Moe van alle psychedelica zochten Amerikaanse rockartiesten eind jaren zestig het platteland op. Zo brachten The Byrds opeens country op Sweetheart Of The Rodeo. De tournee die ze even later door Engeland maakten, zette daar eveneens wat in beweging. De bleekneuzen in Londen wilden ook wel cowboys zijn. De cd-box Across The Great Divide – Getting It Together In The Country 1968-74 (Grapefruit Records/Cherry Red Records) biedt een geweldig overzicht van Britse musici die hun eigen idylle creëerden. Het is een stroming geweest die veel meer…

Groningers kunnen knauwen als de besten, maar ze leggen het af tegen Chris Knight uit Kentucky. Man, man, man, wat klinkt dat rauw bij die kerel. De mond gaat nauwelijks open, toch is zijn zang enorm krachtig. Almost Daylight (Drifters Church Productions/Thirty Tigers/Bertus) bevat liedjes over boeren en andere desperate types. ‘I’m a gypsy on my way home’, zingt Knight op het titelnummer en hij perst er veel meer van dat soort fraaie zinnetjes uit. Ondertussen knarst de gitaar van Dan Baird langs een Crooked Mile en banjert een banjo meer…

Dalton Domino was verbannen, maar hij vond gemoedsrust in de schaduw. Songs From The Exile (Lightning Rod Records/PIAS) is een eerlijk album. De artiest uit Lubbock, Texas, zingt over zijn sores. Kort na de opnamen liet hij zich opnemen in een verslavingskliniek. Muzikaal rekent Domino hier al af met zijn slechte gewoonten. Hij legt zichzelf op de pijnbank, alsof hij helemaal geen psychiater nodig heeft. De ellende komt eruit met een donkere gitaarriff. Doug Pettibone, Nick Gardner en Brad Rice hingen de elektrische gitaar om en meer…

Slechts één ster hadden we vorig jaar over voor Texas Sagebrush van Ranzel X Kendrick. Die recensie besloten we als volgt: na deze wanprestatie is het nauwelijks voor te stellen dat Texas Paintbrush en Texas Cactus wel de moeite waard zijn. Want zoals in dat stukje uitgelegd gaat het hier om een serie van drie albums. En het derde deel blijkt helemaal zo beroerd niet. Dat is maar goed ook, want aan Texas Cactus (eigen beheer) werkten gewaardeerde mensen mee als Warren Hood (viool, mandoline) en Ron Flynt (bas, harmonium, melodica en tevens meer…

Hayward Williams en John Hardin vormen samen Coyote Brother. De singer-songwriters hadden beiden te kampen met angsten en depressies die hun respectievelijke loopbanen danig dwarsboomden. Williams nam korte pauzes, Hardin was er langer tussenuit. Drie jaar geleden keerde hij met The Piasa Bird terug als J. Hardin, terwijl hij daarvoor de artiestennaam Everett Thomas gebruikte. Williams produceerde dat album. Met het titelloze Coyote Brother (Green Canoe Music/Piasa Recordings) zetten ze die samenwerking voort. Als duo hebben meer…

Goed nieuws! Dallas Burrow is namelijk al onderweg naar Amsterdam. Dat zingt hij althans op Gotta Ramble. ‘Gettin’ on an airplane / I’ve had more than I can stand, yes / Gettin’ on a airplane / And I’m bound for Amsterdam / Gonna get high as a kite baby / Right when I land.’ Goed nieuws? Hoezo? Wie is die Dallas Burrow? Dat is een Texaan die met Southern Wind (Subliminal Hymnal Records) een uitstekend album voorlegt. Onwaarschijnlijk toch hoeveel goede artiesten daar vandaan komen. En deze Burrow is niet naar Austin getrokken zoals vele meer…

Schrijven komt als een plaag voor Randy Lewis Brown. Voert hij een gesprek of kijkt hij een film, zijn er altijd dingen die hem op het spoor zetten van een zinnetje voor een songtekst. Zijn nummers komen dan ook een heel eind in de richting van iemand als Terry Klein op Red Crow (Berkalin Records). Het liedje She’s The Only Woman schreven ze samen. De in Louisiana geboren singer-songwriter woont sinds zijn twaalfde in Texas. Hij past helemaal in de traditie van de verhalende troubadours aldaar. Terry Klein dus, maar denk ook aan namen als Eric Taylor, Rodney meer…

Op de dag dat John Calvin Abney de release van zijn album Safe Passage (Black Mesa Records) aankondigde, overleed zijn vader. Pas toen begreep hij zelf wat er ten diepste aan emoties lag onder zijn nieuwe werkstuk. Abney verkondigt hoop en een positieve boodschap en komt tot de vaststelling I Just Want To Feel Good. Zulks komt zoals je bij een dergelijke boodschap kunt verwachten als een liedje met een nogal softe aanpak. En dat gaat zo door op Kind Days en eigenlijk op alle tien nummers van dit album. Op Backwards Spring komen de bloemen tot meer…

Het gaat alweer over jaarlijstjes. Hoogste tijd om toch nog aandacht te vragen voor het schitterende Young Valley (Dial Back Sound/Sonic Rendezvous), dat al maanden geleden verscheen. Zeker een kandidaat voor een notering. Young Valley komt uit Jackson, Mississippi, en speelt rootsrock met een indierandje. Belangrijker nog is dat de historie van de thuisbasis als een warme stroom door de liedjes vloeit. Hang Me is een heerlijk popliedje dat met die samenzang zo de hitlijsten in had gekund in de jaren 70. Zelfs met die viool. Hope It Kills You is meer dan meer…

Passend bij het ontwerp van de cover van That’s Where It’s At (Borealis Records) opent Michael Jerome Browne met een stukje instrumentale jazz. Niet schrikken, jazzy countryblues is een adequatere omschrijving. De Canadese zanger/gitarist speelt op diverse gitaren (waaronder een twaalfsnarige), mondharmonica en een fretless gourd banjo. Na de funky soul van Skeletons (Stevie Wonder) volgen wederom twee stukken countryblues. Op Pharaoh is Harrison Kennedy gastvocalist, een rol die op Everybody Ought To Treat A Stranger Right wordt vervuld door meer…