Een stoofpotje met ingrediënten uit vele culturen, dat is gombo. In het Engels hebben ze het over gumbo, die tweetaligheid zegt alles over de multi-etnische samenleving in Louisiana. Zachary Richard is een van de belangrijkste hoeders van de cultuur van deze staat in het zuiden van Amerika. Op Gombo (RZ Records) zingt hij zowel in het Engels als het Frans. Het 21-ste studioalbum van Richard gaat met Zydeco Jump springend van start: shake it to the right, shake it to the left. Er staan nog wel wat van die uitgelaten nummers op Gombo, waarmee meer…

Settling Scores Vol. II (Gatorbone Records/Continental Record Services) van Grant Peeples & the Peeples Republik is een plaatje voor de repeatknop. Na zeven originele liedjes volgt een bijna 13 minuten lange bewerking van Brownsville Girl van Bob Dylan, hier getiteld The New Brownsville Girl. Peeples kocht in 1986 Knocked Out Loaded van Dylan, zoals hij elke plaat van de man aanschafte, maar eigenlijk vond hij maar één liedje goed. Deze nieuwe versie van Brownsville Girl focust op de westernsfeer die Dylan en Sam Shepard het gaven. Joel Guzman meer…

Met I’ll Make The Most Of My Sins (Last Chance Records/At The Helm Records) haalde Robert Vincent eerder dit jaar bij de site Americana UK de onderscheiding op voor beste Britse album. Hier waren we vijf jaar geleden al uiterst positief over Life In Easy Steps. De uit Liverpool afkomstige Vincent heeft een prachtige stem, hij zingt uiterst verzorgd en toch vol soul. Daarmee plaatst hij zich naast Paul Carrack, voor wie hij onlangs het voorprogramma verzorgde. Hij heeft een mooie uithaal in zijn zang, maar gaat nooit door een barrière. Time Won’t Wait heeft meer…

Indierock verwacht je niet direct van iemand die zich heeft opgesloten in een hutje in de wildernis van Alaska. Toch is dat wat je krijgt op Left On Tri (Wilderhood Music) van Parker Longbough. Onder die naam neemt Matthew Witthoeft uit de stad Anchorage zijn muziek op. Grotendeel alleen, maar af en toe ook met hulp van gelijkgezinden. RNC 2000 gaat over de denker Machiavelli en wat Longbough daar dan van denkt. Of eigenlijk niet over denkt, want het gaat over een opdracht op school waar hij onderuit tracht te komen. Dat brengt hij praatzingend als een meer…

Joe Ely noemde ze de beste band die hem ooit begeleidde. Dat leek me nogal overdreven, want hoe was het nou mogelijk om ook maar in de buurt te komen van Lloyd Maines, Ponty Bone en Jesse Taylor, de mannen met wie hij in 1978 Honky Tonk Masquerade maakte, het album dat me het meest dierbaar is van alle platen die ik bezit. En beter dan David Grissom, Bobby Keys, Teye of Joel Guzman, begeleiders van de Texaan in latere tijden, dat leek me ook ondoenlijk. Maar na TX Jelly (New West Records/PIAS) van The Texas Gentlemen dan meer…

Fans van Robert Ellis zijn ook fan van Andrew Combs. Fans van Andrew Combs zijn ook fan van Robert Ellis. En fans van Robert Ellis en Andrew Combs worden ook fan van Caleb Caudle, die met Crushed Coins (Cornelius Chapel Records/Sonic RendezVous) een voortreffelijk album heeft afgeleverd waarop zijn countryliedjes vallen onder de noemer pop met een hoofdletter P. De singer-songwriter uit Winston-Salem in de Amerikaanse staat North Carolina bouwt zijn nummers zorgvuldig op. Op Lost Without You stuwen gitaar en steelgitaar de boel beheerst op en meer…

Voor Cold Tone Harvest zijn er niet zoveel redenen om te haasten. Langzaam bewegen ze zich daarom voort over de koude bevroren grond. Frozen Ground gaat over verwaarloosde mensen in steden waar de crisis zijn sporen heeft achtergelaten. Een steelgitaar en cello draaien om elkaar heen, terwijl Andrew Sigworth herinneringen ophaalt aan zijn overleden broer op titelnummer After You (eigen beheer). Op Change verandert er niet zoveel. Trage bewegingen van eenzaamheid. Daarmee brengt de band uit Michigan altcountry waarbij de meer…

Full Tilt Boogie (Big Mavis Records) van James Scott Bullard bevat knallende honky tonk, waarbij de blues wordt verdronken in sloten whisky. Zondige muziek, jongen, zegt de dominee, maar er is geen ontkomen aan. De vader van Bullard was ook een rambler die whisky dronk en achter alle slechte vrouwen aanzat. Door de duivel bezeten. En toen hij een vrouw had die haar heil zocht in religie, trachtte hij ook het goede spoor te vinden, maar het bleek een verloren zaak (Wicked Ways). Wat wil je ook, met zulke verdomd goede honky tonk rock-’n-roll. Welke meer…

Andrew Sheppard had het wel even gehad met Los Angeles. Dus vertrok hij voor een lange reis zonder vaste bestemming. Dat valt lang niet altijd mee. ‘It’s a hell of a world living wild and free’, zingt hij op Take A Walk With Me waarmee hij Steady My Aim (eigen beheer) opent. Op het daaropvolgende titelnummer beschrijft hij hoe het is om een rondreizende artiest te zijn. Alleen de nacht doorbrengen in een motelkamer. Geen cent te makken. De benzinetank bijna leeg. En 700 mijlen te gaan naar het volgende optreden. ‘But I’ll be damned if I don’t meer…

Boy In A Well (Bloodshot Records/Bertus) van The Yawpers is een conceptalbum over een Franse moeder die tijdens de Eerste Wereldoorlog haar ongewenste baby in een put gooit. Vanaf de eerste pianoakkoorden bouwt de spanning zich op. Het gaat van zenuwachtige noise op Mon Dieu naar een bluesgitaar en een enkele stem in de verte op The Awe And The Anguish. De band uit Denver, Colorado, dompelt zich onder in psychologie van de koude grond en tegen de achtergrond van het verhaal van die moeder speelt dan ook nog het mislukte huwelijk van meer…