Laten we er niet omheen draaien: we hebben allemaal behoefte aan betere tijden. Of Better Times (eigen beheer) die kan bewerkstelligen, dat is zeer de vraag. Maar met dit album van Matthew Payne kun je pijn, onbehagen en wanhoop wel degelijk verlichten. Bij een eerste draaibeurt kom je daar al achter. In een vrij kale setting weet de Texaan namelijk onmiddellijk te overtuigen. Om hem dan maar direct met Townes Van Zandt te vergelijken is misschien onzin, maar luisterend naar een nummer als Kid ben je daartoe wel geneigd. Vooral door de melodie en het gitaarspel. De tien liedjes kwamen tot stand in Austin met naast Payne (zang, gitaar, mondharmonica) de begeleiders Kevin Smith (staande bas) en Marty Muse (pedal steel, resonator). James Stevens voegt daar op enkele nummers zang aan toe en wat percussie. In de countryfolk pelt Payne een emotionele laag af die de blues aan de oppervlakte brengt. Hij verliest op het titelnummer waarmee het album aanvangt zijn baan en balanceert daarnaast tussen hoop en vrees met de geboorte van een zoon en een moeder met dementie, maar verliest niet zijn geloof in een betere toekomst. Ook muzikaal blijft hij niet steken in zwaarte. Op Heartsick versnelt hij het tempo flink, dan is het meer rootsrock dan pure singer-songwriter. Op Down In The Valley zet hij dat door. De zang op Adilena is nogal droog en schor, wat uitstekend past bij de kale klanken van mondharmonica en het trage tempo van het liedje. Niets nieuws, maar zeker de moeite waard.
28/04/2026 Permalink
@Ron Jans i’ve now received the 8 cds i was missing from your “best of” list and have already listened to them. They were all very good. THANKS AGAIN
28/04/2026 Permalink
You’re welcome