarmate de tijd meer…
Wait On Another Day (Omad Records) is een fijne powerpopplaat van een band die begin jaren 90 al actief was. Dit is een comeback die tot stand kwam nadat twintig jaar oude demo’s werden gevonden die de bandleden van The Sighs inspireerden om weer samen te werken. Powerpop was begin jaren 90 toch wel een fijne tegenhanger van grunge. De meerstemmige vocalen harmonieerden in de beste gevallen tot hemelse hoogten met jengelende gitaren die als dobbers in de ruimte een haakje hingen in het verleden van groepen als meer…
Je kunt jaar in, jaar uit, je rondjes blijven draaien in het americana-wereldje of je kunt allerlei elementen aan je muziek toevoegen, andere invloeden hun intrede laten doen en proberen iets nieuws te maken. Wilco deed dat b.v. Ook Whitehorse, de samenwerking tussen de Canadese echtelieden Melissa McClelland en Luke Doucet, doet dat. Op Panther In The Dollhouse (Six Shooter Records) sturen zij hun liedjes uitdrukkelijk de richting op van elektronische bands als b.v. Depeche Mode. Toch blijf je in alles hun folk-achtergrond horen, behalve misschien in het meer…
Work Hard Love Harder is direct een krachtig statement op The Hammer & The Heart, een dubbel-cd (35 en 33 minuten). Op deze stevige binnenkomer weet Susan Cattaneo zich geruggesteund door The Bottle Rockets. De singer-songwriter heeft nog veel meer goed volk te gast. Zo laat Mark Erelli de lap steel dobberen op The River Always Wins en helpen Bill Kirchen en Duke Levine mooie herinneringen ophalen aan de goeie oude tijd dat muziek nog uit de groeven van een 45 toerenplaat spatte (In The Grooves): jazzy honky tonk. When Love Goes Right is een meer…
Net als Butch Hancock trok Jim Keaveny naar de in de woestijn gelegen spookstad Terlingua. Daar in het zuidwesten van Texas bouwde hij een huis waar hij met zijn vriendin geheel zelfvoorzienend leeft. Ze doen het zonder elektriciteit en stromend water. Zo bijzonder dat Floortje Dessing ze enkele jaren geleden opzocht voor de tv-serie Floortje Naar Het Einde Van De Wereld. Op deze site volgen we Keaveny al veel langer. Over Put It Together (eigen beheer) zijn we weer razendenthousiast. Keaveny begaf zich naar de Frogville Studios in Santa Fe, New meer…
Felony Blues (Forty Below Records) van Jaime Wyatt zit met een speelduur van 30 minuten (7 nummers) tussen een ep en een lp in. Wyatt is een jonge countryzangeres en gitarist uit Los Angeles. Ze groeide evenwel op op Fox Island, in de buurt van Tacoma, Washington. Haar ouders waren singer-songwriters, zodat ze de muziek met de paplepel ingegoten kreeg. Op haar 17de kreeg ze een platencontractje dat uiteindelijk toch weer niet doorging, ontwikkelde vervolgens een drugsverslaving met alle ellende van dien. Ze beroofde haar dealer meer…
Zo’n beetje veertig jaar na dato, ja, het is eeuwig zonde, komt dit stomende, zwetende concert op de markt. En tot mijn grote genoegen. De opnamen stammen uit september 1971, maar hebben echt zo’n 40 jaar bij Warner Bros. op de plank gelegen alvorens hét reissue-label Rhino ze aan de wereld prijsgeeft. That on the Road Look is een opzwepende en kokendhete live-dubbelaar van Tony Joe White en zijn geoliede band; een registratie van een concert in Europa, vermoedelijk in The Royal Albert Hall in Londen. Niemand weet het zeker. Ook Tony Joe White zelf niet.
Tony Joe White, de zelfbenoemde Swamp Fox uit meer…
Er moet iets in het water zitten daar. Dat cliché wordt nogal eens van stal gehaald als er veel artiesten uit dezelfde streek komen. Welnu, uit Flint, Michigan, komt eigenlijk niemand die we kennen. Nou ja, filmmaker Michael Moore komt er vandaan. Maar musici? Nee. Maar er is wel iets aan de hand met het water in Flint. Dat was er zwaar verontreinigd en dat werd enkele jaren geleden wereldnieuws. Het is toch al een doffe ellende in de stad zo’n honderd kilometer ten noordwesten van Detroit. Op Somewhere Is My Home (eigen beheer) van 40 Switches Later zijn meer…
Het Tønder festival biedt bijna 130 optredens op, bij elkaar, zeven hoofdpodia. En dan zijn er ook nog eens vier podia die ondersteunend zijn en waar af en toe buiten de officiële programmering opgetreden wordt. Best een klus om daarin je weg te vinden, gelukkig krijg je een informatief boekje met alle nodige informatie en heeft de organisatie voor de 10.000 bezoekers ook een handige app gemaakt waarmee je op pad meer…
Op haar website verklaart Lesley Kernochan dat ze op dit moment een singer-songwriter in het americanagenre is. Ze is namelijk ook thuis in comedy, pop, jazz en kinderliedjes. In dat licht is A Calm Sun (Maple Syrup Music) toch een aangename verrassing. De Californische heeft namelijk een behoorlijk puur countryalbum afgeleverd. Er zit veel meer in de manier waarop ze haar liedjes vertolkt, dan je op basis van haar achtergrond zou vermoeden. Kernochan zingt tamelijk naturel. Ze voelt geen behoefte om zaken uit te vergroten. Zo’n liedje als meer…
Het vierdaagse folkfestival in het Deense Tønder, een prachtig plaatsje net over de grens met Duitsland, wordt al sinds 1975 georganiseerd. Jarenlang heeft de nadruk gelegen op Keltische en Scandinavische folk, maar inmiddels is de focus steeds meer komen te liggen op americana en folk uit de VS. Dat maakt het, op slechts zesenhalf uur rijden vanaf Utrecht, ook voor Nederlandse lezers van deze website interessant. We gingen daarom poolshoogte nemen en, tjonge, we waren overdonderd!
