Wow & Flutter is de omschrijving van een platenspeler die niet constant op het juiste aantal toeren draait. Zodat de klanken een beetje gaan rondzingen. Aan die term moest ik denken bij de eerste nummers op Amateur Revolution (eigen beheer) van RJ Chesney. Die lijken namelijk net zo, uh, amateuristisch tot stand gekomen als de muziek van iemand als Johnny Dowd. Zodat opener Splendors Of This Earth swingt als een kantoorklerk op een personeelsfeestje. Zoals het titelnummer te omschrijven valt als nogal houterige soul. Maar wel met een steelgitaar en meer…

Dan Navarro schreef met Eric Lowen hits voor Pat Benatar en The Bangles. Daarna gingen de twee door als het duo Lowen & Navarro. Dat was in de jaren negentig behoorlijk succesvol in de Verenigde Staten. Muziekrichting: MOR, AOR. Er zaten best wat rootselementen in die middle of the road/adult oriented rock, maar erg alternatief was de Californische softrock van het duo niet. Dat is Shed My Skin (Blue Rose/Sonic Rendezvous) ook niet, toch misstaat het album van Dan Navarro geenszins op deze site. Allereerst heeft het leven wat meer…

De driejarige dochter van Danny Schmidt die we op een van de foto’s op de hoes tussen de benen van haar vader zien, is de inspiratiebron van meerdere liedjes op Standard Deviation (Live Once Records). Het noorderlicht is niets in vergelijking met die kleine. Als de Texaan haar ziet liggen, voelt alles goed (Just Wait Til They See You). Na al dat huiselijk geluk besluit Schmidt het album met We Need A Better Word, over het leed van een miskraam, een onderwerp waarover niet veel gesproken wordt, waardoor alleen maar meer schaamte meer…

Zulke fraaie houten huizen als in Zweden hebben we hier in Nederland niet of nauwelijks. Jammer, want zo’n bouwvallige omgeving inspireert tot ramshackle americana van het soort dat ook wel in kelders (Basement Tapes) wordt gemaakt. Daniel Norgren nam Wooh Dang (Superpuma Records/RedEye/V2) op in zo’n oud huis met krakende vloeren. In Zweden dus, maar je zou zweren dat het ergens in de backwoods deep down south in Amerika tot stand was gekomen. Want wat een prachtige plaat is dit. Norgren pakt een New Orleans-ritme om meer…

Er is nauwelijks verschil tussen de oude blues- en countryliedjes en het eigen werk van Buffalo Wabs & The Price Hill Hustle. Op Stranger In The Alps (eigen beheer) staan vier covers en vier eigen nummers van deze band uit Cincinnati, Ohio. Daarmee breiden ze het eigen aandeel aan composities uit op deze derde plaat. Ze beginnen evenwel met de ontsnapte bandiet van Long Gone (From Bowling Green), een liedje uit het verleden van Chris Smith en W.C. Handy. Ain’t No Need is eigen werk, waarna met Stewball van Leadbelly weer iets uit de oude meer…

Een viool strijkt vol levenslust langs de melodie van Finding Natalie. Dat is een fijne, opgewekte popdeun met precies het juiste bitterzoete aroma om interessant te blijven. Het heeft wel iets van een band als Sneaky Feelings of iets anders op het Nieuw-Zeelandse label Flying Nun. Dat slechts ter indicatie, want David Hearle komt daar helemaal niet vandaan. Garden Of Edendale (Edendale Records) gaat dus niet over de stad in Nieuw-Zeeland, maar over de wijk in Los Angeles. Het is een album vol Californische rock. I Have A Crush is een meer…

Wat een lieve man is die Jason Ringenberg toch. Dat wisten we al sinds hij als Farmer Jason vol enthousiasme liedjes is gaan spelen voor kinderen, ook op zijn nieuwste album Stand Tall (Courageous Chicken Records/Sonic Rendezvous) komt hij weer over als een uitermate sympathieke gast. Ga maar na, hij komt eerst met de ontboezeming dat hij er niet meer zo zeker van was dat er nog behoefte was aan zijn muziek, legt uit hoe hij na een uitnodiging om een maand zonder verdere verplichtingen in een hut in Sequoia National Park aan zijn liedjes te meer…

De Italiaan Christian Draghi maakte seventies heavy rock met het powertrio Doctor Cyclops. Op Black Roses & Hats (Ultrasound Records) kiest hij voor minder zwaar. De jaren zeventig zijn nog steeds de richtlijn. De radiovriendelijke nummers van deze aardige plaat brengen Memories aan lang vervlogen tijden. Een aantal van de tien liedjes componeerde hij tijdens een periode van isolatie. De noodzaak voor deze plaat onder eigen naam ontstond doordat de nummers die hij schreef tijdens een depressie een andere aanpak vereisten. Het begon meer…

Na uitstekende albums van Charles Wesley Godwin en John R. Miller is dit alweer een prachtplaat van een artiest uit West Virginia. Who I Am (Mountain Soul Records) van Andrew Adkins doet mee voor een toppositie in de eindejaarslijst, zoveel is zeker. Het is al de vierde plaat van deze in onze contreien nog onbekende singer-songwriter. Daarvoor was hij de frontman van The Wild Rumpus, een gezelschap dat de grenzen verkende tussen bluegrass en punkrock en ook enkele platen afleverde. Het titelnummer waarmee wordt afgetrapt is de eerste meer…