Ze hebben regels overtreden en daar hebben ze voor geboet. Ze hebben gegroefde koppen en gekneusde harten. En daarover zingen ze. Met trots verkondigen ze dat ze alle recht hebben om rond te stappen in hun rock-’n-roll schoenen (I Gotta Right). Misschien zijn ze wel net zo stoer als de Stones. De uit Los Angeles afkomstige band Imperial Crowns is na tien jaar terug met een album. The Calling (Dixiefrog/Bertus) heet het ding. Op het titelnummer stellen ze zich nog eens voor: ze kleden zich als pooiers en zingen als de duivel. Ze schieten uit de meer…
Als er maar een ding gezegd zou mogen worden over Downhearted Fools (Dirtleg Records) van 
Gisteren, 1 november, is Bap Kennedy overleden. In mei van dit jaar werd bij de Noord-Ier kanker geconstateerd. Het bleek een strijd die niet te winnen was. Bap Kennedy had begin jaren ’90 succes met Energy Orchard, een band waarmee hij in het voorprogramma speelde bij o.a. Van Morrison en Steve Earle. Laatstgenoemde vond Kennedy een van de beste songschrijvers die hij kende en bood aan diens eerste soloplaat, Domestic Blues, te 
Eindelijk is daar Time Of Day (Lie records), het debuut van The Infamous Roots Rielemans Family Orchestra. Het kwintet wordt gevormd door de Gentse broers en zussen Rielemans, die in het verleden onder diverse aliassen de muziekwereld verblijd hebben met prachtige platen. Eduard en Joseph Rielemans deden dat als Nils de Caster en Bruno Deneckere, Gerardo Rielemans als Luis Marquez en Josephine en Hermine Rielemans als Pascale Michel en Kathleen Vandenhoudt als leden van Billy & Bloomfish. Maar nu dus voor het eerst onder eigen naam. De 
Op een schoolbord staat in het Nederlands de aankondiging van een concert van de Texaanse troubadour Bianca DeLeon. Met enige regelmaat brengt ze haar liedjes over de grensstreek van Texas en Mexico naar Europa. Love, Guns & Money (eigen beheer) is haar nieuwste album, dat live in de studio in Austin werd opgenomen. Vooral toetsenist Radoslav Lorkovic is op piano, een Hammond B3 orgel en 
Er verschijnen niet heel veel boeken over countryhelden in het Nederlands taalgebied. En dan bedoelen we originele, in het Nederlands, geschreven boeken. En over Johnny Paycheck is al uberhaupt weinig geschreven. We waren dus erg benieuwd naar Johnny Paycheck (Arbeiderspers) van de Vlaamse schrijver Christophe Vekeman. Vooropgesteld: het betreft hier geen klassieke biografie. Het is meer een boek over Johnny Paycheck, met een biografische inslag, en de verhouding van de schrijver tot de zanger.
Net als op The Contender (
Met Judah’s Gone en 27 maakte 
Waarom zou je een album beginnen met een cover van Wallflower, terwijl je ook eigen liedjes hebt? Misschien omdat Sam Bardfeld zo fraai cajunviool speelt op het nummer? Die kan niet voorkomen dat hier sprake is van een valse start die veel bederft aan het luisterplezier van Tree (Ahh… Pockets Records), temeer daar 
Op donderdag 3 november treedt Tony Joe White op in de Metropool in Hengelo. Eerder dit jaar bracht White het goed ontvangen (zie 
Laten we het eens over country hebben. Het is hier tenslotte alt.country en dat is ook een vorm van country. En dan laten we de naam van 
Het tekstbestand met aantekeningen voor de recensie van Time I Let It Go (eigen beheer) van 
Vanaf de eerste tonen van een accordeon die gezelschap krijgt van wat slagwerk hoor je dat 
Slecht nieuws: Chris Porter, wiens album we hier vorig jaar
Het Aura Vista Motel (Sunyata Records) ligt aan Highway 99 in Seattle. Ooit was het een onderkomen voor reizigers op zoek naar de Amerikaanse droom, tegenwoordig wordt de omgeving er bevolkt door prostituees en junks. 
Daniel Romano produceerde Pale Moon Kid (Pheromone Records/Sonic Rendezvous) van 
Session Americana
“Hey, I love Jesus, but I love drinking too, and making love in different positions. That’s why I wrote a Jesus song.” Zo introduceert Sam Outlaw zijn geweldige Jesus Take The Wheel And Drive Me To A Bar. Het tekent de avond in de tuinzaal van de Tolhuistuin. Fijne liedjes, gebracht door een ras-entertainer. De man uit Zuid-Californië liet op het door Ry Cooder geproduceerde Angeleno natuurlijk al horen hoe goede country tegenwoordig klinkt. Nu was hij voor een korte toernee in Nederland en het optreden in Amsterdam was het laatste. Outlaw werd begeleid door Danny Garcia, die ook door het leven gaat als 
De Amerikaanse singer-songwriter 
Doodgraver maakt fenomenale plaat. Dat is de ultrakorte samenvatting van deze recensie van A Village: Natural Light (Tapete Records/ Sonic Rendezvous) van 
De omgevallen platenkast van Seth Goodman deel 3. Zo kan Sparks Rain Down From The Lights Of Love (Secret Candy Rock) van 
Vorig jaar zag ik in een Utrechtse huiskamer 
Requiem For The Lonely (eigen beheer) is het nieuwe album van 
Glyn Johns, Don Was, Bill Szymczyk, George Martin, Rick Rubin, Daniel Lanois, Steve Lillywhite, T Bone Burnett en Phil Spector, zomaar even een willekeurig rijtje producers van naam en faam, met vaak ook een gouden reputatie. Een illuster gezelschap. Uiteraard kunnen er veel meer namen opgesomd worden. Bijvoorbeeld die van ene Dave Cobb. Vrijdag 7 oktober kwam er wederom een album uit waar deze in Savannah, Georgia geboren producer/muzikant zijn handtekening onder kon plaatsen: Shine On A Rainy Day van Brent Cobb. Juist ja, familie. Geen broer zoals ergens te lezen viel, maar wel een 
“It’s been a long time”, zingt Steve Forbert in het tweede deel van zijn set. 24 jaar om precies te zijn, in 1992 was hij voor het laatst in Nederland. Maar vanmiddag staat hij in Amsterdam met een oude gitaar en dertien mondharmonica’s. In de jaren tachtig had hij ook in Nederland een bescheiden hit met Schoolgirl en kwam Romeo’s Tune regelmatig langs op de radio. De albums die hij daarna maakte waren weinig succesvol en hij kreeg ruzie met 
Haar vorige album bracht 
Vorige week hoorde ik in mijn Release Radar-playlist (Spotify) Holy Moses van 
We’re All Gonna Die (HUB Records) van 
Voor de beste muziek heb je als band soms maar drie mensen nodig. 
Herinnert u zich nog The Civil Wars? Wel, die zijn niet meer. Het duo bestaande uit 