meer…
Na het uitstekende titelloze debuut van twee jaar geleden moest er vooral veel worden opgetreden door Banditos. Dat heeft ze misschien nog wel beter gemaakt. Voor die vaststelling moet Visionland (Bloodshot Records/Bertus) wel vaker gedraaid worden, want anders zou je zomaar kunnen constateren dat de som der delen net iets minder is. Een misvatting en het is eigenlijk alleen maar fijn dat je eerst een beetje teleurgesteld bent. Want als de nummers daarna blijken te groeien, komt het besef dat het weer een steengoed album is. De band
meer…
Country met een fikse dosis opgejaagde energie staat er op The Native (State Fair Records) van de Texaanse band Vandoliers. Een spetterende gitaar en een fiddle leiden ons langs Bluebonnet Highway. Op Rolling Out mengen blazers zich ertussen. De band rolt Dallas/Fort Worth uit en de Mexicaanse yell op het eind van het nummer maakt wel duidelijk welke kant ze op gaan. Het is cowpunk met randjes hardrock en dat klinkt schel als een trompet. Dat is leuk, want daarmee roept Vandoliers een heel rijtje bands uit de jaren tachtig in herinnering: Rave-Ups, Rank and meer…
Elaine Mahon is een doctorandus in de astronomie. Op Reach For The Stars (eigen beheer) kijkt ze omhoog en ziet de melkweg en gouden sterren (Look Up). Op het titelnummer reikt ze naar de sterren om de teleurstellingen van het leven te verwerken. De liedjes van de singer-songwriter uit Florida gaan dan ook vooral naar het hart. Mahon is een folkzangeres van het zuiverste water. Haar stem doet op een goede manier enigszins ouderwets aan. Puur. Als een ster die op eigen kracht straalt. Ergens tussen Kate Wolf en Indigo Girls legt ze veertien meer…
De muziek van Jeff Finlin is vrijwel altijd scherp geweest als een staartvin van een Cadillac Coupe DeVille. Op Moby Dick uit 2014 vergeleken we zijn stem zelfs met een zwaardvis. Op The Guru In The Girl (Continental Record Services) is het kartelrandje verdwenen. Niet weggeschuurd, nee, gewoon nauwelijks aanwezig. De plaat werd opgenomen in Nederland met BJ Baartmans in een bepalende rol en die samenwerking heeft het een en ander in een nieuw licht gezet. Dat blijkt direct al op opener Her Love Will Light The Way. Want meer…
Eric Bibb – Cary Morin
Bibberblues maakt Eric Bibb niet. Daarvoor is hij teveel een vertolker van tradities die hij nauwgezet heeft bestudeerd. Bibb heeft echter een geweldige balans gevonden tussen het vertolken van oude stijlen en er een eigen draai aan geven. Dat maakt de albums van Bibb toch tamelijk uniek. Migration Blues (Dixiefrog) is weer een bijzonder fraai album geworden. Op Diego’s Blues maakt hij een uitstapje naar meer…
Welkom in het koninkrijk der dromen. Daar is niets wat het lijkt. Daar kun je je terugtrekken van alles wat op je afkomt. Ian Felice gebruikte herinneringen, dromen en zijn eigen fantasie voor de realisatie van Kingdom Of Dreams (Loose Music/Bertus). Tijdens dat proces kwam hij bij van de vermoeienissen van een tournee met Felice Brothers. Hij gebruikte die tijd om wat persoonlijke zaken op een rijtje te zetten. Zo werd hij voor het eerst vader. Vluchten in een droom was blijkbaar de beste optie. Zo gezegd, zo gedaan. Voor Ian Felice meer…
Dylan Leblanc komt naar Nederland voor optredens! De Amerikaanse singer-songwriter debuteerde in 2010 met Paupers Field op imponerende wijze. De opvolger viel daar wat tegen maar het fantastische Cautionary Tale, uit 2015, pakte Leblanc de draag weer helemaal op. Begin september komt hij voor een aantal concerten naar Nederland. Voor het optreden op 9 september in het Utrechtse Ekko mogen wij 2×2 tickets weggeven. Om meer…
Als Brilliant Light (Loose Music) een ding duidelijk maakt dan is het dat Danny & The Champions Of The World in de countrysoul echt hun huis gevonden hebben. De Engelse 7-mansformatie heeft op dit dubbelalbum precies de juiste balans gevonden tussen genoeg country en genoeg soul, zonder dat een van de twee overheerst. Bovendien voegen ze er ook nog een portie pop en (southern) rock aan toe. Belangrijkste ingrediënten in de sound van de band zijn het karakteristieke stemgeluid van Danny George Wilson, een beetje nasaal met een schurend randje, de meer…
