‘Sometimes the wrong feels right’, zingt R.R. Williams op Photographs, de tweede track van Unremarkable Lives (Black Mesa Records/Sonic Rendezvous). Hij heeft het over ‘a place where misery finds company’ en een foto die hij vindt in een bijbel. Op Storefronts keert hij terug naar de plek van zijn jeugd, maar hij voelt zich vervreemd van wie hij ooit was. Williams was bassist in punkbands, maar toen hij op het podium stond bij John Moreland besefte hij dat rustige liedjes die ergens over gaan net zo krachtig kunnen zijn. Hij nam dit album op in de woning van Moreland. Het begint met Tightrope toch meer…

Met vijf songschrijvers die allemaal hun eigen liedjes schrijven een homogeen album afleveren, dat is geen sinecure. De vijf bandleden van The Band konden het. En ook The Deslondes slagen erin. De band uit New Orleans, ze begonnen er ooit in het onderkomen van Sam Doores aan Deslonde Street, luisterde goed naar producer Andrija Tokic die ervoor zorgde dat de sound nergens te vol zou worden. Losjes moest het. Relaxed. Zodat met Roll It Out (New West Records/V2 Benelux) een album tot stand is gebracht met de kwaliteiten van The Band. Zonder in retro te vervallen, een euvel waardoor meer…

Streamingdiensten zijn toch een geweldig medium om nieuwe artiesten te ontdekken. Zo raakte ik al snel in de ban van The Medium. City Life (Earth Libraries) is het derde album van deze band uit Nashville. Grappig, die titel, want niet eerder was de invloed van country zo groot. Toch klinkt het heel anders dan de meeste alt-country uit de muziekstad. De zoete koortjes neigen naar bubblegum uit de jaren 60, ook al refereert de band zelf aan de jaren 70. Harry Nilsson noemen ze als een voorbeeld. Er valt ook een vergelijking te trekken met allerlei popbandjes uit Nieuw-Zeeland trouwens. In Nashville maken meer…

Jordan Reynolds is een singer-songwriter en multi-instrumentalist die zich als artiest Rose Hotel noemt. A Pawn Surrender (Strolling Bones Records/V2 Benelux) is een ambitieus werkstuk. Muzikaal wilde Rose Hotel zich namelijk op geen enkele manier beperken. Zolang haar stem en teksten maar centraal zouden staan. Dat is gelukt. Ze zingt over relaties, lust, verleiding, apathie, woede en nog wat andere gevoelens op het vlak van verhoudingen. Soms doet ze dat met zuchtzang, waardoor een vergelijking met Mazzy Star al snel gemaakt is. Dat kan op opener Fall In Love Again And Again, maar meer…

Met het derde album weet je al wat je kunt verwachten van Bywater Call. Shepherd (Continental Record Services) is wederom een stampend statement van southern soul en krachtige bluesrock met centraal de boven alles uittorende vocalen van Meghan Parnell. Ze heeft een strot die past bij een formatie van zeven personen, want ze laat zich niet wegblazen. Vernieuwend is het allemaal niet, maar doorleefd en passievol is het beslist wat deze Canadese formatie biedt. En afwisselend is het ook, want naast voluit gaan lassen ze ook rustmomenten in. Om er eens een ouderwetse omschrijving op los meer…

De grootmoeder van Danni Nicholls groeide op in India, maar ook daar kwamen de klanken van country & western uit Amerika door. Under The Neem Plum Tree (eigen beheer) is een eerbetoon van Nicholls aan haar oma met een aantal favoriete nummers van haar familie. Maar ze begint met het zelf geschreven titelnummer. Dat heeft direct al een beetje de sfeer van die oude nummers. Ze zingt heel goed; met een beetje soul om de randen. Ze brengt het niet overdreven dramatisch, waardoor het effect juist groter is. Met Brett Resnick in een glansrol op steelgitaar. Op alle acht nummers (28 minuten) is hij meer…

Spencer Thomas was drummer in Young Valley, een band uit Jackson, Mississippi, van wie we hier twee albums bespraken. In 2019 ging hij solo en tourde hij vrijwel onafgebroken door de Verenigde Staten met collega’s als Jimbo Mathus en Justin Peter Kinkel-Schuster. Toen alles door de lockdown tot stilstand kwam besloot hij naar Athens, Georgia, te verhuizen. Daar kwam dit The Joke Of Life (Strolling Bones/V2 Benelux) tot stand met enkele leden van Drive-By Truckers, My Morning Jacket en Futurebirds. De tien nummers op dit album zijn gelaagd en verkennen meerdere hoeken van de popmuziek. Een meer…

Eerder dit jaar schreven we over een conceptplaat van het uit vier vrouwen bestaande Lady Psychiatrist’s Booth. Dat was een album waarvan je in eerste instantie dacht: wat is dit? Theatraal musiceren was de conclusie en dat leverde toch drie sterren op. Het tafereeltje op de hoesfoto van Call Of The Void (eigen beheer) van de leidster van die band roept wederom vraagtekens op. Is dit wellicht een vorm van gladde countrypop? De in San Diego neergestreken Amerikaanse Ashley E. Norton komt direct met een antwoord op het eerste nummer: Americana To Me. Het album is in ieder geval meer…

Op de albumhoes van Woodstock (Soul Selects Records) staat de achter de woning van Kevin Salem gelegen studio waar het album van het trio Birdfeeder werd opgenomen. In Woodstock dus. De band bestaat naast Salem (gitaar en productie) uit Chris Harford (gitaar, bas) en Mark Mulcahy (zang, drums). Dat zijn drie bekende namen die al in de jaren 80 actief waren aan de Amerikaanse oostkust. Salem speelde destijds in Dumptruck, Harford in Three Colors en Mulcahy in Miracle Legion. Ze maakten daarna alle drie ook onder eigen naam platen. Birdfeeder is een gelegenheidsproject, dat voortkomt meer…