Ergens in de eerste helft van de jaren zeventig wees een dominee van de First Baptist Church in Lubbock, Texas, op de verderfelijke invloed van de honky tonks aan de rand van de stad. Al dat dansen en drinken, het was een schande, zo klonk het van de kansel. De dominee was blijkbaar goed op de hoogte; hij noemde Joe Ely bij naam tijdens zijn preek. Die schrok zich een hoedje toen het verhaal hem ter ore kwam. Maar wat bleek? Bij het eerstvolgende optreden stond er een rij auto’s van hier tot gunter. Betere reclame had hij zich niet kunnen wensen.

Op Full Circle – The Lubbock Tapes (Rack ‘Em Records) staan opnamen van de begintijd als soloartiest van meer…

Garrett T. Capps blijft ons verrassen. Een paar maanden geleden wees hij ons op een album van de onbekende Texaan James Steinle. Een uitermate collegiale vriendendienst, want wat een geweldige cd is dat! South Texas Homecoming (eigen beheer) gaat In The Shadows (Again) van Capps gezelschap houden in de eindejaarslijst, zoveel is zeker. Steinle komt uit het ten zuiden van San Antonio gelegen Pleasonton, maar hij bracht grote delen van zijn jeugd door in Saoedi-Arabië en Duitsland. Terug in Texas stortte de twintiger zich op het schone ambacht van meer…

Bijna beangstigend, het vijfde nummer op One Last Kiss (eigen beheer) van RJ Comer. Had de Amerikaan een vooruitziende blik? ‘Angels set the clouds on fire’, zingt hij op Bad Day In Paradise. ‘Big bad cloud looming over the palm tree / Lightning strikes splittin’ open the sea.’ Alsof hij wist wat er te gebeuren stond. Maar nee, met het door de bosbranden verzwolgen stadje in Californië zal het verder niets te maken hebben. ‘I’m a pilgrim, a poet, and a lover without a clue / I was lost in the city, now I’m lost in the desert too’, zingt de Amerikaan die ooit meer…

Elf nieuwe liedjes voor de kerstdagen staan er op ‘Socks’ – A Christmas Album By JD McPherson (New West Records/PIAS). Die nieuwe liedjes klinken alsof ze uit de beginjaren van de rock-’n-roll afkomstig zijn. Sterker nog, bijna constant hoor je stukjes uit oude nummers. In Hey Skinny Santa hoor je wat van Hey Good Lookin’ van Hank Williams. En het titelnummer heeft wat van Heartbreak Hotel van Elvis Presley. Over het vorig jaar verschenen Undivided Heart & Soul van JD McPherson schreven we dat al die nummers goed, beter en best waren. Dat valt meer…

Echt gelukkige jeugdherinneringen aan kerst heeft Rodney Crowell niet. Als kind moest hij altijd maar afwachten hoe de sfeer in huis zou zijn. En of er voldoende geld was overgebleven om cadeaus te kopen. Dus toen hij zelf dochters kreeg, moest het groots gevierd worden. Door de jaren heen ging er naar zijn schatting een heel bos aan pakpapier doorheen. Met Christmas Everywhere (New West Records/PIAS) belicht Crowell diverse facetten van het kerstfeest. Het album begint buitengewoon zoetsappig met meer…

Dat JP Harris thuis zou blijven is een verrassing. Maar het is toch echt zo op When I Quit Drinking. Hij hangt er een beetje rond. Zit te huilen. Af en toe zet hij een fles vol tranen aan de mond. En denkt erover om maar weer te beginnen met drinken. Op Sometimes Dogs Bark At Nothing (Free Dirt Records/Music & Words) laat Harris de honky tonks links liggen, terwijl alles op zijn twee eerste albums er op wees dat hij daar niet weg zou zijn te slaan. Op I Only Drink Alone heeft hij de fles weer te pakken, maar hij blijft nog steeds thuis. Het hoofd gebogen meer…

Enkele trieste gebeurtenissen vormen de basis voor het materiaal op het debuut Still Feeling Lucky (eigen beheer) van Ben Danaher. Een broer van de Texaan werd zeven jaar geleden doodgeschoten op de derde verjaardag van diens dochtertje. Een buurman was komen klagen over het lawaai. En trok een pistool. Toen de rechtszaak van die moord bijna zou beginnen moest Danaher naar het ziekenhuis om zijn stervende vader bij te staan. Geveld door kanker. De albumtitel kan dus gerust worden opgevat als een teken van kracht. En optimisme. Danaher is meer…

Wheeler Walker, Jr. misbruikt zijn zoontje in een filmpje op YouTube om zijn pornopraatjes op WWIII (Pepper Hill Records/Thirty Tigers/Bertus) te verkopen. Wat een walgelijke wansmaak. Het hele album is niets dan een zielige poging om te shockeren. Als hij zijn kleine in ‘a fucking crib’ ziet liggen dan denkt deze onbehouwen hufter aan ‘all the pussy he’s gonna get’. Nou ja, voor wie het kan verdragen; kijk zelf maar. Grappig? Verre van. Het is natuurlijk precies de bedoeling van deze Walker om dit soort reacties te genereren. Hoe meer meer…

Op C’est La Vie (Dead Oceans/Konkurrent) maakt Phosphorescent zich druk om de staat van de wereld, maar toch klinkt hij opgeruimder dan we van hem gewend zijn. Dat heeft wellicht te maken met zijn persoonlijke omstandigheden. Matthew Houck, zoals de Amerikaanse singer-songwriter voor de burgerlijke stand heet, kwam enkele jaren geleden zijn vrouw tegen, met wie hij nu samen met twee kinderen een gelukkig gezin vormt. De dreiging die de toch wat verbitterde musicus voorheen in zijn werk tentoon spreidde is goeddeels meer…

Molly Burch was lange tijd te verlegen om op de voorgrond te treden. Ze groeide op in Los Angeles met creatieve ouders die de kost verdienden in Hollywood. In alle stilte werkte ze aan haar muziek. Zelfs haar familie wist van niets. Totdat ze haar zuster wat liet horen. Die hielp haar aan wat zelfvertrouwen. First Flower (Captured Tracks/Konkurrent) is haar tweede album. Ze woont tegenwoordig in Austin, Texas, nadat ze in Asheville, North Carolina, een studie jazz-zang volgde. Ze weet nu aardig om te gaan met haar onzekerheid, gesteund door haar meer…