Als zangeres probeerde Emily Haden Lee het eerst in opera, maar ze vond uit dat dat toch niet haar roeping was. In de examenklas van de middelbare school pakte ze voor het eerst de gitaar op en begon liedjes te schrijven, waarmee ze voortborduurt op haar opvoeding waarbij ze altijd omringd was met poëzie, jazz, pop en folk. Dat vormde haar, zoals te horen is op The Woman I Would Be (Dibbs Records). De in Missouri opgegroeide singer-songwriter woont nu in Chicago, waar ze met haar man Alex Lee en Steve Dawson haar debuut produceerde. Het is een album waar je voor moet meer…

In de jaren 50 ontstond volgens Karen Jonas het idee dat je gelukkig kon worden door allerlei dingen te kopen die je eigenlijk niet nodig hebt. Op The Rise And Fall Of American Kitsch (Goldrush Records) is ze er zelf ook niet ongevoelig voor. Op Rich Man’s Valley geeft ze vol overgave het geld uit. ‘What’s the use of having money if you don’t spend it’, houdt ze zichzelf voor. Daarna koopt ze Four Cadillacs. Eentje voor mama, eentje voor papa, eentje voor zichzelf ‘and one for you pretty baby’. De rockabilly koerst uitgelaten richting big band, ongeveer zoals Brian Setzer het ook zou kunnen. Via de meer…

Euphoriphobia (eigen beheer) van Chris Robeson had zomaar een loodzwaar album kunnen worden. De 37-jarige songschrijver uit Austin gaat regelmatig gebukt onder zware depressies en heeft daarnaast af te rekenen met meerdere gezondheidsklachten, toch slaagt hij erin om hoop uit te stralen. Dat de balans overhelt naar de positieve kant is grotendeels te danken aan de begeleiders en dan met name Gabriel Rhodes. Die produceerde het album samen met Robeson. Rhodes speelt elektrische en akoestische gitaar, steelgitaar, mandoline, sitar, piano, toetsen, erhu (een Chinese viool), meer…

‘I had a vision of what could be / But it was only a foolish dream / Cause in my present reality / There is no reason to keep believing / In the better side of me’. Aan het woord is Tim Scott McConnell die al sinds 2006 albums maakt als Ledfoot. Hij zingt op Outsiders (TBC Records) over lieden die op de rand van het bestaan balanceren. Mislukkelingen met grote dromen die zich van tegenslag naar teleurstelling voortslepen. Zelf heeft hij hard gewerkt aan zijn eigen succes; Bruce Springsteen scoorde tien jaar geleden een nummer 1-hit met zijn High Hopes om maar wat te noemen. De Amerikaan meer…

In de platenkast krijgen ze een mooi plekje naast The Jayhawks en dat verdienen ze ook echt. The Jaydees hebben met Solitude (Continental Europe) een album gemaakt dat langzamerhand meer geheimen prijsgeeft en steeds sterker lijkt te worden. Het is mijn eerste kennismaking met de band uit Tilburg, maar twee eerdere albums werden hier op de site al wel degelijk besproken. Joop van de Kuip (zang, akoestische gitaar) schreef deze keer bijna alle nummers, een verandering omdat Derrick van Schie (toetsen, akoestische gitaar, zang) dat eerder ook deed. Op het titelnummer vertelt Van de Kuip wat de eenzaamheid meer…

De leden van The Roamers hebben het druk met muzikale activiteiten in Los Angeles. Zo druk, dat ze zich eigenlijk niet een echte band willen noemen. Zwervers zijn ze. Met The Roamers (eigen beheer) is het niettemin gelukt om samen tijd door te brengen in de studio. Matt Rice is als zanger en songschrijver de spil van het collectief. Hij voorziet zijn liedjes op bas ook van een stevige bodem zodat je goed kunt dansen op zijn rock-’n-roll. Dat gebeurt op Playboy, waarbij Rice zich afvraagt waarom ze nou net met die vent de dansvloer op moest gaan. ‘I can be lonely all by myself’, horen we hem zingen in het volgende meer…

Na het titelloze debuut van vorig jaar is Chuck Melchin terug met Raindancer (eigen beheer) van zijn nieuwe band The Bluest Sky. Nou ja, band … Alles draait om de singer-songwriter uit de Amerikaanse staat New Hampshire. Zijn begeleiders draven beurtelings op om de rootsrock te laten rollen. Met dit project wilde hij wat steviger voor de dag komen dan in het verleden met The Bean Pickers Union, dat overigens ook al een sterk wisselend collectief rond zijn persoon was. Melchin zingt over The Weight Of Being en dat gaat vooral over relationele zaken. Niet alleen op dat nummer staat meer…