Liefde, hoop, herinnering, gerechtigheid, vertrouwen, dat zijn de thema’s van Moth Nor Rust (eigen beheer) van de Canadees Jon Brooks. Allemaal zaken die niet zomaar aangetast kunnen worden door de cd-titel. In een breder verband gaat het over de vrede. Daarmee is duidelijk dat Jon Brooks een ouderwetse troubadour is. Dat blijkt ook uit de manier waarop hij deze derde cd heeft opgenomen: live in de studio. Brooks (zang, gitaar, mondharmonica) stelt als songschrijver belangwekkende zaken aan de orde. Zijn teksten hebben een meer…

Hij was getrouwd met Carlene Carter en later ook nog met halfzuster Cindy Cash, al duurde dat laatste huwelijk nog geen jaar. Hij speelde gitaar bij Johnny Cash, nadat hij in 1973 genoeg had van spelen in een coverband, ook al verdiende hij daar best een aardige boterham mee. In Nashville drong Jack Wesley Routh, over hem hebben we het hier, zich op aan Johnny Cash en die was zo onder de indruk dat hij Routh onmiddellijk contracteerde. Op Another Season (Ninnescah) is te horen wat een zeldzame klasse deze succesvolle songschrijver zelf meer…

Hij ziet er uit alsof de jaren tachtig nog gaande zijn. Maar deze artiest is niet het broertje van Ian McCulloch van Echo & The Bunnymen. Wie Dustin Welch dan wel is? Dustin is de zoon van singer-songwriter Kevin Welch, met wie hij wel eens optreedt. Die shows zijn meestal akoestisch, maar Whiskey Priest (eigen beheer) is iets heel anders. Bovenal is het een explosie van energie, die toch vooral enkele rootsy bands uit de jaren tachtig in herinnering roept. Daarbij valt te denken aan Rainmakers en The Havalinas, misschien niet de meest meer…

Een fijn klein plaatje uit Engeland is dit Inside The Wolves (Sleeping Horse) van Hollowbody. Dat is (vooral) Dan Weltman uit Bristol. Op deze ep toont hij zijn belangstelling voor Amerikaanse muziek uit de Appalachen en combineert die met oude Engelse folk, waaruit hij ook inspiratie weet te putten. Direct in het eerste nummer blijkt al dat dat slechts een startpunt is, want Hollowbody voegt aan een banjo met het grootste plezier ook blazers toe. Erg lekker en door die zang toch ook erg Brits is Your Hair Hangs Down dat vaart krijgt meer…

Zelfs als Greg Brown een nummer begint met het tot vervelens toe gebruikte standaardzinnetje I woke up this morning, zoals in Joy Tears het geval is, blijf je uitermate geboeid en benieuwd luisteren naar hetgeen zal volgen. Dan moet je toch wel van goeden huize komen. Dream City – Essential Recordings Volume 2. 1997-2006 (Red House Records/Music Works) bevat zestien prachtige nummers die zich altijd ergens tussen folk en blues ophouden. Geheel terecht staat Bo Ramsey, die op elektrische gitaar bijna net meer…

DW Borro debuteerde met een ep getiteld Slow Suicide. Ook de liedjes op Walls & Fences (eigen beheer) zijn bepaald niet vrolijk te noemen. De uit Arizona afkomstige Borro hield zijn bezigheid als liedjesschrijver lang verborgen voor de mensen om hem heen. Toch besloot de introverte Borro op zeker moment om de liedjes die vooral handelen over de moeilijke momenten in het leven te delen met anderen. De nummers op Walls & Fences zijn eigenlijk allemaal wel de moeite waard. Slechts met spaarzame meer…

Er is een hele lichting Texaanse artiesten die we op deze site wat links laten liggen. Bewust, eerlijk gezegd. Veel jonge countryrockers uit Texas beperken zich tot nogal vervelende liedjes over zogenaamd stoer gedrag en, veel erger nog, bovendien geven ze nogal eens blijk van kortzichtige denkbeelden. Dat uit zich in verheerlijking van Texas zonder enige reserve. Owen Temple onderscheidt zich van zijn generatiegenoten op het ijzersterke Dollars And Dimes (El Paisano). De vijfde cd van Temple is een collectie meer…

meer…