Mooi dat we dit jaar een top 15 hebben gekregen waarin waarschijnlijk geen albums instaan die met kunstmatige intelligentie gemaakt zijn. Maar het is misschien wel het laatste jaar. De met AI gemaakte muziek rukt immers in een enorm tempo op. Je had natuurlijk in Nederland al dat belachelijke nummer over azc’s dat een hoge positie bereikte in de hitlijsten, maar ook in de countrymuziek is het al zover. Vorig jaar bereikte Walk My Walk van Breaking Rust de toppositie in de Billboard Country Digital Song Sales chart.
Maar wat hebben wij, liefhebbers van alternatieve country en americana, daar mee te maken? Zoiets gaat ons toch niet overkomen? Wij houden van authenticiteit! Sommige mensen krijgen zelfs al een hartverzakking als er synthesizers gebruikt worden op een album in ‘ons’ genre.
Dream on. Ik denk dat het onomkeerbaar is. Volgens onderzoeken hoort 97% van de mensen het verschil niet tussen een met AI in elkaar geflanst nummer en een nummer dat na lang zwoegen met echte instrumenten en echte stemmen is opgenomen. Zelf werd ik algoritmisch naar een album geleid van Sheldon’s Club, getiteld Country On Psychedelics (zie plaatje hierboven). Dat klonk op eerste gezicht best aardig, maar gaandeweg vond ik het toch wel een beetje ‘gemaakt’. Van Sheldon’s Club had ik ook nog nooit gehoord. Er is geen website, geen optredens. Verdacht, en toen ik zag dat aan sommige nummers een bijdrage was geleverd door Road Boyyz werd het me wel duidelijk. Bij Road Boyyz staat namelijk dat ’the sound you hear is brought to life through advanced generative creative systems’. Aimericana dus, een door collega Gjaltema gemunte term. Ik voelde geen enkele drang meer om het album te bespreken.
En het is ook ontzettend makkelijk geworden om zo’n song in elkaar te zetten. Je hebt al apps waarmee je binnen no time een liedje maakt in het genre dat jij wilt, over een onderwerp dat jij intikt. Ik heb zelf de proef op de som genomen met de app Suno: maak een alt.country-nummer over verdwaald raken in LA. Binnen een aantal seconden kreeg ik twee versies voorgeschoteld. Luister maar naar deze, beetje Paul Cauthen of Chris Stapleton-achtig. Niet helemaal naar mijn smaak, maar met een beetje squeeken zou ik misschien best wel wat moois kunnen (laten) maken. Moeite van niks, maar het heeft natuurlijk hélemaal niets met kunde of artistieke authenticiteit te maken!
Een andere uitwas zijn die nummers die door digitale onverlaten op Spotify worden gezet onder andermans naam. Ook Nederlandse artiesten hebben daar vorig jaar mee te maken gehad zoals Tim Knol en Judy Blank. Die nummers zijn gelukkig inmiddels weer van de streamers gegooid.
Tegen het volgende kan je dan weer heel anders aankijken. Countryster Randy Travis kreeg in 2023 een herseninfarct en kan sindsdien niet meer zingen. In 2024 is het met AI gelukt om 2 nummers op te nemen die gezongen zijn met de stem van Travis.
Dat zou natuurlijk met ieders stem kunnen. In de toekomst krijg je vast ‘nieuwe’ nummers van Hank Williams of Johnny Cash.
Zo zijn er echt wel meerdere kanten aan de medaille. En we weten niet 100 procent zeker of er niet toch op één of meerdere albums in onze top 15 met AI aan de nummers gesleuteld is. Misschien bij het schrijven ervan, of misschien bij het opnemen. Ik sluit niet uit dat er binnenkort op albums wordt vermeld dat er geen AI gebruikt is bij de totstandkoming van de muziek.




14/01/2026 Permalink
Dan word ik maar een boomer genoemd, maar ik vind het een vreselijke en zorgelijke ontwikkeling. Ik wil artiesten zien en horen die bloed, zweet en tranen hebben gestoken in hun muziek en dat ook live kunnen waarmaken. Wat blijft er dan over van echt vakmanschap. “De vooruitgang, net wat u zegt”, om Wim Sonneveld maar eens aan te halen.