Zorgvuldig gearrangeerde popsongs staan er op En Route (eigen beheer) van de uit Baltimore, Maryland, afkomstige Cameron Blake. Typisch muziek voor een singer-songwriter die vooral achter de piano zit. Blake zit ook achter een Hammond B3 en speelt verder viool en op één nummer een akoestische gitaar. Met zijn heldere stem voert hij een heel orkest aan begeleiders aan. Cello, klarinet, viool, tuba, percussie, steelgitaar, Franse hoorn, saxofoon, oboe, mandoline en niet te vergeten bas, drums en gitaren, het is meer…

Niet alle artiesten sturen direct een cd op als wij van altcountry.nl ze vragen om een recensie-exemplaar. Van Lowell Thompson kreeg ik in 2006 geen reactie nadat ik interesse had getoond in zijn debuut. Gelukkig kreeg ik wel zijn nieuwste. Heette zijn debuut gewoon Lowell Thompson, deze tweede is in feite opnieuw titelloos, maar met Lowell Thompson & Crown Pilot (Bunkbed Records) geeft Thompson terecht aan hoe belangrijk zijn band is. Ongeveer zoals Crazy Horse staat tot Neil Young, namen die ook in ruimer meer…

Het lijkt op de hoesfoto wel West Texas, maar in Canada hebben ze blijkbaar ook van dat door de hemel opgesloten land. Sky Locked Land (Riverdale) is de vierde cd van de hier nog onbekende Canadees Trevor Tchir. De mondharmonica die de cd opent past helemaal bij de hoes. Alsof dit een plaat is van Butch Hancock. Maar na die eerste noten wordt al snel een warm orgel toegevoegd. En dan is er het heerlijk felle en puntige gitaarwerk van Stephen Tchir dat de opener Are We There Yet? vaart geeft. Op In The Winter is het een banjo die meer…

Ze is slechts 18 en met Song Up In Her Head (Sugar Hill/Munich) plaatst ze zich meteen in de eredivisie van de bluegrass. Eerlijk gezegd ligt in die eredivisie wel eens teveel de nadruk op technisch kunnen. Met gasten als Tim O’Brien, Chirs Thile, Abigail Washburn, Darrell Scott, Jerry Douglas, Mike Marshall en Stuart Duncan had dit zomaar zo’n soort plaat kunnen worden. Doordat Sarah Jarosz (zang, gitaar, mandoline, banjo, piano) meeslepende nummers schrijft, is het niet nodig om de musici in de studio allerlei meer…

Er wordt kundig gemusiceerd op Fascination (Sugar Hill/Munich) van The Greencards. Zo wordt er veelvuldig gestoeid met het ritme, zijn er volop tempobuigingen en lijkt de drang naar avontuur altijd de weg te wijzen. De Australische Carol Young (zang, bas), landgenoot Kym Warner (mandoline, bouzouki, zang) en Engelsman Eamon McLoughlin (viool, cello, zang) geven beslist een moderne draai aan bluegrass op deze vierde cd. Van innovatief samenspel gaat het naar Norah Jones-achtige rustiger momenten. Van zigeunermelodieën meer…

Vergeving is het thema van Cotton (Music Road Records/Munich), na Mercy (2004) en Pretty World (2007) de derde briljante cd op rij van de Texaan Sam Baker. Het is een groots thema, dat snel tot moralisme zou kunnen leiden. Daarvan is echter geen sprake op Cotton, waarop Baker zoals we inmiddels van hem gewend zijn kleine vertellingen voor ons in petto heeft. Verhalen van weinig woorden over gewone mensen en de ups en downs van het leven. Vergeving; als geen ander weet Sam Baker (55) waar hij meer…

Zo rond zijn twaalfde liep Michael J Sheehy voornamelijk klappen op als bokser. Toch is zijn interesse voor de nobele kunst der zelfverdediging nooit verdwenen. With These Hands (The Rise And Fall Of Francis Delaney) (Glitterhouse/Munich) is het verzonnen verhaal over prijsvechter Francis Delaney. De trage begeleiding van The Hired Mourners in combinatie met de voornamelijk praatzingende Sheehy zorgt voor de juiste donkere sfeer. Deze blues en folk valt ergens te plaatsen tussen Captain Beefheart en Tindersticks. Vierkante koppen met kapotgeslagen meer…

Een slepende groove. Blazers. Een drummer die losjes de boel voortstuwt. Een stem met soul. Zo begint Pick Your Head Up (BooClap) van Uncle Lucius, een plaatje met soul. Everybody Got Soul, zingen ze zelf op het tweede nummer. Niet waar natuurlijk, maar deze jongens uit Austin, Texas, hebben het dus wel. Dit heeft alles van ouderwetse southern rock. En door die prettig vibrerende stem van Kevin Galloway doet het ook wel wat denken aan The Tragically Hip. De mannen van Uncle Lucius zien er uit alsof ze zo uit de jaren zeventig zijn meer…

Duik diep in de Ozarks met Bob Runyon op zijn cd The Last Wild Thing (eigen beheer). Na een tamelijk traditionele blije folksong (All The Love In Heaven) die de cd opent is het de beurt aan de titelsong, qua stijl vergelijkbaar met de opener. In totaal beslaat The Last Wild Thing 19 nummers, die net de grens van een uur overschrijden. Een beetje veel misschien, maar gelukkig is Runyon niet zo’n artiest die elk liedje hetzelfde doet. Tussen de nummers door horen we de geluiden van de wouden van Missouri, waar hij woont. Krekels, meer…