Na de bluesy punk van Black Diamond Heavies gaat Mark ‘Porkchop’ Holder onder eigen naam wat traditioneler te werk. Rauw is Death And The Blues (Alive Natural Sound/V2). En ja, de dood en de blues horen bij elkaar. Maar voordat het zover is, kun je magere Hein maar beter op afstand houden. Met een gemeen potje slidegitaar bijvoorbeeld. Het onheil komt vanzelf wel. Holder weet niet hoe het zit met God en de duivel, maar de dood en de blues zijn echt. Zoveel is zeker. Misschien helpt het om zo gemeen te klinken. Zijn God en de duivel daar meer…

De boerenkinkel JD McPherson verhuisde van Broken Arrow, Oklahoma, naar Nashville, Tennessee. De wetenschap dat hij een echte artiest was geworden, maakte hem vreemd genoeg juist onzeker. Hij deed dingen die hij voorheen verfoeide en was bang dat de ziel uit zijn muziek zou verdwijnen nu hij de zaken professioneler kon aanpakken. Undivided Heart & Soul (New West Records/PIAS) maakt duidelijk dat hij zich heeft herpakt. En hoe! McPherson heeft een geweldige plaat afgeleverd waarop hij garagerock en soul op goddelijke wijze meer…

Enkele weken voor het overlijden van Lou Whitney (Skeltons, Morells) in 2014 werd Mariosa Delta (Thirty Day Records/Sonic Rendezvous) van Fred Wickham alsnog afgerond. De ziekte van de producer had het opnameproces al enkele keren in de wacht gezet. Voor Wickham betekende het afronden van de plaat dat hij meer tijd kon doorbrengen met Whitney, die ook al betrokken was bij de rond de millenniumwisseling uitgekomen platen van zijn voormalige band Hadacol. Op Mariosa Delta 1940 vertelt Wickham het verhaal van zijn meer…

Sam Beam heeft Iron & Wine teruggebracht bij Sub Pop, het label waar hij in 2002 begonnen is. Die terugkeer gaat gepaard met het afschudden van alle ballast. Geen grootse arrangementen met orkest en blazers op Beast Epic (Sub Pop/Konkurrent), maar terug naar de eenvoud van de beginjaren. In het geval van Iron & Wine zijn die stappen terug naar de basis in feite stappen voorwaarts. Want juist in het kleine is Beam, die debuteerde met een in zijn slaapkamer opgenomen album, een meester. De zoete melancholie en zonneschijn van meer…

Jerry Leger doet volgend jaar in april Nederland aan tijdens een Europese tournee. Dat is goed nieuws. Misschien dat de Canadees dan eindelijk eens doorbreekt hier. Dat zou meer dan verdiend zijn. De albums die we op deze site bespraken kregen nooit minder dan vier sterren. You Me And The Horse uit 2009  zelfs vijf. Nonsense And Heartache (Latent Recordings/Warner Music) is een dubbelaar; twee schijfjes met een eigen karakter. De nonsens komt in de vorm van gemene rock-’n-roll. Baby’s Got A Rare Gun heeft een gitaar als een scheermes, die meer…

Natuurlijk gaat een liedje met de titel Exotic Dancers Wanted vooral over de triestheid die verborgen dient te blijven voor het publiek, dat bestaat uit lieden zoals de dronken zeeman met de diepliggende ogen en een jongen die nog net geen man is, die zijn ogen uitkijkt bij al dat vrouwelijk schoon. Op Meet Me tracht Bob Bradshaw een afspraakje te maken en hij reist er heel Manhattan voor af. American Echoes (Fluke Records) is een uiterst verzorgde plaat. Bradshaw verkent jazzy sferen op Call It What You Will en voegt wat Afrikaanse magie toe aan meer…

De Californische Pi Jacobs begint eind deze maand aan een reeks optredens in Nederland. A Little Blue (Travianna Records) is haar nieuwste collectie liedjes waaruit ze kan putten. Het album begint met Dance Clean en All Love met twee nummers die vooral opvallen door de dobro van Jeff Partin. De bluesy rock van Jacobs heeft bluegrass als toegevoegde waarde dankzij de samenwerking met producer Aaron Ramsey. Weed And Wine is een fijn liedje met staande bas en wederom die dobro die krullen om haar woorden legt. Op The Moment kiest meer…

Psychedelische countryrock voldoet bij lange na niet als omschrijving van het geluid van & I’m Fine Today (Rootsy/Sonic Rendezvous). De Amerikaanse band Susto gooit zoveel invloeden door elkaar, dat valt niet zomaar te labelen. Zo begint Far Out Feeling als verzorgde pop, waarna grote krullen van orkest het brengen bij Philly soul. Hard Drugs is een liedje waarmee Susto past naast labelgenoten Cordovas. Drums duwen Waves langs new wave, terwijl de zang van voorman Justin Osborne het hier houdt tussen Deer Tick en de gepijnigde grunge meer…

Een klaterende golf die beheerst zijn weg zoekt. Een cello opent Girl In Calico, het eerste nummer van Grey Fidelity (eigen beheer) van Tow’rs, en dat moment is direct al betoverend. Tow’rs is een band uit Flagstaff, Arizona, rond het echtpaar Kyle en Gretta Miller. De popliedjes van de band hebben een magische werking. Het is zachte popmuziek die hard aankomt. De gitaarsolo op Alright is hypnotisch. Liminal wordt gekenmerkt door knisperende drums over magische zanglijnen. Een slaggitaartje en cello brengen Consolations naar meer…

The Great Crusades zijn al twintig jaar samen. Al die tijd in dezelfde bezetting. De steevast in pakken met stropdas gestoken bandleden komen uit Chicago. Ze spelen rootsrock die een reflectie is van het leven in een grote stad. Ze schuimen door de straten en op Until The Night Turned To Day (Blue Rose Records/Sonic Rendezvous) zien ze die ontwaken. Zelf zijn ze hard aan het werk geweest in de studio. Dat is een kwestie van niet willen stoppen. Bijna alle platen verschenen op Duitse labels: Trocadero, Glitterhouse en Blue Rose. Groot zijn ze er meer…