Binnenkort duurt soms wat langer op deze site. Anderhalf jaar geleden kondigde ik in dit stuk over William Eggleston aan dat er binnenkort nog een aflevering van deze rubriek over albumhoezen zou volgen met werk van de fotograaf. Het nieuws over het op 1 mei te verschijnen nieuwe album Peaches! van The Black Keys herinnerde me aan die belofte. De band kwam ook al aan bod in de bewuste aflevering met die aankondiging en heeft nu opnieuw een foto van Eggleston op de cover gezet.

Ik ben een fan van de foto’s van William Eggleston. In de laatste twee decennia van het vorige millennium liep ik bijna elke dinsdagmiddag na het werk van de redactie van Nieuwsblad van het Noorden aan het Zuiderdiep in Groningen de Herestraat in voor een bezoek aan De Slegte. Daar keek ik dan altijd wat voor nieuwe ramsj er was uitgestald op de tafels. Om vervolgens over de brug – een wat hoger gelegen gang die de boekenzaak aan de Herestraat verbond met het winkelpand aan de Pelsterstraat – te lopen om tussen de kasten met tweedehands boeken te neuzen. Ik mis die zaak. De digitale wereld heeft winkelstraten voor verzamelaars van boeken en platen van zijn aantrekkingskracht beroofd, maar dat is een ander verhaal…

Vooral muziekboeken en fotoboeken hadden mijn belangstelling. En elke keer haalde ik het fotoboek Ancient And Modern van het schap om het door te bladeren. Van Eggleston dus. Maar altijd liet ik het staan. Te zuinig. Maar misschien ook wel omdat ik bij al die bezoekjes besefte dat ik het boek lang niet zo vaak meer zou doorkijken als het eenmaal thuis in de kast zou staan.

Daar staan sindsdien overigens wel diverse boeken van de fotograaf, te weten William Eggleston’s Guide, Faulkner’s Mississippi en The Democratic Forest. Dat laatste boek is een uitgave uit 1989. De Duitse uitgever Steidl kwam in 2015 met een uitgebreide versie. Wat heet, een box met tien boeken met in totaal 1328 pagina’s waarop 1010 foto’s staan afgedrukt. Maar 650 euro voor een boek, dat is me echt te gortig. Toch heb ik wel een beetje spijt dat ik het eerder bij Steidl verschenen Chromes (drie boeken, 432 pagina’s) niet heb gekocht, omdat het daarna tweedehands veel en veel duurder werd. Dus vergelijkbare uitgaven als Los Alamos Revisited en The Outlands schafte ik wel aan.

Wat is er zo bijzonder aan die foto’s van Eggleston? Nou, misschien wel helemaal niets. De in 1939 in Memphis, Tennessee, geboren Eggleston groeide op in Sumner, Mississippi, en vond eigenlijk alles wat hij in zijn omgeving zag de moeite waard om te fotograferen. Eggleston noemde zijn werktuig ‘the democratic camera’. Tijdens zijn reizen legde hij steevast vooral de lelijkheid vast. Oude auto’s, reclameborden, afbladderende verf, straatmeubilair, exterieurs van bioscopen, een peertje aan een plafond, poppen op een motorkap, een bijl op een barbecue of een auto voor een gebouwtje met fastfood, Eggleston had overal oog voor. Die laatste vier voorbeelden kwamen voorbij in de vorige aflevering met albumhoezen van de fotograaf. Al die foto’s van het alledaagse leven zijn eigenlijk pure americana.

De Schotse band Primal Scream kwam bij een foto van Eggleston met de confederate flag in neon terecht voor de cover van Give Out But Don’t Give Up. De fans van de band en de meeste popjournalisten waren allesbehalve enthousiast over de verandering in stijl van dub, dance, ambient en krautrock naar vuige in soul en blues ondergedompelde rock. Maar voor liefhebbers van roots is dit een absolute aanrader. En ja, die vlag kan natuurlijk echt niet. Maar evenzogoed wel een sterk beeld van Eggleston. Destijds nog heel alledaags in het zuiden van de Verenigde Staten, die vlag.

Ook politiek is Tanglewood Numbers van Silver Jews met een foto van de bustes van John F. Kennedy, zijn broer Robert F. Kennedy en Martin Luther King, alle drie doodgeschoten. Minder beladen is het beeld op Bleed American van Jimmy Eat World: een sigarettenautomaat met daarop bekers voor bowlingwedstrijden.

The Black Keys – Peaches! (2026)
Primal Scream – Give Out But Don’t Give Up (1994)
Jimmy Eat World – Bleed American (2001)
Silver Jews – Tanglewood Numbers (2005)