Zo’n titel So Many People Get It Wrong zou zomaar van de jesus of cool kunnen zijn. Maar we hebben hier niet te maken met Nick Lowe, maar met Steve Mayone. Deze singer-songwriter van de Amerikaanse oostkust is al even bezig geweest in diverse bands en ook solo. Hij figureerde al een paar keer op deze site, maar met Sideways Rain (Janglewood Records) vestigt hij zijn naam pas goed met een voortreffelijk album. Opener Letting You Go begint buitengewoon stijlvol met wat klassieke flarden, een intro dat past bij een nummer dat klinkt als iets van Roy meer…
The Brandos zijn na tien jaar terug met Los Brandos (Blue Rose Records/Sonic Rendezvous). De Amerikaanse band die dertig jaar geleden het trachtte te maken met roots & roll uit het straatje van Creedence Clearwater Revival, moest al snel een platencontract bij een major verruilen voor onderdak bij het Duitse Blue Rose Records. Daar zitten ze nu nog. Zoals de titel van deze comeback al aangeeft zoekt bandleider Dave Kincaid inspiratie in Mexico. Je vraagt je soms trouwens af of hij echt Spaans zingt of doet alsof. Helemaal niet zo belangrijk meer…
Op 5 september zullen The Deslondes (uit New Orleans) optreden in TivoliVredenburg in Utrecht. Ze doen dit in het kader van hun toernee na het uitbrengen van hun tweede album Hurry Home. Het is een dubbeloptreden met het New Yorkse gezelschap Spirit Family Reunion. We mogen 2×2 vrijkaarten hiervoor weggeven. Om daarvoor in aanmerking te komen moet je ons meer…
De Honeycutters houden het tempo erin. In drie jaar tijd presenteren ze nu namelijk voor de derde maal een album (zie eerdere recensies hier en hier). Een titelloze (op Organic Records) en ditmaal als zijnde Amanda Anne Platt & the Honeycutters. Dat is niet geheel onlogisch, de zangeres met de prachtige stem schrijft alle liedjes en is het centrale punt waar de groep om draait. Verder is er niet zo veel veranderd. Je kunt hoogstens zeggen dat er wat accenten zijn verlegd: zo hoor je wat minder Appalachian folk en wat meer countryrock. Je kan ook zeggen dat de meer…
Voor de tweede plaat van Korey Dane hoefde Tony Berg, producer van het debuut Youngblood, slechts voor een kleinigheidje op te komen draven. Chamber Girls (Inoovative Leisure/Bertus) is verder geheel en al het werk van de Amerikaanse jongeman met bloedlijnen die hem verbinden met Japan en Cherokee-indianen. Dane maakt fijne popliedjes met golvende melodieën. Op Jay & The Coyote trekt een gitaar door de Rockies alsof het slechts heuveltjes zijn. Op Lovesick In A Hotel Wildfire trekken de gitaarsnaren de lakens recht. Valeria heeft meer…
Vandaag, 8 augustus, is Glen Campbell overleden. Campbell leed al sinds 2011 aan de ziekte van Alzheimer.
Een aantal weken geleden bekeek ik op Netflix de documentaire I’ll Be Me waarin op ontroerende wijze het leven van Campbell en zijn gezin in beeld gebracht wordt tijdens zijn afscheidstournee na het maken van wat men dacht meer…
Benjamin Booker – Trevor Sensor – Matthew Logan Vasquez
Wat doe je als je getuige bent van iets vreselijks? Daar draait het om op Witness (ATO Records/Konkurrent) van Benjamin Booker. Er gebeuren in Amerika nog altijd vreselijke dingen. En de zwarte medemens is nogal eens het slachtoffer. Op het schitterende van handgeklap voorziene titelnummer komt een koortje helpen de woorden van extra kracht te voorzien. Dat lukt, want een van de zangeressen is meer…
Na de wilde treinrit door de woestijn van Pacific Surf Line hebben de mannen van Gospelbeach behoefte aan gezelschap. Op Another Summer Of Love (Alive Natural Sound/Sonic Rendezvous) zoeken ze die bij Californische schonen. In The Desert denken ze na over wel duizend lieve dingen die ze willen zeggen. Het leven is een California Fantasy, je kunt je er helemaal in verliezen. Fraaie samenzang. Zonneschijn. Wie doet je wat? I Don’t Wanna Lose You zingen ze en dat is dan ook echt het enige dat er toe doet. Een Sad Country Boy kan zijn meer…
Vluchtstrook amerika
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
© Alt Country NL