Op onze contact-pagina geven we aan dat we deze site maken voor liefhebbers van alternatieve country en americana. Liefhebbers die op zijn tijd net als wij een moppie soul wel kunnen waarderen toch? Daarom welkom Durand Jones & the Indications. Gitarist Blake Rhein en drummer Aaron Frazer studeerden geluidstechniek aan de Indiana University waar zij de klassiek geschoolde saxofonist Durand Jones ontmoette. Jones speelde niet alleen saxofoon maar was ook in het bezit van een gloedvolle soulstem. En in hun vrije uurtjes namen ze samen met collega-studenten in de kelder van de universiteit hun zelf geschreven nummers op,  gewoon voor de lol. Colemine records was onder de indruk en bracht de nummers in 2016 uit op een ongetiteld album. En dat album wordt nu ook hier uitgebracht. Het is een album met tijdloze soul, het ademt de sfeer van Stax en ook van Daptone. Zo doet opener Make a Change direct aan de vintage deepsoul van wijlen Charles Bradley denken. Can’t Keep my Cool is dan weer een heerlijk laidback walsje.  En probeer maar eens stil te blijven zitten bij het intens stompende Groovy Baby waar de damp vanaf komt, dat lukt dus echt niet, het is te aanstekelijk. Je hoort dat deze mannen met heel veel liefde in hun kelder bezig zijn geweest, ze leverden echt vakwerk, alles klopt gewoon op dit album. De teksten stemmen vaak niet tot vrolijkheid, zo is er weinig te lachen in Smile, een nummer over een relatie die stuk loopt door een verslaving. Als Frazer met zijn heldere falset de leadzang voor zijn rekening neemt in Is It Any Wonder wordt even gas terug genomen, maar in het maffe Tuck ‘N’Roll wordt het pedaal weer stevig ingetrapt. Dit album is een must voor liefhebbers.