Een cowboysong met trompetten, Tokyo Rosenthal begint zijn nieuwste cd Who Was That Man? (Rock & Sock Records) met het titelnummer en daarmee heeft hij me direct te pakken. Als iets maar een beetje neigt naar Marty Robbins ben ik al blij, ook al gaat dit werkje meer richting Tom Russell, waarmee het zo mogelijk nog serieuzer te nemen valt. De tegenwoordig in Chapel Nill, North Carolina, gevestigde singer-songwriter heeft met The Librarian nog een fijn nummer in Mexicaanse sferen. Het snelle liedje met percussie heeft meer…

Will Scott verplaatst zich bijna ongemerkt van juke joint naar honky tonk naar wit houten kerkje. Alles aan Keystone Crossing (Weather Tone Records) ademt de zuidelijke staten van Amerika. Dit is niet zozeer een geslaagde poging rootsmuziek te maken, hier hebben we het over echte wortels. Zou je denken althans, want verrassend genoeg woont Scott in Brooklyn, New York. Hij groeide op in Indianapolis en Chicago, ook mijlen verwijderd van down south. De muzikale wortels kreeg Scott gewoon mee via de blues, bluegrass, meer…

Steve Brown and the Bailers komen uit Fairbanks, Alaska. Die ruige omgeving hoor je niet echt terug op Things Change (eigen beheer). Weliswaar begint het album met Gravel Road, maar de weg die ze daarmee inslaan is hooguit lichtjes hobbelend. Met soepel gemak wordt hier gemusiceerd namelijk. Heel vriendelijk komt het vooral over. Baby, Please Don’t Come Home Tonight is toch niet een al te plezierige boodschap, maar de Bailers laten geen echte boosheid toe. Die Steve Brown moet een uiterst beminnelijke meer…

Gospelcowpunk, kenden we dat al? Reverend Horton Heat zegt u? Mwah, die kwam toch echt niet met een nummer als Lord, I Pray dat te vinden is op Two Foot Stomp (Lucky Buck Records) van The Von Ehrics. De Texanen zetten de vaart er direct in met Last Of The Working Slobs, een nummer met flink hakkende gitaren. Daar zetten ze dan een vloeiende gitaarsolo naast en dat maakt de boel interessant. Snel, sneller, snelst, zo crossen de mannen door de Verenigde Staten: All these 48 states have seen our Texas plates. Het kwartet uit meer…

De eerste cd van Vanish Valley was voor negentig procent een soloproject van Andrew McAllister. Op Get Good (Hard Bark) begon de in Los Angeles gevestigde musicus/filmmaker samen te werken met drummer Daniel Goldblatt, waarna een echte band werd geformeerd. De psychedelische en relaxte countryrock is nog spannender dan op het debuut. McAllister speelt net als op de voorganger vele instrumenten, maar het is goed te horen dat hij nu de leider is van een band. Get Good begint met Hazy Hills en die mistige heuvels meer…

Over Plays More Blues, Ballads & Favorites (Proper/Rough Trade) van Jimmie Vaughan kunnen we heel kort zijn. Want bijna alles wat we er over zouden kunnen melden, hebben we destijds al opgeschreven in de recensie van Plays Blues, Ballads & Favorites. Deze nieuwe collectie covers is al net zo goed. Met als extra attractie Lou Ann Barton die zingt op enkele nummers. Toch nog wat toevoegingen dan ten opzichte van het eerste stukje. Vaughan heeft T-Bone Walker en de jonge Johnny ‘Guitar’ Watson in zijn vingers. Geweldige complimenten, toch meer…

Zelfs als je van mening bent dat conceptalbums eigenlijk in strijd zijn met het wezen van rock-’n-roll, kun je je zo af en toe toch behoorlijk laten meevoeren door zo’n ambitieus project. Dat gebeurde bij The Letters Of Dr. Kurt Gödel (eigen beheer) van Levi Weaver. Kurt Gödel (1906-1978) was een Oostenrijks-Amerikaans wiskundige die wordt beschouwd als een van de belangrijkste logici door zijn invloed op het wetenschappelijke en filosofische denken. In zijn teksten behandelt Weaver de menselijke zoektocht naar zingeving meer…

De jonge Engelse band Scoundrels maakte een vliegende start dankzij de bemoeienis van enkele grote namen, toch heeft hun debuut Scoundrels (Blue Horizon/Rough Trade) nog niet al teveel teweeg gebracht. Best jammer, want na meerdere draaibeurten blijven de nummers lekker haken. En als je aan de belangrijkste voorwaarde van een goed liedje weet te voldoen, dan heb je toch wel recht op wat aandacht. Ook al hebben deze jongens hun sound niet helemaal zelf uitgevonden, met behulp van anderen zijn ze er wel meer…

Een oude, wat zonderlinge man sprak Patrice Webb tien jaar geleden aan in de tram en liet haar ongevraagd weten dat ze er hoogst ongelukkig uitzag. Enkele dagen later besloot ze zo maar uit het niets een gitaar te kopen, terwijl de vijftiger sinds haar studententijd geen instrument meer in handen had gehad. En nu ligt er zomaar het album Photographs (eigen beheer) met daarop elf eigen liedjes. De Californische beschikt over een heldere stem en er is werkelijk niets gekunstelds aan haar volstrekt natuurlijke voordracht. Webb beweegt meer…

De Amerikaanse Shelby Lynne is een toonbeeld van veerkracht. Op 17-jarige leeftijd werd ze samen met haar zusje Allison Moorer (nu getrouwd met Steve Earle) opgevangen door familie, nadat haar drankzuchtige vader eerst zijn vrouw had omgebracht en daarna zichzelf. Drie jaar later debuteerde Lynne met een in Nashville opgenomen countryplaat. Na vijf albums had ze er genoeg van om het speeltje te zijn van platenbazen. In 1999 verscheen I Am Shelby Lynne, een geweldig statement gedrenkt in sublieme countrysoul. Met Revelation Road meer…