Tekst en foto: Gerrie van Barneveld

Na een plek als hoofdact op het Take Root festival van 2010 stond Wilco wederom op de planken van de Oosterpoort te Groningen. Nu met een volledige show van ruim twee uur. Scarlett O’ Hanno mocht de opening verzorgen. Op piano en gitaar probeerde zij met onder andere samples de zaal te veroveren. Het publiek reageerde er lauw op.
Jeff Tweedy en zijn mannen betraden kort daarna het podium, dat was versierd met lampen. Misschien om een huiskamersfeer te creëren. Dit lukte zeker met het gewaagde openingsnummer One Sunday Morning van het laatste album The Whole Love. Een concert beginnen met een rustig nummer van tien minuten is bijzonder en gewaagd. Hierna volgden vooral nummers van The Whole Love en Yankee Hotel Foxtrot. Opvallend aan de nummers van Wilco is vaak het rustige begin waarna een uitbarsting volgt met gitarist Nels Cline in de hoofdrol. Art Of Almost is hier een voorbeeld van. Het stuwende I MIght brengt het concert op gang. Een schitterende versie van Impossible Germany volgt met mooie gitaarsolo’s. Tussendoor speelt Wilco ook rustiger liedjes als You and I en Spiders. Frontman Jeff Tweedy is niet een man van veel woorden. Contact met het publiek is er weinig. De liedjes, daar gaat het om bij Wilco. De set eindigt met Capitol City inclusief klokgeluiden, het pakkende Dawned On Me en de gitaarcapriolen van A Shot In The Arm. Wat volgt is een rockende toegift van vijf nummers waaronder Heavy Metal Drummer.
Wilco is een ingespeelde gitaarband met vele gezichten. Traditionele nummers worden afgewisseld met elektronische en noiseeffecten. Het was genieten in Groningen van een bijzondere band in topvorm.