Met 21 albums in 32 jaar is je cv aardig gevuld. We hebben het over The Furious Seasons en ook weer niet. Want die bandnaam hebben de broers David en Jeff Steinhart niet altijd gebruikt. Eerder maakten ze platen als Pop Art en Smart Brown Handbag, afijn, dat hebben we allemaal vier jaar geleden al opgeschreven in de recensie van My Analog Face. Op Looking West (Stone Garden Records) spelen de broers met gitarist Paul Nelson iets wat ze zelf omschrijven als western folk. De plaat is op enkele noten van elektrische gitaar na meer…
Vandaag zal het niet gebeuren. En morgen is het gewoon opnieuw vandaag. Op It Ain’t Gonna Happen Today maakt de Canadese honky tonker 
Omdraaien is niet nodig bij Side A & B (Echopark/Tourbo Music) van 
Spaghettiwestern, dat is het woord dat als eerste bovenkomt bij beluistering van Elixir For The Drifter (Rootz Rumble) van 
De Belg Tiny Legs Tim voegt helemaal niets toe aan oude blues, behalve dan een ding; zichzelf. En dat is het allerbelangrijkste dat een artiest kan geven. Op Melodium Rag (Sing My Title/N.E.W.S.) speelt hij de blues zoals Brownie McGhee die de vorige eeuw speelde. En zoals gitarist McGhee Sonny Terry had om hem bij te staan op mondharmonica, zo heeft Tiny Legs Tim (gitaar, zang) Steven Troch (mondharmonica) aan 
De van de Amerikaanse oostkust naar Nashville, Tennessee, getrokken 
Zin in een avond met Dayna Kurtz? Op vrijdag 10 maart treedt ze met haar vaste sidekick, de gitarist Robert Mache, op in 
Later dit jaar verschijnt een nieuw album van Jason Isbell. Die zal er nog een hele kluif aan hebben om te tippen aan This Ain’t New York (Butler Records/Bertus) van 
Het album dat ik in 2016 waarschijnlijk het vaakst beluisterd heb is het titelloze debuut van 
Ze werkten al langer samen, maar nu hebben 
Prisoner (Paxam/Universal) is al het zestiende album (we tellen de hardrockplaat Orion mee) van de nu al weer 42-jarige 
The Sadies
De zaterdagavond trekt een lange neus naar de rest van de week. Even geen structuur. Even geen verplichtingen. Even alles loslaten. En dan komt 
Zeven jaar geleden waren we uiterst enthousiast over twee cd’s van 
Jay Farrar bestudeerde oude bluesnummers van Mississippi Fred McDowell en Skip James voordat hij de tien nummers van Notes Of Blue (Transmit Sound/Thirty Tigers/Bertus) opnam. Op opener Promise The World valt daar nog weinig van te merken. Een steelgitaar trekt naar die o zo kenmerkende cadans van Son Volt die hangt tussen traag en midtempo. Naast de steel is het een viool die op de voorgrond treedt, terwijl de ritmesectie zorg draagt voor dat vertrouwde geluid met die slepende voortgang. En die wat zeurderige zang is juist 
Met Regard The End slaat Robert Fisher de spijker finaal op zijn kop. Op Regard The End valt na vier eerdere albums alles op zijn plaats; en het resultaat is een alt.country-meesterwerk. Begin jaren negentig maken Robert Fisher en Paul Austin in Boston, Massachusetts deel uit van de rockband Laughing Academy, maar in 1995 richten zij Willard Grant Conspiracy op, een collectief van steeds wisselende muzikanten met zanger en componist Fisher en gitarist Austin als vaste waarden. De band verhuist vervolgens naar Palmdale, in de woestijn benoorden Los Angeles. Regard The End is echter opgenomen in Boston, Londen en 
Aanstaande zaterdag (18 februari) treedt Grant Lee Phillips op in Ekko in Utrecht. De man bracht vorig jaar een prachtig album uit, The Narrows, dat net niet in de lezers Top-15 over vorig jaar terechtkwam. Wil je eens weten hoe de nummers van die plaat live klinken? Beantwoord dan de volgende vraag: in welke Amerikaanse stad woont Phillips tegenwoordig? Stuur je antwoord voor 16 februari (snel dus!) per mail naar 
Robert Fisher is gisteren, op 12 februari, overleden. De voorman van Willard Grant Conspiracy heeft de strijd tegen kanker verloren. In een 
Ze komen uit Toronto, Ontario: The Wooden Sky. In hun uitvalsbasis in Canada is het begin februari in de regel koud, behoorlijk koud. Op het moment dat het gezelschap rond songsmid Gavin Gardiner aftrapte voor hun 2e en laatste optreden in Nederland, zaterdag 11 februari jl., ontliepen de waarden tussen Toronto en Rotterdam elkaar niet veel: in beide gevallen slechts een luttele graad onder nul. De 
Is er iets aan de hand in het laaglandse americana-land? Na die prachtige plaat van Maurice van Hoek ontdekken we ineens nog een fijn album van bij ons: Birds (eigen beheer), het debuutalbum van het Rijnmondse gezelschap C.C. Grand. Daarop staan elf fijne americana-poprocknummers. Toegankelijke nummers met veel aandacht voor details. Prettige achtergrondvocalen ondersteunen de lekkere zang van Corvin Silvester. Opvallend zijn ook de mooie basloopjes van Remus Aussen en de fijnzinnige invulling van toetsenist Gerben Lodder. De nummers 
Rauw en intens als een punkplaat uit 1977. Schurende gitaren en lekkere hooks. Een stem die soms een beetje overslaat. Heavy Meta (New West Records/PIAS) is een overweldigend album van een Amerikaan die frustratie omzet in gloeiende garagerock die het leven de moeite waard maakt. 
De Texaanse rocker Bobby Fuller werd in de zomer van 1966 dood aangetroffen in een auto voor zijn appartement in Los Angeles. Moord? Zelfmoord? Het werd nooit duidelijk. Het inspireerde 
Op maandag 13 februari speelt Chuck Prophet met zijn Mission Express in TivoliVredenburg in Utrecht. Wie daar bij wil zijn -we mogen 2×2 kaarten weggeven- mailt ons (
Songtitels als I Don’t Want To Play Guitar Anymore en Farewell To The Good Times doen het ergste vrezen. Is 
Sommige dingen gaan volledig langs je heen. De Bowling Green Massacre b.v. of het uitkomen van Live Forevermore (eigen beheer) van 
Op Davey’s Cornet (eigen beheer) zingt 
Country en soul zijn altijd de peilers geweest waar 
